Wantrouw de journalist!

Wantrouw de journalist!
, Carl Mangold

Slechts kleine groep schrijvers oefent veel invloed uit

Op zoek naar informatie over een of ander onderwerp? Wantrouw de stukken in de krant! Slechts een klein aantal mensen - de journalisten - bepaalt er de publieke opinie, blijkt uit onderzoek.

Geeft dit jullie ook zo’n ‘duh?!?’ gevoel? Natúúrlijk zijn er veel meer lezers dan journalisten. Da’s al eeuwen zo. Maar is dat een reden om ze te wantrouwen?

Toch stond bovenstaand intro afgelopen donderdag in het NRC…

Met een iets andere insteek, dat wel. De journalisten zijn nu door consumenten vervangen:

Wantrouw internetrecensie
Slechts kleine groep gebruikers oefent veel invloed uit
Op zoek naar een nieuwe camera of fiets? Wantrouw recensies op vergelijkingsites. Een klein aantal gebruikers bepaalt er de publieke opinie. Dat blijkt uit onderzoek.

Uit onderzoek in Nederland en Engeland blijkt dat slechts pakweg 10% van de consumenten de reviews en recensies schrijft, die door de andere 90% gretig gelezen worden. Niet toevallig precies die 10% creatievelingen waar we ons met brandgagement op richten. Maar om daarom al hun berichtgeving maar direct als ‘te wantrouwen’ te kwalificeren? Dat mij een beetje te ver.


Wat denken jullie: is een kleine groep consumenten minder te vertrouwen dan een nog veel kleinere groep journalisten?


Geplaatst in

Delen

0
0


Er zijn 13 reacties op dit artikel

  • Of draai het om. Waardeer je een recensie van een consument anders dan die van een journalist? Eigenlijk wel omdat ik van een journalist verwacht dat hij/zij een min of meer objectief verhaal maakt. (Altijd kritisch blijven ;-) ) Een consument zal misschien eerder een voorkeur of afkeur voor een bepaald merk laten doorschemeren. Het voordeel is dan weer dat een consument iets al langer gebruikt als een consument.
    In mijn eigen informatiebehoefte vullen ze elkaar naadloos aan.

    geplaatst op
  • De kop van het artikel in het NRC is wat te sterk aangezet maar ze hebben wel een punt. Een cijfer van een gebuiker drukt de mate van tevredenheid uit, op haar beurt weer afhankelijk van het verwachtingspatroon van een consument. Het zegt wat minder over de kwaliteit van een product ten opzichte van andere producten in de markt.

    Maar goed, ook wel eens gehoord dat "veel subjectieve meningen en objectieve mening kunnen vormen". Theoretisch niet sterk maar het punt heeft wel een kern van waarheid.

    Neemt niet weg dat gebruikservaringen wel zeer zinvol en interessant zijn. En fraude en misbruik door winkels of fabrikanten is niet helemaal te voorkomen maar wel te beperken.

    geplaatst op
  • Ik las het stuk van NRC online en ben het met de mensen hierboven eens dat de kop niet geheel aansloot bij de inhoud van het artikel.

    De strekking van het artikel was volgens mij vooral dat je je bij het lezen van recensies en andere user generated content moet realiseren dat de informatie niet per definitie representatief is voor de gehele internetpopulatie, laat staan voor jouw perspectief. Dat betekent nog niet direct dat de informatie onbetrouwbaar is. Uit de aangehaalde onderzoeken bleek volgens mij dat veel lezers van deze beoordelingen de waarde van de beoordeling relateren aan de autoriteit van de site, in plaats van zich te realiseren dat een positieve of negatieve uitlating over een product slechts de mening van één persoon of één specifieke doelgroep vertegenwoordigt.

    geplaatst op
  • NRC.next zette er een nog stommere kop boven: "Wantrouw het web!".

    Het stuk zelf was inderdaad genuanceerder. De vergelijking met journalisten gaat deels op, maar gaat ook deels mank: van kranten weet je dat er een boel redactionele checks & balances in werking zijn die zorgen dat de kwaliteit redelijk okee en niet gebiased is. Op internet geldt dat niet direct, en moet je eraan denken om bijvoorbeeld bij meerdere sites te rade te gaan, en niet af te gaan op één oordeel. De toonzetting komt dus voornamelijk door de kop en de onderkop; het is aardig te bedenken dat die steevast niet door de oorspronkelijke auteur maar door een koppenmaker worden geschreven.

    Mijn eigen ervaring is dat op weblogs en communitysites men altijd dondersgoed in de gaten heeft als iemand zich op een verdacht positieve manier uit over een bepaalde firma of een zeker product.

    geplaatst op
  • De vergelijking gaat mank, daar journalisten de code van Bordeaux zouden moeten naleven.

    Code 1: "Eerbied voor waarheid en voor het recht van het publiek op waarheid is de eerste plicht van de journalist".

    Als journalisten dit niet doen, vallen ze vroeg of laat door de mand. Een gezond wantrouwen als lezer is trouwens nooit verkeerd hoor, dat beweer ik niet.

    In de commercie is de ethiek echter veel vager. Hier hebben niet de individuen (bv. omgekochte journalist voor positieve recensie) een belang (positieve naam product/bedrijf) maar complete bedrijven. Is een stuk ondoorzichtiger en de interne controle is er nauwelijks. De reclamecodecommissie heeft bijvoorbeeld geen invloed op de recensies.

    geplaatst op
  • @Jaap: Dan hadden ze nog beter de kop "Wantrouw de wereld" erboven kunnen zetten...

