Rondom 10 over Infostress

Rondom 10 over Infostress
, Upstream
@marcoderksen

Gisteravond ontving Cees Grimbergen in Rondom 10 een aantal gasten (waaronder Ritzo ten Cate) waarmee hij discussieerde over informatiestress (of infostress):

(...) We bellen, sms’en, chatten, mailen, internetten en schrijven blogs vol (blogs die we ook weer moeten lezen). En dan is er het hippe twitteren, de hele wereld via internet kort laten weten wat je aan het doen bent. En zo weet iedereen hoe de seks met je nieuwe vriendje was of dat je op dit moment aan het stofzuigen bent. De moderne mens is voortdurend bereikbaar, beschikbaar én traceerbaar. Én liefst alles tegelijk. Dat heet ‘multitasken’. Privé en op het werk. (...)

Interessant onderwerp, maar helaas erg eenzijdig belicht in de uitzending van Rondom 10. Waar waren nu de echte multitaskende digitale netwerkers die digitale communicatie juist zien als een kans om efficienter te kunnen leren, werken en socializen?


Geplaatst in

Delen

0
0


Er zijn 27 reacties op dit artikel

  • Goede zet dat we hier een -op niveau- nadiscussie kunnen houden. Wat bij Rondom10 is 'belicht' is iets wat veel lijkt op het regeringsbeleid VS internet in NL. Men laat negatieve verschijnselen zien van ons WWW of laten sociale media-gebruikers aan het woord die op de camera's niet goed de pro's en contra's van bijvoorbeeld social networking kunnen evalueren. Het lullige is dat ondergetekende enkele jaren geleden delen van de redacties van AKN/ NL1-2 mocht trainen om juíst als redactie meer gebruik te gaan maken van social media tools. Deze uitzending stelt mij ietwat teleur.

    Rondom10 laat heel duidelijk zien dat we in Nederland een grote verdeling in de samenleving aan het creeren zijn:

    A- De groep die door middel van infobeherende social media-tools als Hyves, Twitter, Facebook en SMS hun (sociale) leven en de massa van dagelijkse info op een juiste manier kan behappen. Deze groep kent geen infostress maar juiist de normaal menselijke eigenschap van sociaal zijn en communiceren en vooral: info keuzes maken. Anno 2008 wat vaker via SMS, mail, Twitter, blogs en de bekende social networks. Deze groep kan en voelt ook emotie bij deze manieren van communicatie. Vooral dit laatste punt werd bij Rondom10 totaal gemist. Wat de twee jonge dames wilde meegeven is dat hun generatie de tools kent en gebruikt om snel info tot hun te nemen en zo ook snel te schakelen cq. beslissen. Ook een vitale kern van 'infostress' die niet werd belicht. Zij vormden de vertegenwoordiging van een groep die getriggerd moet blijven via kanalen('channels') waarin zij zich ontvankelijk hebben opengesteld.

    B- Daar waar de massa van groep 'B' op de bank aanschuift en passief de TV aan zet, kent groep A een actieve en vooral interactieve houding waarbij er de juiste keuzes gemaakt kunnen worden in communicatie die tot hun komt. Groep B negeert communicatie want 'het is teveel'. Groep A SELECTEERT communicatiekanalen en manieren en tijdstippen van communicatie door een actieve participatie en interactie. Hier lijkt een gen, dat met veel verschillende prikkels om kan gaan, volledig te zijn verdwenen. Ze sneeuwen zichzelf in ouderwetse kanalen van passieve communicatie waarbij het risico van de communicatie als laag wordt ingeschat en vooral: veilig.
    Met alle respects is dit groep die bij reorganisaties al snel aan de beurt komt.

    De meneer bij Rondom10 die al bij 200 mails bij terugkomst van een vakantie van 4 weken reeds spreekt van 'infostress', heeft die zelfde infostress waarschijnlijk ook al bij drie nog door te lezen rapporten op zijn bureau of twee telefoontjes die tegelijk binnenkomen.

