Commerciële redactie? Ja, graag!

Commerciële redactie? Ja, graag!
, Carl Mangold

{title}Consumenten hebben een hekel aan reclame, dat weten we inmiddels wel. Maar dat ze tegelijkertijd een enorme behoefte aan commerciële content hebben, wordt nog slechts door enkelen onderkend. Eva van Reijmersdal (foto) promoveert nu - a.s. donderdag - aan de UvA op een onderzoek waarin aangetoond wordt dat “consumenten het helemaal niet erg blijken te vinden wanneer reclame met redactionele inhoud wordt vermengd”.

Kijk, daar word ik nou blij van. Ik heb ‘t hier al heel erg vaak over gehad, maar redacties zijn er nog steeds allergisch voor. Onder het mom van ‘journalisten weten beter wat de waarheid is, dan de lezer’, oftewel: ‘onze lezers zijn dom’.

In een interview in Tijdschrift voor Marketing ( PDF, 1.3MB *) ) vertelt Eva daar het volgende over:

In tijdschriften worden mixed formats ook steeds vaker gebruikt. Welk effect heeft het op lezers?
‘Wat opvalt is dat heel weinig mensen zulke reclame misleidend vinden. In ons onderzoek geven mensen aan dat zij zelf wel kunnen beoordelen of zij iets aan de informatie in zo’n advertorial of themarubriek hebben. Ook al is het reclame, dan nog kan het interessant voor ze zijn. We zagen wel dat hoe redactioneler het format, hoe meer het gewaardeerd werd. Het werd in dat geval minder irritant, misleidend en onacceptabel gevonden. Overigens bleek net als bij televisie dat mixed formats beter worden gewaardeerd door mensen die op zoek zijn naar informatie dan door mensen die tijdschriften lezen voor de ontspanning.

“Hoe redactioneler het format, hoe meer waardering”, dus. Liever inhoud dan loos gelul; liever informatie dan reclame.

*) Link naar de PDF op de website van de auteur op verzoek van deze auteur (Koen Stegeman) verwijderd.


Geplaatst in

Delen



Er zijn 33 reacties op dit artikel

  • Helemaal mee eens. Vooral als je zoekt naar informatie (versus onspanning) kan ook commerciele informatie heel handig zijn.

    Voorwaarde is wel dat het duidelijk is dat het (deels) om commerciele informatie gaat.

    Anders wek je ten onrechte de schijn van objectiviteit en daar kijkt, vroeg of laat de consument doorheen. Bijvoorbeeld de laatste tijd wel erg veel positive berichten over de NS in metro. Ben benieuwd hoe strak de scheiding tussen de verschillende afdelingen daar is.

    Floris

    geplaatst op
  • Inderdaad, platte reclame in de redactiekolommen, dat pikt niemand. Maar een slimme vermenging van commercie en redactie kan, zonder dat de lezer daar slechter van wordt, zelfs in dagbladen wel eens heel goed gaan werken.

    Natuurlijk heb ik, als hoofdredacteur van een gratis krant, de schijn tegen met zo'n pleidooi voor meer non-spot. Want bij mij lopen commercie en redactie - althans volgens de gangbare reflexen in de journalistiek - toch al doelloos door elkaar heen.

    Er blijft voor kranten zeker (een beetje) plaats voor onafhankelijke, waardevrije en fundamentele journalistiek. Gelukkig! Maar de hoofdstroom in informatieland (print, online, tv, etc) gaat onherroepelijk over op een mengvorm van commercie en redactie. Niet in alles wat er op die platforms gebeurt (een aanslag in Gaza blijft voorlopig gewoon een, ja, aanslag in Gaza, wat Philips en Shell daar ook van vinden), maar wel elke dag en op diverse plekken. Dat proces is al in volle gang, op tv, internet en in tijdschriften. Maar ook kranten gaan er meer en meer aan geloven.

