Op donderdag 29 januari publiceerde NOS Nieuws het volgende bericht: “ING heeft het afgelopen jaar goed afgesloten. In 2025 werd een omzet behaald van 23 miljard, bijna 2 procent meer dan een jaar daarvoor. Daarvan bleef een winst van 6,3 miljard euro over.”
AI maakt content goedkoop. Dat maakt geloofwaardigheid kostbaar. Toch blijven B2B-marketeers investeren in volume in plaats van vertrouwen. Waarom bouwen B2B-marketeers vertrouwen verkeerd op? Omdat de meeste budgetten gericht zijn op het moment dat de koper al aan het vergelijken is — terwijl de shortlist dan al gemaakt is. Dit artikel legt uit wat er anders moet, en waarom.
In een academische kliniek voor diergeneeskunde werd zichtbaar hoe reputatie al snel een systeemvraagstuk wordt. Het gaat dan niet alleen over communicatie, maar juist over rol, mandaat en vertrouwen zeker wanneer publieke beeldvorming wringt met de dagelijkse praktijk en marktwerking. Een waardevolle intervisie voor senior marketeers: onderzoek eerst waar de echte frictie zit. Pas daarna kies je je woorden of je koers.
Jaren geleden bestelde ik nieuwe eetkamerstoelen. Maatwerk bekleding, zorgvuldig gekozen stof, weken wachten. Toen ik de orderbevestiging ontving, viel me een klein detail op: de fabrikant zou een merk-label op elke stoel naaien. Een klein labeltje, amper zichtbaar, dat aankondigde wie het gemaakt had. Ik vroeg ze om het weg te laten.
Jarenlang moesten we op social media zoveel mogelijk aandacht en bereik najagen. Zoveel mogelijk posten, viraal gaan, naar buiten treden en dat bereik binnenhalen. Maar naarmate feeds overliepen, algoritmes het overnamen en contentverzadiging toesloeg, betekende aandacht niet automatisch connectie.
Via sociale media kan één valse bewering over een bedrijf zich razendsnel verspreiden en mogelijk tot reputatieschade leiden. Misinformatie is niet langer een randverschijnsel, maar een strategisch risico voor ieder bedrijf. Dit roept de vraag op hoe bedrijven zich kunnen wapenen tegen misinformatie.
We krijgen nieuwe verkiezingen, want het kabinet is gevallen. Alwéér. Dit keer door Wilders. En natuurlijk heeft iedereen daar een mening over, netjes verdeeld langs de lijnen van hun eigen voorkeur. Maar wat ons verbaast, is dat we daar nog steeds collectief verontwaardigd over zijn. Want wie gelooft er nog in de politiek?