Google Play: het speelkwartier is voorbij

Google Masterplan begint aardig vorm te krijgen

Google Play: het speelkwartier is voorbij

Begin maart schreven de eerste techblogs over een “Google Play”-concept, nadat bekend was geworden dat Google achttien domeinnamen met ‘play’ erin had geregistreerd. De “Google Play Book” zou een niet te misstaan signaal zijn richting de geflopte BlackBerry PlayBook.

Is het echt Google’s eigen tablet? Of is het een settopbox? Nee, het blijkt een one-stop entertainment shop. Wederom een stap verder in de richting van verdere integratie van Google-producten.

In het kader van een gigantisch strategisch project van Google (codenamed Emerald Sea) zijn we bij een nieuwe mijlpaal aangekomen. De social +1-button deed de kick-off, gevolgd door zijn sociale moeder Google+ en de daaruit volgende rebranding van de topbar met toegang tot alle services. Ondertussen werden meerdere projecten (Google Health, Wave, Buzz, Friend Connect, iGoogle en meerdere anderen die relatief weinig aftrek vonden) uit de lucht gehaald. Het versimpelen en gelijktrekken van de interface van nagenoeg alle services zal de gemiddelde Googlegebruiker ook niet ontgaan zijn. Winter 2011 werd Google Music in de VS gelanceerd en sinds deze week lijkt het moederschip van het project te zijn gearriveerd: Google Play!

De Belofte

Google Play is een uitgebreid entertainment-(eco)systeem. Alle digitale media die je on- en offline wilt aanschaffen en consumeren, op één centrale plaats. Het bestaat uit een symbiose tussen de Android Market (welke reeds films verhuurde in enkele landen), Google Books en Google Music. De naamsverandering is best logisch, gezien de mediacontent die allang niet meer alleen voor Androidgebruikers is bedoeld. Google Play heeft een database van 450.000 apps en games, ‘s werelds grootste collectie e-books van ruim 4 miljoen stuks, duizenden films en 13 miljoen nummers van zowel drie grote (Warner Music doet niet mee) als duizenden indie platenlabels.

Voor het gemak worden al je aankopen volledig in de cloud opgeslagen, dus geen omkijken naar of alles is gesynchroniseerd en het overzetten al klaar is. Je kan zelfs 20.000 eigen nummers uploaden om deze altijd en overal toegankelijk te maken. Om niet je databundel er al te snel doorheen te jagen, kan je ook content uit de cloud offline beschikbaar maken. Nergens voor nodig om zware, opdringerige software te installeren; direct op het web aankopen en afspelen werkt daarna vanuit de browser, ook op mobiele apparaten. Virtuele ‘bladwijzers’ zorgen ervoor dat je films en e-books op een ander moment op een ander apparaat netjes verdergaan waar je gebleven was. User ratings, reviews en niet te vergeten de sociale cohesie tussen alle Google services, te weten Google+, zijn uiteraard ook van de partij. In combinatie met Google TV (wat Google nog echt groots moet lanceren) haal je straks in één klap een on-demand entertainment systeem in huis.


Kleine ‘steek’ richting Apple: op 8 sec in filmpje wordt een iTunes library geïmporteerd.

Op digitaal papier klinkt de dienst erg goed, maar werkt het ook zoals geadverteerd, hebben we hier wel behoefte aan, of bestaat dit eigenlijk allemaal al?

De Praktijk

Als eerste zullen de meeste mensen met een relatief nieuw Androidtoestel merken dat de Market wordt bijgewerkt naar de Play Store en je opnieuw akkoord moet geven op de voorwaarden.

De Android Music app zal ook updaten, maar de achterliggende muziekwinkel is hier niet toegankelijk en daarmee ook niet de mogelijkheid om je eigen nummers in de cloud op te slaan. Voor de overgebleven twee diensten geldt zelfs dat ze op normale wijze totaal niet toegankelijk zijn vanuit Nederland.

  • Movies: Available in US, UK, Canada, and Japan
  • eBooks: Available in US, UK, Canada, and Australia
  • Music: Available in US (gaat hier over muziek aanschaffen, de app is wel te downloaden)

Om de lancering te vieren zijn er tijdelijk enkele goed lopende Android apps voor slechts € 0,49 verkrijgbaar. De andere kanalen hebben ook goede aanbiedingen, maar daar kunnen we vanuit Nederland dus helaas niet bij.

Zelfs als het je via omwegen wel lukt om de diensten Play Books en Play Movies op je Android-device te krijgen, dan nog kan je ze niet gebruiken hoe ze bedoeld zijn. Het is niet mogelijk om aan e-books te komen, ook niet één van de 1 miljoen gratis verkrijgbare e-books op het platform. Met Play Movies kan je alleen eigen filmpjes op je Android afspelen, want verbinding met de server voor huurfilms wordt geweigerd.
Hier houdt het feestje op. Bummer...