    Ik ben overigens net als jou van mening dat die kop waarschijnlijk niet van de schrijver, Marie José Klaver, maar van een sensatiebeluste kopjesredacteur afkomstig is. Marie José is over 't algemeen juist bijzonder genuanceerd in haar berichtgeving.

    @Simon: Handige referentie, die naar de code van Bordeaux. Die kenden veel bloggers - waaronder ik - waarschijnlijk nog niet ;-)

    Overigens ben ik van mening dat de moderne lezer slim genoeg is om waarheid van propaganda te scheiden. De uitdrukking 'het staat zwart op wit' is al een hele tijd hopeloos ouderwets.

    geplaatst op
  • Denk dat je het artikel niet geheel snapt Carl. Het gaat erover dat de mening van een consument op een site als bijvoorbeeld Kieskeurig.nl niet perse representatief hoeft te zijn voor de prestaties van het beoordeelde bedrijf. Een journalist schrijft met een hele andere belangen dan dat een consument dat doet.

    geplaatst op
  • Interessant dat dit artikel jullie ook is opgevallen. Ik ben gebeld door de journalist, Marie José Klaver, die aan de hand van ons onderzoek naar digitale huishoudens (voor rapport, klik hier en een Engels onderzoek van een vergelijkbare strekking geïnteresseerd was in Technofans (uitleg in het ilse media onderzoek) en Uploaders, vanuit het Britse onderzoek. Dit zijn namelijk bij uitstek de mensen die recensies schrijven op het web. Het blijken vaak jonge mannen te zijn, die actief zijn op internet. Dat is een onderzoeksresultaat en geeft ons als marketeers te denken. Is namelijk een doelgroep die vaak wat minder koopkrachtig is, maar wel een enorme invloed uitoefent op andere, zeer koopkrachtige doelgroepen.

    Het onderzoek is gedaan met de marketeer in het achterhoofd. Nu worden de resultaten uit verband gerukt en als 'advies' richting consument gebruikt. Omdat de Technofans (en Uploaders dus ook) tot een specifieke demografische groep behoren, zou je ze moeten wantrouwen. En dat vind ik een bizarre reactie. Nog erger was dat het elders op het web is overgenomen, zonder kritisch nadenken. Ik ben het dus eens met Carl en de anderen hier die kritisch zijn. Soms is een conclusie van een journalist (of eindredacteur?) erg kort door de bocht... in dit geval zeker.

    geplaatst op
  • Thanx voor je reactie, Lianne.

    Met je opmerking ...

    Dat onderzoeksresultaat geeft ons als marketeers te denken. Dit is namelijk een doelgroep die vaak wat minder koopkrachtig is, maar wel een enorme invloed uitoefent op andere, zeer koopkrachtige doelgroepen.
    ... sla je de spijker precies op z'n kop. Ik illustreer dit in mijn brandgagement cursussen vaak met deze vraag en schermpjes:





    In de meeste CRM-systemen is deze creatieve, invloedrijke consument niet of nauwelijks terug te vinden, omdat veel marketeers nog steeds in het 'één persoon = één omzet'-denken vastzitten. En da's vreselijk jammer, want de moderne doelgroep is naast consument ook media.

    geplaatst op
  • Heb je hier Marie-José acheraf nog over gesproken Lianne? Is namelijk niets voor Marie-José om het verhaal te verdraaien.

    geplaatst op
  • Het is een interessante discussie. Ik heb nergens gezegd dat recensies in kranten of tijdschriften beter of betrouwbaarder zijn dan webrecensies van consumenten. Wel denk ik dat webrecensies minder doorzichtig zijn. Wie schrijft ze en met welk belang worden ze geschreven? Naar aanleiding van mijn artikel deelde Sebastiaan Hooft van Central Point enkele interessante ervaringen met me. Zie : http://weblogs.nrc.nl/weblog/klaver/2007/07/18/ervaringen-met-webrecensies/

    Een ander interessant voorbeeld van duidelijke leugenachtigheid is het geval van John Mackey van Whole Foods. Dit gaat niet om consumentenachtige recensies, maar om forumberichten waarin een zaak geplugd werd door een van de medeoprichters die een pseudoniem gebruikte. Mackey kraakte ook de concurrent af, een bedrijf dat hij wilde overnemen. Zie: http://weblogs.nrc.nl/weblog/klaver/2007/07/12/baas-van-whole-foods-promoot-eigen-zaak/

    geplaatst op
  • Marco, Ik heb Lianne het artikel laten lezen. Zij heeft de gelegenheid gehad om te reageren. Ik ben overigens niet van mening dat ik iets heb verdraaid. Ook Lianne en de andere mensen die in het artikel aan het woord komen hebben mij niet gezegd dat ik iets heb verdraaid. Ik vraag me af waarom jij dat wel vindt?

    geplaatst op
  • @Marie-Jose: niet mijn mening maar een bevinding die ik lees uit bovenstaande reacties. Ik was daar juist verbaasd over vandaar mijn vraag.

    geplaatst op

Plaats zelf een reactie

Log in zodat je (in het vervolg) nóg sneller kunt reageren

Vul jouw naam in.
Vul jouw e-mailadres in. Vul een geldig e-mailadres in.
Vul jouw reactie in.

Herhaal de tekens die je ziet in de afbeelding hieronder


Let op: je reactie blijft voor altijd staan. We verwijderen deze dus later niet als je op zoek bent naar een nieuwe werkgever (of schoonmoeder). Reacties die beledigend zijn of zelfpromotioneel daarentegen, verwijderen we maar al te graag. Door te reageren ga je akkoord met onze voorwaarden.