De AI-markt groeit explosief. Nieuwe tools verschijnen dagelijks, claims buitelen over elkaar heen en wie probeert overzicht te houden, raakt al snel verdwaald. Juist in die chaos zag Jesse Weltevreden, professor Digital Commerce aan de Hogeschool van Amsterdam, een duidelijke maatschappelijke opdracht.
De regels rond social media worden wereldwijd aangescherpt. Jongeren verdwijnen stap voor stap uit de digitale arena. Wat jarenlang het hart van jongerenmarketing was, staat ineens op losse schroeven.
Recent las ik dat de gemeente Utrecht wegens bezuinigingen gaat stoppen met de nieuwsbrief. Een verrassend besluit, omdat ik een nieuwsbrief juist zie als een heel krachtig communicatiemiddel. In mijn ogen is het zelfs één van de weinige kanalen die niet wordt beïnvloed door algoritmes.
AI-assistenten spelen een groeiende rol in hoe mensen zich oriënteren. Ze beantwoorden vragen direct, zonder dat iemand door zoekresultaten hoeft de scrollen. Daardoor verschuift de aandacht van ‘vindbaar zijn’ naar ‘betrouwbaar zijn’. En precies daar zijn klantcases sterk in.
Een marketingdag die niemand leiderschap noemt maar dat wel is
De afgelopen dagen is er nogal wat commotie ontstaan over het gebruik van AI gegenereerde acteurs. Niet alleen de McDonald’s Kerstcommercial die door een handjevol online klagers en hun copycats ter grave werd gedragen, ook Coca Cola en Vogue kregen de kritiek breed uitgemeten.
Vuurwerkverkopers draaien dit jaar fors meer omzet: richting de 20 procent hoger dan vorig jaar. En dat heeft volgens de branchevereniging alles te maken met een naderend vuurwerkverbod. Denk daar eens over na: mensen die de laatste jaren liever binnenbleven met een oliebol, staan straks toch in de kou een Mad Bull, Dark Dragon of Black Thunder Cake af te steken. Niet omdat het moet. Maar omdat het straks niet meer kan.
Jaren geleden bestelde ik nieuwe eetkamerstoelen. Maatwerk bekleding, zorgvuldig gekozen stof, weken wachten. Toen ik de orderbevestiging ontving, viel me een klein detail op: de fabrikant zou een merk-label op elke stoel naaien. Een klein labeltje, amper zichtbaar, dat aankondigde wie het gemaakt had. Ik vroeg ze om het weg te laten.
Veel organisaties noemen zich datagedreven wanneer ze prijsbeslissingen nemen, maar baseren zich vaak op onvolledige data. Door vooral data van kopers te analyseren en de veel grotere groep te missen die afhaakte of nooit klant werd, ontstaat selection bias.
Als je prospects nog steeds benadert als leads die je moet binnenhalen, loop je structureel achter. Niet door een gebrek aan bloed, zweet of tranen, maar doordat het koopgedrag fundamenteel is veranderd.
Een digitale versie van jezelf: voor veel mediaprofessionals klinkt het nog futuristisch, maar de eerste experimenten zijn al realiteit. Ook bij ons. Voor mijn eigen digital human, AImke, dook ik in de juridische onderlaag van zo’n synthetisch alter ego.
Het wereldwijd bekende impactmerk Tony’s Chocolonely is niet groot geworden omdat het “gewoon” lekkere chocolade maakte. Tony’s werd groot omdat het vanaf dag een werkte aan het bouwen van een beweging: een heldere maatschappelijke missie die de chocolade-industrie durfde uit te dagen én te veranderen. Verpakt in een product waar mensen zó graag voor kiezen, dat ze er elke week opnieuw op stemmen bij het schap in de supermarkt.
