Authenticiteit is nog geen contentstrategie
Nu AI moeiteloos teksten, beelden en video’s produceert, willen merken zich onderscheiden met echte verhalen. Het devies is: laat medewerkers aan het woord, zet klanten voor de camera en maak content menselijker. Maar ook authenticiteit dreigt zo gewoon een format te worden.
Een mens in beeld maakt content nog niet authentiek. En een persoonlijk verhaal is niet automatisch interessant. Ook mensen praten in clichés, geven veilige antwoorden of herhalen wat al op de website staat. Ik merk dat regelmatig tijdens interviews voor artikelen of klantcases. De eerste antwoorden klinken goed. De samenwerking verliep prettig, de oplossing bespaart tijd en iedereen zette de schouders eronder. Het klopt allemaal en klinkt best overtuigend. Maar het resultaat is een vlak verhaal.
Blijven doorvragen
Daarom vraag ik altijd door. Waar zat de pijn en waarom was die keuze lastig? Welke drempels kwam je tegen en wanneer begon die nieuwe aanpak te werken? Vaak komen dan pas de interessante details naar boven. Niet alleen omdat er een mens aan het woord is, maar omdat hij of zij iets vertelt wat niet door iedere andere organisatie verteld had kunnen worden.
Er moet iets gebeurd zijn. Iemand moet iets hebben meegemaakt, geleerd of op het spel hebben gezet. Zonder die laag blijft authentieke content vooral een nieuw jasje voor hetzelfde veilige verhaal. AI kan vervolgens prima helpen. Ik gebruik het bijvoorbeeld om informatie te ordenen of transcripties door te nemen. Maar AI kan een oppervlakkig gesprek niet achteraf diepgaand maken. Als niemand heeft gevraagd naar twijfel, weerstand, gevolgen of concrete momenten, ontbreekt de belangrijkste grondstof. Dan krijg je misschien een soepel verhaal. Maar nog steeds geen goed verhaal.
Is er wel een verhaal?
De echte waarde ontstaat daarom vóór het schrijven. Bij de keuze van het onderwerp, de mensen die je spreekt en vooral de vragen die je stelt. Daar hoort soms ook een minder comfortabele conclusie bij. Niet ieder echt verhaal is het vertellen waard. Een tevreden klant is nog geen goede klantcase. Een medewerker die ergens tien jaar werkt, heeft niet automatisch iets interessants te vertellen. Soms moet je langer zoeken of iemand anders spreken. En soms moet je gewoon vaststellen dat het verhaal er niet is.
Dat is beter dan een groeiende stroom menselijke content die uiteindelijk net zo inwisselbaar wordt als de AI-content waarvan je je vooraf wilde onderscheiden.
Echte verhalen zijn belangrijker. Maar ‘echt’ is geen kwaliteitskeurmerk. De belangrijkste vraag is dus niet of er een mens aan het woord is, maar of die persoon iets vertelt wat alleen hij of zij kan vertellen.
Petrick de Koning is tekstschrijver en contentadviseur bij DeKoningschrijft. Hij schrijft over B2B-content, klantverhalen, thought leadership en de impact van AI en GEO op contentcreatie.
Plaats reactie
Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.