    Zaak is wel eerst een paar keer na te denken over de vorm waarin je dit giet. Dat nadenken moet trouwens vooral niet alleen door accountmanagers gebeuren, maar zeker ook niet alleen door redacteuren of marketeers. Nee, het zal er op an komen om open, creatieve teams samen te stellen uit sales, marketing en redactie, eventueel samen met een mediabureau. Dan komen de originele en werkbare vormen vanzelf. Ze zijn er te over, tenminste voor wie ze wil ontdekken.

    Ook voor een dagblad. Sterker nog, het is al zo ver: momenteel lopen er bijvoorbeeld twee van dit soort mengvormen in Sp!ts. Een reeks over ecologisch beleggen (mede mogelijk gemaakt door ABN Amro) en een zomerserie (dankzij Pepsi) over mensen die hun leven een bijzondere wending willen geven. Beide ondernemingen zijn blij omdat ze aandacht krijgen voor een belangrijk thema in hun campagnes, Sp!ts is al even gelukkig vanwege de interessante verhalen (gemaakt door mensen die daarvoor door ons zelf zijn uitgezocht) over thema's die onze lezers raken.

    Wees gerust, zelfs op de redactie van een gratis krant vindt een stevige discussie plaats over dit onderwerp. Want glijdende schaal, want einde zoek, want grenzen stellen, etc. etc. Het is dan ook zaak volop en in alle openheid te blijven praten over dit fenomeen. Maar ook duidelijk te maken dat steevast nee zeggen geen optie is. En vooral aan te tonen dat onder aan de streep het enige belang is je lezers een mooi en lezenswaardig product te bieden. Hetgeen kan ontstaan uit de (niet altijd even objectieve) keuzevrijheid van de individuele journalist die om allerlei redenen elke dag slechts een of twee van de duizenden verhaalopties tot een afgerond artikel kan verwerken. Of uit een suggestie van een (al dan niet commerciele) derde. En liefst uit een combinatie daarvan, daar wordt de lezer alleen maar beter van.

    Hopelijk breidt Eva van Reymersdal haar onderzoek nog uit naar de dagbladsector. Laat die nieuwe tijden maar komen!

    geplaatst op
  • Redacties hoeven niet Roomser te zijn dan de Paus, maar ik vind wel dat journalistiek onafhankelijk moet zijn/blijven. Natuurlijk is er altijd een wisselwerking tussen redactie en commercie, maar de journalist is er niet om de producten/diensten van het bedrijf te verkopen. Als redactie te veel gekleurd wordt door commercie dan verliest het medium aan geloofwaardigheid. Dus... het is best dat bedrijven producten/diensten pitchen bij redacties, maar het wordt een ander verhaal als het medium zo commercieel wordt dat de journalist geen objectief verhaal meer kan maken.

    Just my 2 cents.

    geplaatst op
  • @Caroline: Die formule zie ik dus steeds weer terugkomen:

    onafhankelijk = objectief = geloofwaardig = oké

    ... en dan vraag ik me af: waarom hechten mensen nu toch meer waarde aan déze formule dan aan het veel eenvoudiger:

    eerlijk = oké

    Het maakt mij persoonlijk echt geen ruk uit of een redactie nou onafhankelijk en/of objectief is, of niet. Zodra de berichtgeving eerlijk, interessant en vermakelijk is ben ik een blije klant!

    geplaatst op
  • Weet je wel hoeveel content er over zou blijven in bijvoorbeeld vrouwenbladen wanneer er geen enkel commercieel belang van derden zou zijn Caroline?

    En toch beschouwen de meeste vrouwen deze bladen als geloofwaardig en een leidraad om zich aan te spiegelen.

