Economisch weerbericht (4): Novemberstorm

Economisch weerbericht (4): Novemberstorm
, Sogeti/VINT
@BLO2M

{title}Deze november wordt een maand van de waarheid. Er zal een hele hoop meer duidelijk worden over de omvang en de diepte van de financieel-economische crisis. Ik neem maar even de “onthulling” van het FD betreffende de gesprekken die ons kabinet met werkgevers- en werknemersvertegenwoordigers achter de schermen al weken lang voert over werkeloosheidsscenario’s.

Geen nieuws wat mij betreft, plus erg verstandig, want het hele crisisverhaal is continu een kwestie van buiten-de-waard-rekenen geweest. Nu weer het IMF: voor het eerst sinds WOII zullen de westerse economieën in 2009 gemiddeld niet groeien. Oeps.

Wat gaan we doen? Arbeidstijdverkorting om massaontslag te voorkomen, wordt geopperd. En structureel? Daar komt de komende weken uitsluitsel over uit de topoverleggen op internationaal niveau.

Zoals u weet, kijk ik naar Duitsland. Simpelweg, omdat het hemd nader is dan de rok en omdat, zoals wel wordt beweerd, de NL-economie zo’n beetje aan die van Nordrhein-Westfalen hangt. Roland Tichy, chefredacteur bij WirtschaftsWoche, de Duitse BusinessWeek zeg maar, begon deze maand met tien punten, waarvan ik de interessantste drie met u wil delen:

  1. Geen inflatie, maar deflatie
  2. Uiteindelijk vindt het kapitalisme zichzelf opnieuw uit
  3. Niet nog meer reguleren, maar beter en op de juiste manier

Ad 1: Inflatie en deflatie hangen samen, zie Elliotwave hierover en het artikel “Depression Coming” uit mei 2005. Daaruit de volgende passage:

“In the 20’s Germany went into a hyperinflationary depression, and the free world hence went into a deflationary depression. The end result was the same for both in many senses. Starvation.”

Zeker in deze tijd is het belangrijk om een beetje te weten hoe de vork in de steel zit.

Ad 2: Goed punt van Tichy, onder verwijzing natuurlijk naar Joseph Schumpeters “Creative Destruction”. Hier zou een aardige rol kunnen zijn weggelegd voor Web 3.0, vooropgesteld dat dit structureel wordt opgepakt en ondersteund.

Ad 3: Oppassen dat de reguleringsbrandweer met zijn bluswater ons niet allemaal verdrinkt, zegt Tichy. Na de dotcom-bubble en onder meer de boekhoudschandalen bij Enron en Worldcom gaan bedrijven gebukt onder een stortvloed van goed bedoelde wet- en regelgeving. Maar die stimuleert vooral de bureaucratie, terwijl eigenlijk niemand goed snapt, waar hij mee bezig is.


Geplaatst in

Delen



Er zijn 7 reacties op dit artikel

  • Het kapitalisme zal zichzelf idd opnieuw uitvinden. Ik denk dat de huidige problemen voor een deel te wijten zijn aan de opgestelde regels. Door het (verkeerd) interpreteren van (wellicht de verkeerde) regels, zijn beslissingen genomen die niet ethisch waren of maatschappelijk verantwoord. Wie verleent er nou een hypotheek aan een werkloos? Maar goed, als de regels het toe staan....

    geplaatst op
  • A propos storm. Lees even mee uit WiWo (WirtschaftsWoche):

    "Der Sturm ist da, und er kam schneller als erwartet. Lange war die Finanzkrise in den Schwellenländern nur als fernes Donnergrollen aus dem Westen zu vernehmen, nun entlädt sich das Gewitter auch über ihnen mit voller Wucht. Von Osteuropa über Russland nach Südafrika bis Asien und Lateinamerika rumort es rund um den Globus. Die aufstrebenden Volkswirtschaften drohen zum „zweiten Epizentrum der globalen Finanzkrise“ zu werden, warnt Stephen Jen, Chef-Währungsstratege bei Morgan Stanley. Das Beben destabilisiert nicht nur die eigenen Länder. Es kann noch weitere Kreise ziehen und diesmal vor allem „good old Europe“ treffen: Westeuropas Banken sind um ein Vielfaches stärker in den Schwellenländern engagiert als die Amerikaner."