    Ofwel: 'it is all in the mind'. Ook Rondom 10 uur.
    Om dan ook nogeens afsluitend in het TV-programma te spreken van 'verslaving' gaat erg ver.

    Als je elke dag de krant leest en teletekst bekijkt, ben je dan ook verslaafd?

    geplaatst op
  • Ik reageerde al in het forum van Rondom 10 met deze tekst:

    Erg jammer dat de discussie erg eenzijdig was en de discussieleider een negatieve insteek koos. ´Mindfarting´ noemde hij Twitteren. Ongetwijfeld een woord wat bedacht is door iemand die niet twittert en het niet kent. Het gaat namelijk niet om de berichten an sich, maar om de community, de followers en en de mensen die jij volgt en interessant genoeg vindt OM te volgen. Twitter is een social media tool waar je gebruik van maakt zoals jij dat wilt. Als ik uren in de trein zit twitter ik met mijn twittervrienden, dat stoort niemand zoals bellen of piepjes van sms dat wel doen bv.
    Als de jeugd het twitteren ontdekt wordt er nooit meer gesms'ed want het kost niks en onbeperkt online met je telefoon is goedkoper dan sms'jes versturen.

    Onlangs schreef ik er een een posting over.
    Ik vind het oprecht jammer dat er niet iemand deelnam aan de discussie wie het daadwerkelijk wat gebracht heeft en wat helemaal niet genoemd werd in de discussie was dat de kracht van online juist offline ligt.
    Dus geen infostress, maar een manier om je netwerken uit te breiden op een efficiènte manier en daardoor vrij snel te kunnen inschatten met welke mensen er een `klik` is. Dat kan zowel zakelijk als privé, maar ook beiden zijn. O ja, ik ben iemand die bijna constant online is maar niet constant bereikbaar. Dat bepaal je namelijk zelf.
    Het zijn trouwens niet de jongeren die veel gebruik maken van diensten als Twitter, dat is een groot misverstand.

    geplaatst op
  • Geinterviewd werden 2 innovators en 10 laggards. Hiermee toont de redactie van Rondom 10 zijn eigen plaats in het spectrum, ergens bij angstige late majority, aan het eind van de levensfase van het containerbegrip "Infostress'

    Gemiste kans voor de omroep, want aandacht aan het oplossen van het probleem heeft nu meer waarde dan de aandacht voor het bestaan ervan.

    Lifehacking 'a la Dijkgraaf' bij Teleac een idee?

    geplaatst op
  • Nee joh! Niet bij Teleac! Dat kijkt geen hond meer! Dat doen we op een online videosite!

    geplaatst op
  • Weet iemand hoe de redactie van R10 tot de selectie van aanwezigen is gekomen? Ben wel benieuwd hoe dat proces is gegaan.

    geplaatst op
  • Marco ik weet (via Twitter) dat Vincent Everts gebeld is (waarom hij er niet zat weet ik niet) en ik weet (via mijn mobiel) dat @Puur gebeld is. Die laatste heeft mijn naam doorgegeven omdat ze zelf niet kon, maar ik ben niet gebeld. Ik hoorde gisteravond (via Twitter) dat Frank Meeuwsen en nog wat mensen van Lifehacking ook benaderd zijn (maar er ook niet waren). ;-)

    @Puur had het gevoel dat ze op zoek waren naar "rampverhalen" dus mensen die er ziek van worden of niet functioneren. Wij passen niet in dat plaatje.

    geplaatst op
  • @Petra: in dat geval moeten we R10 dus niet de schuld geven; ze hebben blijkbaar hun best gedaan om wel ervaren gebruikers in de studio te krijgen.

    geplaatst op
  • ik had liever de positieve aspecten van informatie delen op internet gezien. Het is jammer dat de vooroordelen die er bestaan bevestigd zien te worden door een aantal die de balans niet weten te vinden. Je zal altijd een groep hebben die eruit springt door overmatig en dwangmatig gebruik, en juist die eruit lichten is wat rondom10 geprobeerd heeft. Ook jammer om die vervelende amerikaan er weer bij te halen..