    (en ik neem aan dat het bij de meeste andere bladen, dus ook mannen- en vakbladen, het geval is).

    geplaatst op
  • alaof men Bright serieus neemt in Dag. out dated. te laat en leuk voor de typische Talpa forens.zal mij dat jeukenda marie claire een kek doosje heeft egkregen van haar sponsor.
    alsof daar een negatieve recensie uit voortvloed.
    De echte internetter heeft de pleuris hekel aan embedded virals in erbarmelijke nieuwsberichten, net als de lijnmpotjes van bison bij de klussenprogramma's ( bestaan er nog schroeven? ) en de akilige breezer's pontificaal met het label naar voren in GTST.
    De bagger begon al toen J.Bond met een seiko horloge en philips autoradio begon.
    Bleeergh. reclame ruimte is reclame ruimte , blijf binnen je banners cq parkeerplaats en je precious skyscrapers, een toonbeeld wederom van marketing onkunde.
    Groffe hagel, succes nada. rspect ? moahahaha.
    U is een akelige schimmel die teert op de bagger blogs.
    Be proud. be proud.

    geplaatst op
  • @Carl: eerlijk = objectief. Dus als een product oke is, dan schrijf je dat. Heb ik in het verleden ook gedaan toen ik nog mobiele telefoons testte en daar over schreef voor Beeld en Geluid Opinie. Maar als het K met P is, dan moet je dat ook mogen schrijven. Als er te veel commercie aan hangt kan dat dus niet. En dan is het dus niet meer eerlijk, en dus ook niet meer oke.

    geplaatst op
  • @Kasper: ik ben ook niet wars van commercieel belang. In tegendeel. Mag van mij best, zolang journalisten maar geen onwaarheden hoeven te gaan schrijven vanwege dat commerciele belang. Ik krijg dan ook de kriebels van zogeheten vakbladen waar de journalist ook de advertentieverkoper is.... brrrrrrrr.....

    geplaatst op
  • Marketingfacts is denk ik een prima voorbeeld van waar redactie en commercie niet zijn gescheiden, de content open en eerlijk is, en de lezer het niet erg vindt dat we een boek- of eventbespreking doen of dat er mensen schrijven over hun vak (bijv. viral friday, brandgagement). Is dat dan commercieel zullen sommigen denken. Ja, natuurlijk is dat commercieel. Niet altijd in directe betaling, maar het is wel degelijk promotie voor de betrokken partijen.

    @Caroline: mee eens, als het K met P is moet je dat ook kunnen schrijven. Open en eerlijk!

    geplaatst op
  • @Caroline: Ik denk eerder dat eerlijk = subjectief. Eerlijke mensen geven gewoon hun subjectieve mening, in plaats van dat ze diplomatiek hun mond houden.

    geplaatst op
  • ''Het maakt mij persoonlijk echt geen ruk uit of een redactie nou onafhankelijk en/of objectief is, of niet. Zodra de berichtgeving eerlijk, interessant en vermakelijk is ben ik een blije klant!''
    Prachtig, de Naiviteitsprijs van het Jaar 2007, nu al, voor Carl. Of een Tegenspraak-oorkonde.
    Natuurlijk meent hij dat niet. Hij weet wel beter.
    Daarom is deze discussie altijd zo lastig. Kasper K. heeft natuurlijk gelijk. Het glijdt en het glijdt in steeds meer traditionele media. Waarom?
    Waarom vieren marketeers/adverteerders feestjes over die slimme redactionele deals van de laatste tijd? Omdat er véél en véél te veel media zijn. Ondanks de reclamerecessie van de afgelopen vijf jaar (de broodnodige koude sanering bleef uit). Ondanks het weglekken van steeds meer reclamegeld naar internet.
    Dan ben je toch gek -zei Mediamarkt al- als je als marketeer een slimme redactionele deal, in ruil voor reclamegeld, laat liggen?
    En hoe financieel behoeftiger het medium, hoe feller de concurrentiestrijd in de markt, hoe makkelijker de hoofdredacteur achterover buigt. Tijdelijk, denkt hij naief. Dat draait-ie tzt wel weer terug, als de advertenties weer ''normaal'' binnenrollen. Hij moet toch zijn redacteuren -en zichzelf- uit de ww zien te houden. Forget it.
    Een beetje erg cynisch, ik weet het.
    Maar ik vind het langzaam aan tijd worden dat marketeers zich eens achter de oren gaan krabben en zichzelf de vraag moeten stellen of ze niet dreigen door te schieten. Als deze ontwikkeling zo doorgaat. Want op een gegeven moment pikt de consument die commercialisering geheid niet meer. Keert de wal het schip. En zijn ze verder van huis.

    geplaatst op
  • @Michael: Maar natuurlijk meen ik dat wél!