Het speelveld

Ziet er allemaal leuk uit, ondanks dat lang niet al het moois momenteel beschikbaar is voor Nederland, maar bestaat dit niet allang? Apple iTunes is heer en meester in de online muziekdistributie en heeft daar onlangs ook cloud storage aan toe gevoegd. Aan de andere kant is Amazon een grote speler op het gebied van cloud-oplossingen en verkopen daarbij alles wat los en vast zit, digitaal en/of fysiek.

iTunes

Apple heeft iTunes in de Cloud. Hierdoor wordt al je aangeschafte muziek naar je verschillende Apple-apparaten gesynchroniseerd. Media in iTunes is echter niet vanaf het web te koop, er staan altijd links bij die “Bekijk in iTunes” zeggen. Online vanuit elke (mobiele) browser direct je content afspelen wordt ook niet ondersteund, dus daar is Google Play een stuk flexibeler in. Tegen betaling is iTunes’ functionaliteit uit te breiden met iTunes Match; hiermee kun je 25.000 van je niet bij Apple aangeschafte nummers uploaden naar iCloud. De muziek die tevens door iTunes zelf wordt aangeboden, vervangen ze dan meteen voor hun eigen versie van hoge kwaliteit.

Onlangs heeft Apple bij de presentatie van de nieuwe iPad aangegeven dat films en series uit iTunes binnenkort ook in iCloud kunnen worden opgeslagen. Los van het grotere aanbod aan films bij iTunes, lijken series momenteel nog niet eens bij Google Play Movies in het aanbod te zitten.

Over groot aanbod gesproken, iTunes telt rond de 20 miljoen nummers en is daarmee verreweg de grootste van deze drie. Zoals MySpace vroeger de hangout (no pun intended) was van grote internationale artiesten tot indie bandjes, is iTunes al jaren het de facto online verkoopkanaal van de muziekindustrie. Apple heeft dus een zeer vergelijkbaar systeem, met het kleine verschil dat het reeds jaren bewezen draait. Helaas zijn niet alle media vanuit de cloud beschikbaar en kan je enkel eigen media uploaden tegen een geringe jaarlijkse vergoeding, maar daar zal niet iedereen even zwaar aan tillen.Image from lifehacker
Image from lifehacker.

Amazon Store

Amazon doet het hele Google Play-kunstje al jaren. Amazon Cloud Drive is ook één van hun grotere diensten. Voor online opslag dient wel betaald te worden, waarbij alleen de kleinere paketten interessant zijn, aangezien niemand $ 1000/jaar gaat neerleggen voor 1000 GB Cloud opslag. Reeds jaren (ze hebben nog native apps voor Palm) streamen ze op deze manier al je films, series, MP3’s, e-books en audiobooks uit de Amazon Store. Voor het downloaden van je muziek dient ook hier software te worden gebruikt. Daarnaast hebben ze apps/players om deze content te benaderen via het web, slimme TV platformen, settopboxen, e-readers en mobile devices. Ze zijn ook met de Android Market gaan concurreren door een eigen “Appstore for Android” te creëren en dagelijks een gratis “App of the Day” aan te bieden. Qua muzikaal aanbod liggen ze erg dicht tegen iTunes aan met 19 miljoen beschikbare nummers.

Vorig jaar heeft Amazon de succesvolle (waar hij verkrijgbaar was) e-reader/tablet Kindle Fire gelanceerd. Volledig gebaseerd op het open source Android, maar wel zo omgebouwd dat de mediaconsumptie, inclusief de Android Market, via de alternatieven van Amazon loopt. Aangezien Amazon van oudsher een webwinkel is en dus van al haar gebruikers reeds betaalgegevens heeft, is de drempel om mensen tot digitale aankopen te verleiden erg laag en hebben ze op dat vlak een betere conversie op Android dan Google zelf. Zoals begrijpelijk een doorn in het oog van Google dat Amazon deze resultaten over de rug van het Android platform bereikt. Amazon is nog geen grote bekende in Nederland, maar als de geruchten waar zijn, gaat dat niet lang meer duren. Zeker iets om naar uit te kijken, aangezien ze veel meer aanbieden dan alleen digitale content.

Het Masterplan?

Zo beschouwend lijkt er weinig baanbrekends aan Google Play. Sterker nog, Google lijkt zelfs aan de late kant om nu nog een plaats hierin te willen veroveren. Wel is hun totaalproduct het goedkoopst en de content het gemakkelijkst toegankelijk. Toch past deze zet perfect in het grotere ‘Masterplan.’ Per 1 maart jongstleden heeft Google de privacyvoorwaarden van al haar diensten gelijkgetrokken. Laten we sowieso voorop stellen dat dit gedaan is om het begrijpelijker te maken voor gebruikers. Als bijkomend voordeel heeft Google nu veel meer vrijheid om je data tussen hun verschillende diensten uit te wisselen en diensten met elkaar te integreren.

Social

Daar komt de eerste troef van Google kijken, de integratie van social. Google+ zaagt nog niet echt aan de poten van het grote Facebook, maar Apple heeft nog minder kaas van social gegeten (Ping, iemand?) en ook Amazon waagt zich hier niet aan. In de intro noemde ik Google Play het moederschip van Google’s huidige strategie. Content is namelijk iets waar mensen passie voor hebben en ‘caring is sharing.’ Blijft natuurlijk afwachten of het gebruik van het sociale netwerk de boost krijgt die het nodig heeft.