    geplaatst op
  • @ Jaap,

    Is het niet wat te stellend om ervan uit te gaan dat we een periode van deflatie tegemoet gaan? Immers, zodra de economie zich herstelt, is het heel goed mogelijk dat de energietekorten en of voedseltekorten de inflatie weer zullen aanjagen.

    Het proces van regulering en deregulering is een eeuwenoud proces. Globaal gesproken is er na het akkoord van Wassenaar (begin jaren tachtig) een proces van deregulering op gang gekomen. Feitelijk was er sprake van een wereldwijd fenomeen. Indertijd hebben Ronald Reagan en Margaret Thatcher de leiding genomen om het proces van deregulering op gang te brengen. Menigeen vindt dat dit proces te ver is doorgeschoten en vindt het noodzakelijk dat er regulerende maatregelen worden genomen. Mijns inziens staan we weer aan het begin van dit proces en zal het jaren duren voordat men weer tot de conclusie komt dat men alweer te ver is doorgeschoten.

    Het proces van regulering gaat vaak gepaard met een oplopende inflatie. Daarom is het nog maar de vraag of Roland Tichy gelijk krijgt.

    geplaatst op
  • @ Arnoud,

    Klopt, het is de vraag, maar Tichy staat niet alleen. Zie bijvoorbeeld The Financial Times van 2 november:

    "The D-word is back. Five years after the last deflation scare, economists are again debating whether the US and other industrialised nations could see sustained declines in consumer prices.

    Some go as far as to predict that much of the industrialised world might soon resemble Japan in the 1990s, with interest rates at zero, falling prices and no economic growth."

    geplaatst op
  • @ Jaap,

    Volgens mij is de huidige situatie niet zomaar te vergelijken met de Japanse situatie. Immers, volgens mij heeft Japan enkele jaren gewacht met overheidsingrijpen, terwijl de centrale banken en centrale overheden in de huidige situatie wereldwijd heel snel hebben ingegrepen omdat dit in ieders belang is.

    Dat er een recessie komt lijkt me logisch, hoewel niet iedereen die hier schrijft dit met me eens is ;-), denk ik dat het voortreffelijke en gecoördineerde overheidsgrijpen een langdurige depressie heeft voorkomen.

    geplaatst op
  • @ Arnoud,

    Help het je van ganser harte hopen. Berchichtgeving en verwachtingen knallen echter behoorlijk heen en weer.

    geplaatst op
  • Uit The Economist, "DEPRESSING TIMES":

    "Are rich economies heading merely for a bout of falling prices, or for a 1930s-style deflationary spiral?

    Deflation—annual falls in consumer prices—is increasingly likely next year. But recalling the 1930s, policymakers will be anxious to ensure that it does not take hold and turn crisis into catastrophe.

    Deflation is not the only fear, however. Investors seem keen to hedge against all outcomes. “The options market tells us that inflation uncertainty has rocketed,” says Mr Capleton. That reflects fears that policymakers, in their efforts to tackle deflation, will go too far the other way."

    geplaatst op

Plaats zelf een reactie

Log in zodat je (in het vervolg) nóg sneller kunt reageren

Vul jouw naam in.
Vul jouw e-mailadres in. Vul een geldig e-mailadres in.
Vul jouw reactie in.

Herhaal de tekens die je ziet in de afbeelding hieronder


Let op: je reactie blijft voor altijd staan. We verwijderen deze dus later niet als je op zoek bent naar een nieuwe werkgever (of schoonmoeder). Reacties die beledigend zijn of zelfpromotioneel daarentegen, verwijderen we maar al te graag. Door te reageren ga je akkoord met onze voorwaarden.