    geplaatst op
  • Huh? Een tijdje terug las ik hier nog iets over infostress en een Marco die na zijn vakantie gewoon al zijn mail op gelezen zette en nu is er plotseling niets aan de hand en belicht rondom 10 het maar eenzijdig???

    geplaatst op
  • @Petra @Marco Derken de relativering van Marco verzacht dan e.e.a., maarrrrr... als de redactie van R10 de blogeigenaren van MF, DC en Frankwatching even hadden gecontact dan uh.. waren er vast wel wat meer aansprekende vertegenwoordigers geweest in de studio die genuanceerder de new media economie hadden kunnen toelichten.

    Mijn kritiek zit hem vooral in het feit dat ze de kijkers(zijn er best veel op een zaterdagavond rond 10 uur) en daarmee opinie in Nederland op een verkeerde manier voorlichten.

    geplaatst op
  • Taco Oosterkamp en ik zijn vanuit lifehacking.nl benaderd. Heb een half uurtje met de redactie aan de lijn gehangen om mijn perspectief te schetsen en vriendelijk te bedanken. Mijn intuitie liet me gelukkig niet in de steek. Infostress en multitasking issues wil ik best duiden en delen, mits er door de redactie de juiste tijd, en context wordt geboden, hetgeen hier niet het geval was.

    Infostress an sich is eigenlijk onzin, als je een bibliotheek binnenloopt krijg je ook geen paniek- of angstaanvallen. Feit is dat er meer informatie dan ooit op onze radar verschijnt en dat de meeste mensen nog niet geleerd hebben om met behulp van slimme, snel te leren gratis technologie een filter in te stellen voor die informatie.

    Vanuit lifehacking.nl proberen we mensen daarvan bewust te maken, met praktische inzichten en tips, en geven we op Lifehacking Academy en ikzelf bij mijn lezingen daar een maatschappelijk en economisch perspectief bij.

    De komende 10 jaar gaan de babyboomers massaal met pensioen en krijgen we een groot aantal uitdagingen als samenleving die mijns inziens deels op te lossen zijn met de kennis die de digitale voorhoede nu al heeft.

    Jammer dat de NCRV die kant niet verkend heeft. Overigens werd ik dezelfde dag dat ik door Rondom 10 gebeld werd, benaderd door NCRV's 'Man bijt hond' of ik op stel en sprong met een ambtenaar mee wilden lopen vanuit een lifehacking perspectief. Mits ik voor 11.00 reageerde, anders hoefde het niet meer. Ook daar heb ik vriendelijk bedankt.

    geplaatst op
  • Natuurlijk is infostress wel degelijk een probleem voor veel mensen, want niet iedereen heeft evenveel discipline en kennis om de trucs van de lifehackende voorhoede te kunnen toepassen. Dat doet echter niks af aan de immer vooringenomen manier van tv-maken die Rondom Tien erop na houdt. Wie herinnert zich nog de uitzending over Second Life en World of Warcraft? Cees Grimbergen presenteerde de conclusie alvast aan het begin: beide virtuele werelden waren slecht, want verslavend. Voor het gemak had hij die afgrijselijke verslavingsexpert Keith Bakker opgetrommeld. Bakker zat op een podiumpje en torende hoog uit boven het publiek. Zo won hij het debat al bij voorbaat. Slechte journalistiek, dat Rondom Tien.

    geplaatst op
  • @Jacobien: ten eerste vraag ik in de reacties naar het selectieproces voor deelnemers aan de discussie (en relativeer ik de eenzijdige belichting van R10). Ten tweede zit hier iemand in de studio die het heeft over infostress nadat hij slechts 200 emailtjes in zijn mailbox heeft zitten na een vakantie van enkele weken (kijk voor de aardigheid even terug over wat voor aantallen we het destijds hadden).

    geplaatst op
  • Ik heb de aflevering niet helemaal gezien. Dat wil ik nu nog wel even doen.