    Als iemand van Apple een prachtig artikel over innovatieve marketing bij Apple schrijft, dan word ik daar echt blij van. En als een Apple fan / journalist wordt uitgenodigd om zoiets te doen, en hij schrijft gewoon eerlijk op dat hij was uitgenodigd en dat hij het helemaal fantastisch vond, dan vind ik dat ook prima.

    Het gaat pas mis als iemand oneerlijk wordt. En tegen betaling iets gaat schrijven waar hij niet achter staat.

    geplaatst op
  • @michael: inderdaad een hellend vlak. prima commerciele content. alleen dan graag wel openheid over hoe de belangen liggen. als media moet je ook goed nadenken in hoeverre je hierin meegaat. op de korte termijn een leuke financiele oplossing. Maar op termijn zal je de concurrentie van bv een blog met onafhankelijk commentaar niet aankunnen. Floris

    geplaatst op
  • He ik merk nu dat als je een reactie plaats zonder dat je ingelogd bent je dat onder anders mans naam kan doen :)

    Floris

    geplaatst op
  • Ja natuurlijk kan dat Floris; op internet kan iedereen een fake namen gebruiken. Gelukkig is het wel zo dat we aan de achterkant kunnen zien dat je niet Marco Derksen bent maar Floris ;-)

    geplaatst op
  • @Carl: je moet het medium vertrouwen, maar kan je het altijd vertrouwen? Dat ook die kritische noot wordt gekraakt, b.v. over Apple. Dat die persreis heeft betaald en nog adverteert ook en daar misschien wat voor terug wil zien. That's the question.

    geplaatst op
  • @marco voor de vaste bloggersnamen kan je dat toch makkelijk voorkomen denk ik?!

    geplaatst op
  • goed, houden zo dan.

    geplaatst op
  • @carl: ligt wellicht aan het feit dat ik in het verleden veel te maken heb gehad met branded-content/sponsored formats bij TV , maar de conclusie van deze promovendus is al zeker ettelijke jaren oud....Wellicht goed dat t nog een keer onder de aandacht komt, maar that's all.

    Zie ook eerder artikel over impasse van branded tv content

    geplaatst op
  • @Ronald: Klopt, die voor commerciële content openstaande consument bestaat al decennia. Maar de meeste uitgevers schijnen dit nog steeds niet te snappen...

    Je hebt een paar in sponsored magazines gespecialiseerde uitgevers, maar die worden door 'de regulieren' nog met de nek aangekeken. En er bestaan ook tal van adverteerders die in arren moede maar zélf voor uitgevertje gaan spelen, en de boel vervolgens met door reclame-copywriters geschreven gladjanuscontent verzieken.

    Ik kan me er jaar, na jaar, na jaar nog steeds over opwinden...

    geplaatst op
  • @Carl: objectief staat voor mij niet gelijk aan je mond houden. Integendeel. Subjectief is gekleurd. En als dat betekent gekleurd doordat een adverteerder je een smak geld geeft om iets te schrijven wat hem/haar het beste past, dan denk ik: prima, maar zet er dan wel boven dat het om een advertorial gaat. Dan weet de lezer dat ook meteen en weet hij/zij ook hoe de tekst geinterpreteerd mag/moet worden. Helemaal objectief kan natuurlijk niet. Bestaat ook niet. Maar dat is dan misschien iets te filosofisch. Maar objectief is in mijn ogen dat de journalist eerlijk mag schrijven. Iets niet mooier hoeft te maken dan het is. Even terug naar die mobieltjes. Als je er eentje heb waar de toetsen bij het testen al van kraken, dan moet je dat eerlijk kunnen schrijven. En het niet in de doofpot stoppen omdat anders de relatie met de producent van die telefoon in het geding komt.

