In veel organisaties zit een bijzondere functie verborgen. Hij staat nergens op papier, je krijgt er geen bonus voor en meestal ook geen credits. Maar zonder deze persoon loopt de boel vast.

Duurzaamheid begint bij gedrag, niet beleid. Tijdens het NIMA Internal Branding event bleek dat verandering ontstaat wanneer medewerkers begrijpen, kunnen en willen bijdragen. Een helder, eerlijk verhaal, communicatie op maat en concrete, makkelijke acties maken het verschil.

Door de opkomst van AI verschuift de rol van adviesbureaus van uitvoering naar strategie — en veel bureaus omarmen die verschuiving. Begrijpelijk, want het klinkt aantrekkelijk: minder afhankelijk van productie, meer invloed op de vraagstukken die er echt toe doen. Maar die stap vraagt meer dan een nieuw aanbod of een aangepaste positionering.

Van inzicht naar actie: hoe je merkbelofte daadwerkelijk landt in je organisatie.

Kijk eens naar je team. Je hebt iemand voor paid media, iemand voor social, iemand voor e-mail. Een copywriter. Misschien een designer. Iemand die het geheel overziet en op resultaat stuurt. En voor wat er niet in past, huur je extern in.

WordPress heeft een imagoprobleem. Vraag een willekeurige IT-manager of marketingdirecteur wat ze van het platform vinden, en de kans is groot dat ze denken aan bloggers, kleine ondernemers of hobbywebsites. Logisch ook — WordPress begon in 2003 als een eenvoudig blogplatform. Maar die tijd ligt ver achter ons.

Er worden de afgelopen maanden weer een hoop vacaturecampagnes gedraaid. LinkedIn, display, social ads: alles erop en eraan. Het resultaat? Zichtbaarheid, bereik, kliks naar de website. Succes, zou je zeggen. Maar vervolgens: stilte en geen sollicitaties.

Begin dit jaar besloot attractiepark Efteling haar socialemediarichtlijnen voor medewerkers aan te scherpen. Personeelsleden mogen niet langer eigen filmpjes maken achter de schermen of in dienstkleding om op platformen zoals TikTok of Instagram te posten. Leuke, spontane posts van medewerkers verdwijnen zo uit onze feed. Is dit een verstandige zet, of ontneemt de organisatie zichzelf hiermee een enorme kans op authentieke zichtbaarheid?

Organisaties zoeken talent alsof werk nog steeds hetzelfde is als tien jaar geleden, terwijl de vaardigheden die nodig zijn om dat werk te doen sneller veranderen dan ooit. Diploma’s verdwijnen niet, maar hun alleenrecht op talent wel. De vraag verschuift daardoor langzaam van welke functie iemand heeft gehad naar wat iemand daadwerkelijk kan bijdragen.

In je werk heb je ongetwijfeld dingen die je minder leuk vindt om te doen en/of die erg tijdrovend zijn. Bij mijn werkgever hebben we vorig jaar de term ‘shitlist’ in het leven geroepen. Het doel: minder leuke klusjes automatiseren. Als marketeer heb ik hier veel baat bij gehad, want hierdoor zijn een hoop werkzaamheden verdwenen. In deze blog neem ik jullie mee in hoe ik dat heb gedaan.

Marketing is verworden tot een middelendiscussie. Campagnes volgen elkaar op, maar de strategische onderbouwing ontbreekt te vaak. In een tijd waarin AI alles sneller maakt, wordt denkkracht het echte onderscheid. Dit artikel stelt een ongemakkelijke vraag: heeft marketing zijn strategische positie uit handen gegeven? En hoe heroveren we die?

Waarom trainen Olympische sporters jarenlang voor één beslissend moment, terwijl wij als marketeers vaak per kwartaal denken?