AI-meuk: De briefing die geen briefing mocht zijn

Van koffiedame tot lobbyist

Voor het gemak noemen we hem meneer Q. Meneer Q zocht iemand die een complete organisatie kon helpen opbouwen. Er moest governance komen. Strategie. Executie. Een managementplan. Content. Structuur. Communicatie. PR. Nieuwsbrieven. Backoffice. Eigenlijk moest er ongeveer een organisatie uit de grond worden gestampt. Van koffiedame tot lobbyist. Na een kort telefoongesprek kreeg ik een goed gevoel. Een enthousiaste man, snel van begrip, snel van praten en vol ideeën. Misschien een tikkeltje gladjes, maar daar hoeft op zichzelf niets mis mee te zijn. Hugo de Jonge is dat tenslotte ook en die heeft ons land tijdens een pandemie ook door een nogal ingewikkelde periode heen geloodst. Dus ik dacht: dit kan best een prettige, vruchtbare samenwerking worden.

En toen kwam de briefing…

Daarom stelde ik iets eenvoudigs voor: laten we het tastbaar en werkbaar maken. Geen enorm traject waarin alles moet, maar bedenken wat er daadwerkelijk nodig is. Concrete plannen die je afzonderlijk kunt afnemen. Per onderdeel weet je wat je krijgt, hoeveel werk het is en wat het kost. Iedereen blij. Hij vond het een fantastisch idee. Dus zei ik: geef me een goede briefing, dan ga ik aan de slag. En toen kwam de briefing.

Via WhatsApp kreeg ik een link naar een Google Doc. Een enorm document. Pagina na pagina. AI-teksten, losse gedachten, halve ideeën, administratie, backoffice, strategie, communicatie, lobby, nieuwsbrieven en ongeveer alles wat daartussenin zit. Een soort digitale grabbelton op een kinderverjaardag waarin iemand zijn volledige organisatievraagstuk in had leeggekieperd en even hard met zijn hand doorheen was gegaan om het lekker te husselen.

Niet-serieuze AI-meuk

Het was geen briefing. Het was een hersenschim die per ongeluk het daglicht zag en tot me kwam. Maar goed. Niet iedereen werkt hetzelfde. Dus ik ging ermee aan de slag. Ik probeerde door de bomen het bos te zien. Ik haalde de essentie eruit, bracht structuur aan en reduceerde de enorme hoeveelheid informatie tot wat er volgens mij daadwerkelijk nodig was. En wat ik kan. Want data-analyse zou bij mij een nachtmerrie worden.

Uit die briefing maakte ik een voorstel voor een strategisch communicatieplan, PR-plan en vervolgens een concrete executie. Kortom: ik deed precies wat je van een adviseur mag verwachten. Je krijgt een bak met stenen en maakt er een mooi en sterk huis van. Drie dagen later kreeg ik een WhatsAppje. Of ik al had gemaild. Hij had het druk en kreeg veel mail. Ik antwoordde dat ik het enkele dagen terug al had gemaild. Hij vond de mail en na ongeveer één seconde kwam de reactie.

‘’Te veel. Je denkt te moeilijk. Er moest een kaasschaaf overheen’’. 

Bij mij kwam enige verbazing. Want de offerte was niet uit de lucht komen vallen. Die was gebaseerd op zijn eigen briefing. De briefing waarin niet één, maar ongeveer zes verschillende functies en vraagstukken stonden. Ik had die juist teruggebracht tot een strategische kern. Toen kwam het allermooiste: volgens meneer Q was de briefing eigenlijk vooral… AI-meuk. Dat diende niet serieus genomen te worden. Daar brak mijn spreekwoordelijke klomp. De enige gedachte die ik had was: “Waarom in godsnaam stuur je dit dan?”

Van huis naar tuinschuurtje

Een briefing is namelijk geen boodschappenlijstje waarvan je achteraf kunt zeggen dat je de helft toch niet wilde hebben. Als je mij vertelt dat je een huis wilt bouwen en je geeft me een lijst met fundering, muren, dak en ramen, dan is het lastig na afloop te zeggen: “Nou ja, dat dak was meer AI-meuk en bedoelde ik niet zo. Eigenlijk bedoelde ik alleen een houten tuinschuurtje.” Dat is niet hoe het werkt.

Dat is wel een van de vreemdste gevolgen van generatieve AI. Er is steeds snellere informatie, maar men is niet sterk in bepalen wat die informatie betekent. Of dat het echt waardevol is. Een volle agenda is geen bewijs dat je belangrijk werk doet of inhoudelijke waarde toevoegt. Dat schreef ik in mijn vorige column. Dat er zo snel een concreet voorbeeld op een presenteerblaadje werd aangeleverd, had ik in mijn stoutste dromen niet kunnen verwachten. Een vol document is ook geen bewijs dat je een goede briefing hebt geleverd. En al helemaal niet als je je eigen document afschiet met: “Ja, dat is niet serieus, het is AI-meuk.” Dan ben je volgens mij geen strategisch opdrachtgever meer, maar een enigszins desolaat heerschap. Na dit korte oponthoud via WhatsApp heb ik overigens nooit meer iets vernomen van de heer Q.