    Als een medium de adverteerders te makkelijk naar de mond schrijft, is het op den duur niet meer geloofwaardig. En wat is dan de toegevoegde waarde van het medium nog?

    geplaatst op
  • Op het IDG-blog een interessante reactie van een redactielid (in dit geval van zoom.nl):

    (...) Ik vind deze posting (posting op IDG blog, red) niet getuigen van enig inzicht. Het wakkert een smeulend vuurtje tussen afdelingen aan dat al lang gedoofd had moeten zijn..

    Een redactie heeft maar een echt belangrijke taak. Namelijk het zo goed mogelijk bedienen van de doelgroep met precies die informatie waar de ontvanger op zit te wachten. Dat is de enige gezonde basis voor een goed product. Een goed product is goed verkoopbaar. Bij lezers, bezoekers en adverteerders.

    Redacties leggen de basis waarop advertentieafdelingen kunnen bouwen. Worden redactioneel structureel verkeerde keuzes gemaakt, dan daalt de oplage of zakken de bezoekcijfers in. Gevolg: adverteerders zoeken hun heil ergens anders. Simpele wetmatigheid.

    Verkopers laten zich leiden door targets en omzetten, redacties door de wens van de doelgroep. Vermeng je die twee dan kom je in de situatie waarin bij een vergelijkende test van printers in Computer!Totaal toevallig ook alle deelnemende leveranciers een advertentiepagina hebben afgenomen. Behalve dan die ene, die niet wilde. Maar ja, die is dan ook niet meegenomen in de test.

    Kortom, de lezer wordt niet meer optimaal bediend omdat dit product wel binnen zijn interessegebied valt. De test is ongeloofwaardig, de lezer teleurgesteld en het merk boet aan waarde in: de autoriteit is aangetast. Niet meer objectief, niet meer betrouwbaar. Lezers haken af, adverteerders haken af.

    Daarom waakt elke redactie als een havik op zijn redactionele onafhankelijkheid. Niet omdat we dat zo leuk vinden, maar omdat we snappen – in tegenstelling tot de schrijver van deze posting – dat als we dat niet doen, een advertentieafdeling straks niets meer te verkopen heeft. Simpelweg omdat deze uitgeverij producten heeft die als autoriteit gelden, waarbij objectief en kritisch wordt getest. Kun je daar niet mee omgaan, dan moet je gaan werken voor een uitgever van gesponsorde magazines. Kun je doen wat je wilt.

    Ik ben niet blind voor ontwikkelingen, ik snap ook dat adverteerders zoeken naar toegevoegde waarde. Dat het platte adverteren voorbij is. Dat er creatieve oplossingen moeten komen. Maar schudt dan als advertentieafdeling eindelijk eens het stoffige en platte pagina-, banner- en buttonverkoopstof van je af. Doe eens gek en denk net als redacties niet alleen omzetten, maar hoe je met toegevoegde waarde voor de lezer/bezoeker extra omzet kunt genereren. Word creatief en verander je mindset: denk aan de doelgroep, de community. Zij zijn de sleutel tot het succes. Niet die quick buck die je met een advertorial kunt verdienen.

    Begin eerst met dat te begrijpen. Dan gaan wij je serieus nemen en hoef je niet meer te praten in termen als 1-0 voor sales. Dan word je een team met redactie en marketing dat als doel heeft een zo goed mogelijk product neer te zetten dat een zo hoog mogelijk rendement draait.

    Kom bij ons niet voor de 10-duizendste keer langs dat die mpu toch echt boven de vouw moet. Verras ons met het idee dat je een vergelijkende test online niet wilt opdelen door de meest onmogelijke banners, maar dat je bij elk product een overzicht wilt plaatsen van de 10 leveranciers met de laagste prijs. Waar je als bezoeker direct het product kunt bestellen. Dan lever je toegevoegde waarde voor de bezoeker en genereer je omzet.