    Het stuk van wat ik heb gezien, heb ik me het meest geërgerd hoe er tegen de twee jonge meiden werd gepraat. Alsof het gene wat ze doen slecht is en niet sociaal. Vooral die vraag van die Keith wanneer ze zonder "afleiding" met het gezin hebben gepraat en gegeten. Dat is voornamelijk een kwestie wat je gewend bent en waar je waarde aan hecht

    Wat ik gezien heb, zijn allemaal cliche vooroordelen die men 50 jaar geleden ook al uitsprak over de opkomst van de televisie en film in ons huis. Inderdaad was er amper iemand die werkelijk weet hoe nieuwe media werken en hoe je er mee om moet gaan. Jammer, dat is een gemiste kans.

    Deze bange over-beschermende houding tegenover de nieuwe media zie ik overal wel terug als we het over mediawijsheid en digitale geletterdheid hebben. Ik hoop dat we die fase snel voorbij zijn, zodat we ook de kansen kunnen benutten.

    geplaatst op
  • Ik zie het zo: een klein groepje innovators is de afgelopen 10 jaar Nederland voorgegaan. De 5 jaar daarna kwam de early majority in aanraking met de informatiewereld via Hyves, email, e.d. En nu is er nog een enorme bulk aan majority en laggards over. En die begrijpen niet waar de anderen het over hebben, laat staan de positieve en negatieve aspecten aan hun informatiewereld. Dat is spanning en op spanning leven een televisieprogramma, kranten en tijdschriften.

    Begin dit jaar beleefde ik een grappig voorval met Plaxo en schreef op Twitter dat ik een social network-burnout had. Dit kwam mij te staan op een artikel in De Pers en in een ander tijdschrift. Waarschijnlijk zou ik een carrière kunnen bouwen op een burnout, wat ik niet zal doen ;-D

    Er is, kortom, grote belangstelling voor wat de innovators aan het doen zijn. Dat lijkt mij goed nieuws voor de innovators.

    Daarnaast ligt het in de aard van een innovator om de negatieve aspecten van haar/zijn experimenten te ontkennen of minder ernstig in te schatten: anders stop je met experimenteren, nietwaar?
    Alleen al de sociale druk die normale mensen ervaren bij het beantwoorden van hun email, laat staan het organiseren daarvan is al een hoofdstuk an sich. Het lijkt mij goed dat hier aandacht aan wordt gegeven. Iemand als o.a. Merlin Mann heeft hier de afgelopen jaren goed werk voor verricht

    De kans dat je gezien alle factoren een gebalanceerd programma kan maken, is behoorlijk laag: voor de innovators is het niet positief genoeg. Voor de laggards is het niet negatief genoeg.

    Een troost voor veel schrijvers en lezers hier: als je wel in staat bent om te gaan met de informatiewereld, dan beschik je blijkbaar over een talent dat anderen niet hebben. En gezien de lawine aan informatie die ons nog te wachten staat, een prettig talent om te hebben.

    geplaatst op
  • Ben met meeste reacties eens dat het programma een nogal negatief startpunt koos. Met een discussieprogramma op TV kan je dat ook wel inschatten.

    Mijn mening is dat mensen hun tijd anders gaan indelen. Zij kunnen steeds meer en beter keuzes maken welke informatie verzoeken, welke handelingen, welke doen, etc. zij wanneer en waar kunnen doen. Dat is iets positiefs.

    Het lastige is natuurlijk dat voor sommigen dit breed pallet aan mogelijkheden tot stress kan leiden. Grenzen vervagen tussen werk en prive, tussen plaatsen. Probleem is dat sommoigen zichzelf of de mogelijkheden niet kunnen zetten. Voor hen wordt de wereld er dan niet makkelijker op.