Betaalgegevens

Andere belangrijke pijler is het vergaren van betaalgegevens. Google heeft de instap te laagdrempelig gemaakt. Met enkel een mailadres en een wachtwoord kan ik nagenoeg van alle diensten gebruik maken. Sterker nog, de meeste werken zelfs zonder account. Een Android-device kan ook in gebruik worden genomen zonder überhaupt in te loggen met een Google-account.

Amazon is altijd al een webwinkel geweest, dus bij de eerste aankoop hebben die reeds je adres en betaalgegevens. Tot de komst van iOS5 een half jaar geleden ‘verplichtte’ Apple gebruikers een iTunes-account aan te maken. Hierbij is het invoeren van betaalgegevens standaard, tenzij je weet hoe dit te omzeilen. Het anders zo gebruiksvriendelijke Apple heeft de optie om dit te omzeilen niet heel gebruiksvriendelijk gemaakt, getuige ook de vele hulpvragen hieromtrent op het officiële forum. Deze concurrenten hebben dus vanuit de basis mechanismen in werking om je betaalgegevens te verkrijgen, terwijl het bij Google nog enigszins op zijn plek moet vallen.

Advertising

Uiteraard doet Google niets zonder reden. Duidelijk zichtbaar zal bijvoorbeeld iets als de integratie met Youtube zijn. De hoeveelheid gebruikers die Google vanuit Youtube naar iTunes/Amazon leidt is gigantisch, zeer interessant als ze die straks zelf kunnen bedienen. Op de lange termijn draagt Google Play bij aan hun core business: gericht adverteren. Google creëert een ecosysteem waar je als gebruiker niet meer zonder wil, terwijl je steeds meer en meer data over jezelf aan het grote Google-monster aan het voeden bent. Tot Google je beter kent dan jijzelf.

Wenselijk?

Helaas kan ik niet de vraag beantwoorden of dit voor iedereen een wenselijke situatie is, maar ik weet wel dat ik het zelf omarm. Mijn internetervaring wordt stukken beter als het oneindige internet zich naar mij schikt i.p.v. andersom. Ik weet dat er genoeg mensen zijn die het onwenselijk achten om te 'filteren' op die gigantische poel met vrij toegankelijke data. Persoonlijk moet ik het doorslaggevende argument nog horen waarom dat dan 'slecht' voor iemand zou zijn. Feel free to prove me wrong!


Zoals gewend van onze vrienden uit Mountainview; een technische constellatie als promo. Creativiteit +1!


Geplaatst in

Delen

0
0


Er zijn 2 reacties op dit artikel

  • Als reactie op je laatste punt: Ik weet wel waarom ik mijn Google-resultaten niet gepersonaliseerd wil zien. Mijn favo-woord is serendipity, oftewel toevallig geluk. Dat Google aan de hand van mijn +1en die ik geef personalisatie toepast, daar kies ik zelf voor. Advertenties die gepersonaliseerd worden aangeboden? Ook no problem. Maar als ik iets Google omdat ik op zoek ben naar informatie, wil ik resultaten die (relatief) objectief zijn. Google does no evil? Dat wordt een stuk minder geloofwaardig bij de enorme monopolies en zelfs sturing van zoekresultaten die ze nu in handen hebben..

    geplaatst op
  • Don't get me wrong, ik ben fan van serendipiteit! :D Alleen wel op de juiste tijd en plaats. Als ik op Youtube van filmpje naar filmpje doorklik, of als ik in een uithoek van het internet terecht ben gekomen. Of gewoon offline; niet te veel plannen, leven van dag tot dag.

    Als ik online iets zoek, dan zoek ik 95+ van de 100 keer ook echt iets. Wil ik ook zo snel en zo relevant mogelijke resultaten. Die enkele keer dat ik dat niet wil om bijvoorbeeld mijn blikveld te verruimen, staat het me vrij om naar pagina 2 door te klikken, een andere zoekmachine te gebruiken of simpelweg uit te loggen. Problem solved voor de uitzondering, tegenover gebruiksgemak in alle andere gevallen.

    En ach, evil? Google kwalijk nemen dat ze een te succesvol businessmodel hebben? Het is niet alsof ze je zoekresultaten onthouden of willekeurige opdringen. De rangschikking is enkel anders op basis van algoritmen. Maar of dat een goede basis is om ze 'evil' te noemen?
    Then again moeten we zulke metadiscussies niet online voeren, maar onder het genot van een biertje. ;)

    geplaatst op

Plaats zelf een reactie

Log in zodat je (in het vervolg) nóg sneller kunt reageren

Vul jouw naam in.
Vul jouw e-mailadres in. Vul een geldig e-mailadres in.
Vul jouw reactie in.

Herhaal de tekens die je ziet in de afbeelding hieronder


Let op: je reactie blijft voor altijd staan. We verwijderen deze dus later niet als je op zoek bent naar een nieuwe werkgever (of schoonmoeder). Reacties die beledigend zijn of zelfpromotioneel daarentegen, verwijderen we maar al te graag. Door te reageren ga je akkoord met onze voorwaarden.