    Kom niet weer bij ons met de zoveelste advertorial die toch echt op pagina 3 moet staan. Lezers van onze producten kopen de bladen niet voor advertorials. Maar sluit deals met leveranciers waarbij de fotowedstrijd in Zoom wordt gesponsord door een grote partij. Lezer blij, mooie prijzen. Adverteerder blij, goede exposure.

    Hoezo zijn wij onwillig? Die plannen komen bij de redactie vandaan komen. Ik voer geen strijd. Het is niet dat wij willen. Je loopt tegen een muur op omdat je met de verkeerde ideeën komt. Los dat probleem op. Dan vind je in ons een gewillig gesprekspartner en haal jij je targets. (...)

    geplaatst op
  • Ook Bart Brouwers heeft zijn mening verder uitgewerkt en er een posting van gemaakt voor De nieuwe reporter:

    (...) Platte reclame in de redactiekolommen, dat pikt geen enkele krantenlezer. Een stukje over winstprognoses bij Heineken waarin in iedere tweede zin wordt vermeld hoe lekker dat bier toch is, is volstrekt ongeloofwaardig. Maar een slimme vermenging van commercie en redactie kan, zonder dat de lezer daar slechter van wordt, zelfs in dagbladen heel goed werken. (...)

    geplaatst op
  • @Marco: komt in principe met heel veel woorden dus op hetzelfde neer als wat ik al schreef :)

    geplaatst op
  • @Caroline: yep, ook goed om te zien dat sommige redacties het beginnen te begrijpen.

    geplaatst op
  • @Marco: redacties hebben het volgens mij altijd begrepen, maar er is altijd een spanningsveld geweest tussen commerciele jongens en journalisten. Prima, mag ook. Want zo blijven beide partijen scherp. En daar wordt de lezer uiteindelijk het beste van.

    geplaatst op
  • @Caroline: ik ken redacties waar geen enkele vorm van commercie acceptabel is. En die hebben nog niet zo lang geleden ook meegedaan aan de discussie hier ;-)

    geplaatst op
  • @Marco: mooie reactie van Bart Brouwers.
    Een oude discussie dus maar weer erg actueel. Er is toch het een en ander aan het veranderen, en dat vind ik alleen maar positief:)

    Ook een mooi punt: "Het is, kortom, een serie waarvan ik graag had gezien dat een van mijn redacteuren er spontaan mee op de proppen was gekomen. Dat dat niet gebeurd is, is overigens geen onkunde. Nee,…"
    Dat dat geen onkunde is, ben ik het niet mee eens. Als de adverteerder meer feeling heeft voor relevantie, moet je toch gaan nadenken.
    wat vinden jullie?

    geplaatst op
  • @Marco: Waarom heb je die old skool reactie van die IDG-reporter nu toch zoveel méér aandacht gegeven dan het - in mijn ogen veel waardevoller - stukje van Bart Brouwers op De nieuwe reporter?

    Bart Brouwers spreekt uit ervaring, weet precies waar de pijnpunten zitten en welke pleisters daarop horen:

    Eerst een geruststelling: er blijft altijd wel plaats voor onafhankelijke, door niets of niemand beïnvloede journalistiek. Zoals het fundamentele onderzoek ook nooit helemaal zal verdwijnen uit de wetenschap. Maar de hoofdstroom in informatieland staat inmiddels volop open voor mengvormen van commercie en redactie. Niet in alles wat er op de betrokken podia gebeurt (een aanslag in Gaza blijft voorlopig gewoon een aanslag in Gaza, wat Philips en Shell daar ook van vinden), maar wel elke dag en op diverse plekken. En echt niet alleen bij media die het zo moeilijk hebben dat de hoofdredacteur, uit angst voor verlies van werkgelegenheid, toestemt in alles wat de advertentieverkopers van hem vragen.

    (...)