    Het is dus zaak om niet een "one size fits all" aanpak te hebben. Voor bepaalde mensen, in bepaalde functies, in bepaalde branches is het relevant om connected te zijn. Voor anderen niet. Eén element kan je daarbij ook niet overslaan: welk karakter heb je? Vond daarom Keith Bakker's quote wel aardig: “Er is niks mis met mobieltjes en e-mail, het ligt aan de mens. Eigen verantwoordelijkheid. Mensen moeten ook zonder kunnen” .

    geplaatst op
  • Interessante reacties. Vooral bij 'nadiscussie op niveau' krijg ik een brede glimlach op mijn gezicht. Op ons blog heb ik mijn punt - alsnog - geprobeerd te maken.

    Als communicatie belangrijk voor je is, wordt je leven en/of je werk een stuk gemakkelijker, plezieriger en effectiever als je gebruik maakt van alle moderne middelen. Je moet het niet overdrijven, maar gericht inzetten. Gebruik het en laat het niet zover komen dat het jou gebruikt. En zet al die communicatie grappen even uit als je echt al je aandacht nodig hebt om diepgang te halen.

    http://www.deondernemers.nl/2008/09/hoe-gebruik-je-internet/

    geplaatst op
  • @Ritzo ten Cate

    Goed dat een inside deelnemer aan de R10-discussie reageert. Wat was jouw reden -behalve promo voor je business- om deel te nemen aan de discussie? Had de positieve belichting van het gebruik van social media een kans in de bezetting en discussie bij R10?

    En.. twee vrouwen aanvallen op het feit van 'multitasking'; is dat niet wat na-ief. Ik bedoel; zijn vrouwen niet bij geboorte reeds multitasking :) ?

    geplaatst op
  • Het lijkt me zinvol de discussie te ontleden. Enerzijds is er de vraag of wij niet ten onder gaan aan een infoblast. Het antwoord is 'ja' als je jezelf dat lijdzaam laat overkomen; nee wanneer je leert te selecteren. Vrij logisch dat kinderen en enkele voorlopers de instrumenten daarvoor beter kennen dan de gemiddelde Nederlander en daarmee ook beter kunnen omgaan. Gemiste kans van R10 is dat de 'achterblijvers' niet uitgelegd kregen hoe ze die instrumenten in eigen voordeel kunnen gebruiken.
    Ander aspect van de discussie is hoe je de instrumenten benut, vereenvoudigd tot de vraag of multitasken een kwaliteit is. Ik meen van niet. Multitasken is niets meer dan 'verschillende dingen tegelijk doen'. Dat deed ik in mijn schooltijd ook al en ik beweerde - net als de twee meiden - dat ik er nog goed in was ook. Laten we dat betreft elkaar niet voor de gek houden. Je kunt een aantal dingen tegelijk doen en daarbij zelfs resultaten boeken, maar de kans dat op een van de afzonderlijke onderdelen het resultaat optimaal is valt te betwijfelen. Je manoevreert jezelf naar middelmaat omdat je jezelf de concentratie niet gunt om op bepaalde punten tot het gaatje te gaan. En dat is soms nodig om de echte sprong vooruit te maken. Het is het verschil tussen afleiding en gerichte aandacht. Als je kinderen dat onderscheid laat inzien dan beseffen zij ook wel dat 'jezelf afsluiten' soms zinvoller is dan 'constant op iedereen aansluiten'.
    Kortom, mijn dochter mag mij leren hoe ik het beste kan twitteren, ik leer haar wanneer focus en aandacht gewenst is.

    geplaatst op
  • Wat ik een mooie theorie vind is dat 'wij mensen' in staat zijn om te veranderen. We zijn in staat om nieuwe vaardigheden ontwikkelen wanneer daar behoefte aan is. Vaak gaat dit ook samen met het afsterven van 'oude' vaardigheden (zodat er eigenlijk weer 'plaats' gemaakt wordt voor nieuwe).

    Een leuk voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld hoofdrekenen. Iets wat veel mensen vroeger goed konden, maar wat mensen nu niet meer goed kunnen.

    Die lege plek zou prima ingevuld kunnen worden door nieuwe vaardigheden die voorkomen dat we in de infostress schieten.

    geplaatst op
  • Zou de Amerikaan Chris Brogan ook naar Rondom Tien hebben gekeken...?

