‘Stop met doomscrollen op LinkedIn’

Het is als de Tinder van de recruitmentwereld: het heeft geen zin. Wees realistisch als je zoekt naar een nieuwe marketingbaan.

13 oktober 2023, 13:30 1146 x gelezen

Boeiend artikel van de hand van marketingjournalist Molly Innes, die in de slipstream van een hele berg marketingverhalen over marketing kennelijk wat rondliep op het Festival of Marketing in Londen vorige week. Ze trok er wat ‘seniors’ aan de mouw om hen te bevragen naar de lastige periode die eenieder weleens meemaakt: In between marketing jobs. ‘Wees realistisch en vertrouw op je gevoel, is het advies van marketeers on the spot waar het gaat om het beschermen van je geestelijke gezondheid tijdens het zoeken naar een nieuwe baan’.

In welke mate kruipt een periode waarin je zoekt naar een functie elders onder je huid? Hoe heftig is dat en verschilt dat per soort baan? Kennelijk zag Innes aanleiding om daarover eens rond te vragen en de dagelijkse praktijk van een marketingprofessional geeft daar misschien ook wel aanleiding toe, met name wanneer je het idee hebt dat je ‘niet hetzelfde wil doen bij een ander’. (lees hier ‘Trust your gut’: Marketing leaders on prioritising wellbeing when job hunting) Je leest er alleen niet zo vaak over. Sowieso een mooi maar wat huiveringwekkend woord: ‘doomscrollen’.

Verandermoe

Je eigen geestelijke gezondheid op de eerste plaats zetten is gemakkelijker gezegd dan gedaan op zo’n moment en misschien ook niet het eerste wat in je opkomt. De druk om te presteren en de marketingmotor draaiend te houden kan al enorm zijn, maar voor marketeers die momenteel even geen rol meer spelen of voor henzelf zien, is het een lastige omgeving, waarin veel bedrijven proberen de kosten te verlagen en de resultaten te maximaliseren. En omdat nu eenmaal nauw verbonden is met geestelijk welzijn, kun je er gemakkelijk vastlopen en opgebrand raken.

Volgens de Britten lijdt het marketingvak een beetje aan verandermoeheid, niet in de laatste plaats door de massale adaptie van agile werken: ‘Er wordt ons verteld dat we wendbaar moeten zijn, maar als projecten en campagnes worden gepauzeerd en teams wekelijks wordt gevraagd te wisselen, kan dat enorm vermoeiend zijn en verliezen mensen hun motivatie en liefde voor de rol’, vertelt één van die ondervraagde seniors, die dan ook afscheid nam van haar baan als marketeer bij een consumentenmerk, ook al vanwege de ‘verslaving aan resultaten’ die er in verschillende verschijningsvormen over de afdeling werd uitgestort.

Uitdagende baan, maar ook uitdagende tijd

Maar goed, dan daalt dat dus in en begint het misschien te dagen dat het tijd wordt voor een nieuwe uitdaging en is daar – uiteraard – LinkedIn, en krijgt een ‘nieuwe uitdaging’ ook een nieuwe lading. En precies daarvoor waarschuwt die marketeer die haar baan opzegde, want zonder echt plan wordt dat een tamelijk deprimerende exercitie die je eerder dieper de put in drukt dan je werk en leven weer op de rails zet: ‘LinkedIn is als de Tinder van de recruitmentwereld: het heeft geen zin om te scrollen. Plan het’, is haar advies. ‘Als je een maandagmiddag wil vrijmaken om er je due diligence te doen en te posten, prima – maar doomscrolling op LinkedIn is het ergste wat er is als je in zo’n situatie zit. Wees realistisch.’

Dat laatste is soms nog lastiger dan het lijkt. Als je echt een enorme verandering wilt doorvoeren, heeft het weinig zin om dat te proberen te manifesteren als je het nog niet helemaal op een rijtje hebt. Je hebt een leven, je moet je op je gemak voelen en ‘s nachts kunnen slapen. Het gebeurt misschien niet allemaal in één keer, het kan zijn dat je de overgangsfase een beetje moet plannen.

Wie interviewt wie?

Twee topmarketeers die Innes bij haar artikel betrekt en die wel met naam en toenaam in het artikel durfden verschijnen zijn Tony Miller, voormalig CMO bij WeightWatchers en Jessica Houston, hoofd marketingplanning bij de Body Shop.

Tony Miller, voormalig CMO bij WeightWatchers en Jessica Houston, hoofd marketingplanning bij de Body Shop, doorliepen die hele achtbaan aan nieuwe wegen inslaan en de zaak op orde krijgen. Beiden zouden marketeers op het hart drukken om vooral te luisteren en de tijd te nemen om na te denken over wat ze willen in een carrière. Tiller op Marketingweek: ‘Ik heb mijn baan bij WeightWatchers om verschillende redenen opgezegd, maar ik heb het gezien als een kans om wat tijd vrij te nemen en echt na te denken over wat ik hierna wil doen, en niet alleen maar in die situatie te duiken en volgende rol. Een deel van die reis was het herstellen van mijn relatie met recruiters, maar ook van mijn netwerk. Ik denk dat de marketingindustrie een mooie plek is om je carrière op te bouwen, je vrienden en collega’s te leren kennen – en dat zijn de mensen die je zullen steunen als de tijd daar is.’

Houston solliciteerde volgens eigen zeggen 200 keer voor en moedigt marketeers vooral aan om het sollicitatieproces als een tweerichtingsgesprek te beschouwen. ‘Mijn belangrijkste advies aan marketeers die op zoek zijn naar een baan is: vertrouw op je gevoel. Geloof dat je weet wat je wilt. (….) Let op jezelf tijdens het sollicitatieproces. Jij interviewt hen net zozeer als ze jou ondervragen, dus je kunt zoveel vragen stellen als je wilt over de cultuur, de mensen, het team, hoe ze werken. Vraag je af of dat een plek is, waar je naartoe wilt en voor wilt werken.’

Luuk Ros
Editor in Chief bij Marketingfacts - NIMA

Door het Nederlands Instituut voor Marketing in januari van 2018 gedelegeerd als HR van Marketingfacts, maar nog altijd stevig verbonden aan de beroepsvereniging voor professionals in Marketing, Communicatie en Sales. Studeerde in 1995 af (hbo Communicatie) en werkte bij een aantal corporates (Albert Heijn, Debitel en Praxis), bureaus (Van Oorschot, Coebergh), maar vooral bij B2B-vakmedia (Telecommerce, Tijdschrift voor Marketing, Marketingonline, MarketingTribune). Marketing-nerd. Professional Consumer. Retailmarketing. Leest/luistert/kijkt alles wat los en vast zit over innovatie in marketing. Bedenker van de NIMA Marketing Day.

COMMUNITY
Categorie

Marketingfacts. Elke dag vers. Mis niks!