Op vrijdag staat er een stad. Maandag is die verdwenen.
Stel, je loopt een museum binnen en blijft staan voor een schilderij. Je vindt het mooi, misschien zelfs indrukwekkend. De kleuren, de compositie, het gevoel dat het bij je oproept: blijkbaar doet het iets met je. Vervolgens lees je het bordje ernaast: gemaakt met generatieve AI.
Een sterke merkbelofte is pas iets waard als de organisatie haar ook kan waarmaken. Dat vraagt meer dan internal branding: van KPI’s en processen tot leiderschap en handelingsruimte. Wat moet er in je organisatie waar zijn om je positionering geloofwaardig te mogen claimen?
AI heeft contentcreatie voor iedereen toegankelijk gemaakt. Waar ooit een team van specialisten nodig was, genereert nu bijna iedereen binnen enkele minuten teksten, visuals, video’s en complete campagneconcepten. Dat maakt marketing sneller en efficiënter, maar roept ook een nieuwe vraag op: hoe val je nog op als iedereen toegang heeft tot dezelfde technologie?
Ik bezoek al een paar jaar de eindexamenexposities van kunstacademies niet meer. Simpelweg omdat ik, toen ik dat nog wel deed, zelden iets zag waarvan ik dacht: wow, dat is echt fantastisch! Ik vind het allemaal wat braaf en zeer matig geïnspireerd. Zeker als ik het bekijk vanuit mijn eigen perspectief van merk en design. Dat is anders wanneer ik het werk van academies in het buitenland zie. Daar blijkt vaak veel meer eigenheid en urgentie uit.
Bij veel bedrijven hebben SEO, UX en CRO elk hun eigen plek in de organisatie. SEO zorgt daarbij voor de zichtbaarheid in zowel zoekmachines als AI-modellen. UX gaat over de inrichting van de website. CRO probeert vervolgens meer rendement uit het verkeer te halen.
Het kan je niet ontgaan zijn, Instagram heeft zijn visuele identiteit aangepast. De eerste reacties zijn gemengd, maar rond het nieuwe woordmerk eerder negatief dan positief. De kritiek concentreert zich vooral op één concreet probleem: de nieuwe r wordt door mensen als een z gelezen, waardoor ‘Instagram’ optisch op ‘Instagzam’ lijkt. Dat grapje verspreidde zich vrijwel meteen.
Marketing Myopia gaat over bijziendheid: scherp dichtbij, wazig op afstand. Dat overkwam ooit de Amerikaanse spoorwegen en Hollywood, en het overkomt nu veel ontwerpers die zichzelf te nauw definiëren. Over Levitt, positionering, en het belang van een nieuwe bewoording voor het probleem dat je als ontwerper oplost.
Een kabel van 580 miljoen dollar wordt omgelegd voor het graf van een personage dat nooit heeft bestaan. Misschien is dat wel een van de hoopvollere berichten van deze tijd.
Uit recent internationaal onderzoek van Ipsos blijkt dat twee derde van de marketeers de basiskennis mist; dat betekent nogal wat voor hun samenwerking met ontwerpers. Twee partijen die samen moeten werken aan de ontwikkeling van merken, en geen van beide is voldoende toegerust.
Onlangs publiceerde Inc.com een artikel over het Amerikaanse ijsmerk Van Leeuwen Ice Cream. Van Leeuwen had een rechtszaak gewonnen tegen Rebel Creamery. Van Leeuwen stelde dat de concurrent met zijn visuele merkidentiteit te dicht tegen die van Van Leeuwen was aangekropen.
In mijn vorige bijdrage* schreef ik over de opmerkelijke paradox dat de onderbouwing voor creativiteit zich al jaren opstapelt, terwijl business schools en bestuurders er nauwelijks naar lijken te luisteren.