    "Let’s not fool anyone. You can do your job without using Twitter. You can get through any number of days without blogging. You don’t need to consume podcasts to perform your daily duties. Everything on your desk and in your calendar and piled high on your task list doesn’t require the use of Facebook, Friendfeed, Myspace, to get the work done. You don’t need RSS, nor do you need to know the name of even one popular blog. MILLIONS of people all over the world get by just fine without these tools. Every day. (...) Unless you’ve engineered your role to be wholly dependent on these technologies, you could go about your business without them and live a full and productive life until death..."

    geplaatst op
  • @jeroenmirck okay Jeroen, ga jij dan terug naar de vulpen en rijtjes schrijfblok?

    Tools zijn al zo oud als de mensheid. En elk tool lijkt in het begin zeker niet altijd nuttiger en efficiënter dan de vorige tools. Steen was sterker dan hout. Brons was makkelijker, flexibeler en scherper. IJzer bleef langer sterk, etc, etc.
    De huidige tools proberen informatie beter, makkelijker, deelbaar en bruikbaar te maken (o.a....). Kunnen mensen dan zonder? Tuurlijk! Maar dan kunnen we ook zonder elke andere vorm van innovatie. Berenvellen aan met zijn allen en snijden maar die knotsen!

    Lijkt mij een mooi experiment voor een Big Brother-achtig programma, maar niet voor Rondom 10. ;-D

    geplaatst op
  • @Ewout: Don't shoot the messenger! ;-) Verder lijkt me dat een prachtig format, een BB-Neanderthaler-Captain-Caveman-back-to-basics-rondhuppelen-in-je-berenvel-op-de-praire-tv-programma. Verhelderend, als wat bekende NL internet- en gadgetgoeroes zich daarvoor zouden aanmelden (ik noem verder geen namen).

    geplaatst op
  • @EwoutWolff: Inderdaad, ik ben slechts de boodschapper. Ik citeerde bovendien iemand van wie algemeen bekend is dat hij juist heel erg voor dit soort ontwikkelingen is. Ook ik geloof natuurlijk in nieuwe vormen van sneller en effectiever communiceren, maar het is niet allemaal goud wat er blinkt. Zo zie ik veel mensen twitteren op een manier die bijzonder weinig te maken heeft met het optimaliseren van hun bureauwerkzaamheden. Dat is niet erg, maar voor die mensen draagt Twitter dus niet echt bij aan het bestrijden van infostress. Het is veeleer een afleiding die extra infostress kan veroorzaken. Dat is wat ik (en ongetwijfeld ook Martijn Aslander) belangrijk vind in deze discussie: nieuwe tools kunnen het werkzame leven effectiever maken, maar dan moet je wel weten hoe je ze moet gebruiken. Early adopters overschatten wat dat betreft vaak de mensen die een aantal stappen achter hen aan lopen.

    geplaatst op
  • @Patrick Petersen Reden voor mij om deel te nemen aan de discussie in R10: mijn (lees 'onze') kijk op gebruik Twitter was nogal verrassend voor de redactie. 't Leek me waardevol om die stem te vertegenwoordigen. Is kijkend naar reacties ook uit de hoek van de niet-ingewijden goed gelukt: "ah, dus dat is twitter! Leuk..." Wel wat jammer dat er wat lacherig werd gedaan, vooral de schaduwzijde werd belicht en er niet een slotakkoord werd aangeslagen, maar OK. Daar zijn blogs als deze voor ;)

    En verder natuurlijk leuk en leerzam om'ns mee te maken. 'k Heb al de nodige media ervaring maar nog niet eerder live op landelijke TV. ;)

    geplaatst op
  • @ Marco,
    Het ging me om het principe. Er wordt nu door een groot aantal mensen hier gedaan of infostress iets is voor mensen die nog achterlopen of gewoon sukkels zijn.
    Dit terwijl er hier genoeg berichten zijn verschenen over infostress en men het dan opeens allemaal herkend; mensen die gestopt zijn met twitter omdat het te veel tijd kostte, mensen die niet meer allerlei blogs lezen, mensen die opgehouden zijn met hun sites etc.
    Misschien werden allerlei zaken in Rondom 10 eenzijdig belicht, maar de mensen die nu opeens doen alsof ze zich er totaal niet in herkennen en doen alsof ze alles prima onder controle hebben, vind ik wat hypocriet.

