“We moeten iets gaan doen met AI.” Ik kan de zin inmiddels niet meer horen. Of het nu in de boardroom is, tijdens een heidag of gewoon bij het koffieapparaat: de mantra is overal. Het lijkt wel alsof we zonder een AI-strategie niet meer meetellen. Maar terwijl iedereen blind op de AI-trein springt, stel ik mezelf steeds vaker de kritische vraag: is AI echt de verlosser waar we onze ziel aan moeten verkopen?

Vrijwel iedere marketingdiscipline is gebouwd op hetzelfde uitgangspunt: als we beter overtuigen, stijgt de conversie. Daarom schrijven we sterkere headlines, scherpen we onze proposities aan en testen we eindeloos op CTA's, formulieren en landingspagina's.

Binnenkort treden de transparantieregels van de Europese AI Act in werking. Dit heeft directe gevolgen voor je advertentiestrategie, want de roep om absolute transparantie rondom Generatieve AI (GenAI) wordt hiermee de wettelijke norm. Maar wat betekent die verplichte openheid voor je merk?

In mijn vorige bijdrage* schreef ik over de opmerkelijke paradox dat de onderbouwing voor creativiteit zich al jaren opstapelt, terwijl business schools en bestuurders er nauwelijks naar lijken te luisteren.