    Want dat moet wel gezegd worden: non-spot-achtige advertentievormen werken alleen als deze voortkomen uit open ingestelde creatieve teams die bestaan uit mensen van sales, marketing en redactie, incidenteel aangevuld met de adverteerder zelf. Alleen in zo'n gezamenlijkheid kun je tot originele, werkbare en voor de lezer geloofwaardige advertentievormen komen. Alleen dán lukt het ook om intern het noodzakelijke draagvlak te krijgen, hetgeen onontbeerlijk is in zo'n proces.
    En zijn conclusie:
    Terug naar de commerciële inmenging. De argumenten ertegen kan ik inmiddels dromen: glijdende schaal, einde zoek, grenzen stellen, etc. etc. Ze komen uit een goed hart, maar worden vooral ook ingegeven door angst voor het onbekende. Het is dan ook zaak volop en in alle openheid te blijven praten over dit fenomeen. Op de eigen redactie, maar ook daarbuiten. Inderdaad moeten er af en toe duidelijke grenzen gesteld worden aan advertentieverkopers die hun targets wel heel makkelijk willen binnenhengelen. Maar tevens zal duidelijk moeten zijn dat steevast nee zeggen voor een redactie geen optie meer is. En vooral zullen we moeten blijven aantonen dat onder aan de streep het enige belang is je lezers een mooi en lezenswaardig product te bieden. Ontstaan uit eigen journalistieke kracht en een open houding tegenover goede ideeën van een (al dan niet commerciële) derde. Zonder hoereergedrag, maar ook zonder de naar hypocrisie neigende reflexen van weleer.

    geplaatst op
  • @Carl: niet bewust, vond beide reacties de moeite waard om te lezen!

    geplaatst op
  • Ik vind vooral de analogie die Bart in de wetenschap ziet erg goed gevonden.

    Stel je voor dat die wetenschap net als de uitgevers nu de deuren had dichtgehouden voor commerciële inmenging, 'omdat dat elke geloofwaardigheid ondermijnt'. Hoe zou onze wereld er dan op dit moment hebben uitgezien?

    geplaatst op
  • @Carl: je wil niet weten hoeveel vakgroepen op de betafaculteiten hun deuren jarenlang (en wellicht nog wel) dicht heeft gehouden voor commercie. Heb er zelf een flinke tijd rondgelopen en kan je er schrijnende voorbeelden van geven. Wetenschappers die wetenschap doen om de wetenschap en waarvan het praktische nut vaak te verwaarloezen is. Gelukkig zie je dat ook daar het belang van integratie is (h)erkend.

    geplaatst op
  • In the US, public broadcasting (especially NPR) is totally dependent on corporate underwriting for many of its series. As long as it is clearly labeled as such then I see no problem. Indeed, the comparison with Universities is a good one - I personally find UK and US universities far closer to industry than the equivalents in the Netherlands. The firewall function needs to happen when things are no-longer transparent. When articles are fabricated to suit the sponsor - and that is hidden from the reader/consumer, then the public loses something much more than just interest. They lose trust. I have given up subscribing to some Dutch newspapers in the past because they printed inaccuracies (or partial truths) that were heavily influenced by a government department or a commercial concern. I happen to know something about that business they were talking about and realized there was no right of reply. Since I couldn't trust them to report things I knew about already, then I no longer trust them to brief me on areas I know nothing about but might be interested in. Look at the editorial promise to the public from newspapers like the NY times http://www.nytco.com/press/ethics.html#A1 . Does that apply to your publication?

    geplaatst op

Plaats zelf een reactie

Log in zodat je (in het vervolg) nóg sneller kunt reageren

Vul jouw naam in.
Vul jouw e-mailadres in. Vul een geldig e-mailadres in.
Vul jouw reactie in.

Herhaal de tekens die je ziet in de afbeelding hieronder


Let op: je reactie blijft voor altijd staan. We verwijderen deze dus later niet als je op zoek bent naar een nieuwe werkgever (of schoonmoeder). Reacties die beledigend zijn of zelfpromotioneel daarentegen, verwijderen we maar al te graag. Door te reageren ga je akkoord met onze voorwaarden.