    geplaatst op
  • Goede aanvulling van Ronald Mulder op de uitzending van R10:

    (...) Blogs, twitter, sociale netwerken en fora zijn ideale plekken om het verhaal van je bedrijf te vertellen en het gesprek met de markt aan te gaan. Let daarbij op vijf dingen:

    1. Heb een verhaal. Mensen praten meer over je als je een helder en opvallend verhaal hebt. “Be remarkable,” noemt Seth Godin het. Het maakt niet uit of je het grootste internetbedrijf ter wereld bent of een ambachtelijk kleermaker, als je duidelijk kan uitleggen wie je bent, wat je doet en wat jou bijzonder maakt, praat dat een stuk makkelijker.
    2. Wees eerlijk. Internet marketing betekent dat je geen controle hebt over wat er met je verhaal gebeurt. Dat geldt in zekere zin ook off line, maar daar kan je meestal nog wel de boodschapper de schuld geven (verkeerd begrepen, verkeerd geciteerd, uit de context gelicht). Met een blogpost of tweet werkt dat niet. Als je liegt, jokt of de waarheid geweld aan doet, gaat dat altijd onherroepelijk en volledig ten koste van je eigen geloofwaardigheid.
    3. Wees persoonlijk. Mensen kunnen zich veel beter herkennen in andere mensen dan in bedrijven. Voor eenpersoonsbedrijven betekent dit dat ze het niet alleen over zaken hebben. Iedereen weet dat Guy Kawasaki ijshockey speelt en Annedien Hoen muziek maakt, en dat maakt ze veel sympathieker en benaderbaarder. Voor grotere bedrijven betekent het allereerst dat ze mensen aan het woord moeten laten. En dan wel de mensen die persoonlijk betrokken zijn bij het onderwerp, en niet een professionele voorlichter.
    4. Wees positief. In de betekenis van: schrijf over wat je zelf doet, niet over wat anderen volgens jou verkeerd doen. Op deze regel zijn zo veel uitzonderingen dat ik heb overwogen hem weg te laten. De eerder genoemde Seth Godin mag graag een “hoe het niet moet”-voorbeeld fileren. En Hugh MacLeod is soms een regelrechte azijnpisser. Ik denk dat het belangrijk is dat tegelijkertijd voldaan moet zijn aan de volgende regel.
    5. Wees menselijk. Vergissen is menselijk. Fouten maken is menselijk. Pech hebben is menselijk. Andere emoties dan ‘blijheid’ zijn menselijk. Niets is zo vermoeiend als mensen die altijd alleen maar goed nieuws hebben. Of die alleen praten over wat ze gaan doen, en waar ze net mee begonnen zijn. Nooit over wat niet werkte, wat niet leuk was, waar ze mee gestopt zijn. De zakelijke uitstraling van dergelijk gedrag is: ik ben niet serieus, geef snel op, leer niet van mijn fouten en doe me groter voor dan ik ben. (...)


    Geeft tevens ook een aanvulling op de discussie over de 'ploeterende' weblogs.

    geplaatst op

Plaats zelf een reactie

Log in zodat je (in het vervolg) nóg sneller kunt reageren

Vul jouw naam in.
Vul jouw e-mailadres in. Vul een geldig e-mailadres in.
Vul jouw reactie in.

Herhaal de tekens die je ziet in de afbeelding hieronder


Let op: je reactie blijft voor altijd staan. We verwijderen deze dus later niet als je op zoek bent naar een nieuwe werkgever (of schoonmoeder). Reacties die beledigend zijn of zelfpromotioneel daarentegen, verwijderen we maar al te graag. Door te reageren ga je akkoord met onze voorwaarden.