De schijnwerkelijkheid van online retailers

11 miljard online retailomzet, resultaat per saldo waarschijnlijk nul.

De schijnwerkelijkheid van online retailers

GFK en de branchevereniging van webwinkeliers, Thuiswinkel, komen rond deze tijd met hun onderzoek. Nou ja, onderzoek is misschien wel een groot woord; het is meer een promotie-artikel om vooral nog meer mensen ertoe aan te zetten iets met een webwinkel te doen. Nu kan je op elk onderzoek wat afdingen. Achter elke vraag zitten immers meestal nog wel tien andere vragen die je kunt stellen. De verhouding omnichannel versus pure players bijvoorbeeld. Eerlijk gezegd moeten we dat boek misschien wel eens dicht doen. Er zijn belangrijkere vragen. 

De afgelopen jaren heb ik veel online discussies gevoerd over het belang van online retail, over context. Vechten tegen de bierkaai. De online believers hebben online vanzelfsprekend de overhand en elke flard aan positief online retailnieuws gaat in de digitale versterker. De online kolommen worden echt niet gedomineerd door winsten van de stenen winkels.

Dat Walmart, de grootste supermarktketen ter wereld, in het laatste kwartaal van 2016 het beste resultaat sinds jaren boekte interesseert niemand. Of de nieuwe winkels die Primark in Zwolle, Tilburg en Hilversum gaat openen of de snelheid waarmee de oude V&D panden weer gevuld worden. Of winkelketen Zara, dat de laatste jaren 2000 nieuwe stenen winkels opende in 88 landen. Of de financiële resultaten. Zara maakte over het eerste halfjaar van 2016 een nettowinst van 1.3 miljard op een omzet van 10 miljard. De omzet groeide over dat eerste halfjaar met 11 procent, de nettowinst nam toe met 8 procent. Of H&M dat dit jaar 430 nieuwe winkels gaat openen en verwacht dat de omzet met 15 procent zal groeien.

Nee, online moeten we het steeds maar weer doen met Zalando dat op een omzet van 3.6 miljard een EBIT maakte van 213 miljoen euro. EBIT; winst voor rente en belasting. Als ze een beetje rente moeten betalen, blijft er misschien wel nog geen dubbeltje over van dat resultaat. Wanneer ze bij Zalando een benchmark maken op de prestaties van concurrent Zara kunnen ze daar het hele management vandaag nog naar huis sturen. Maar nee, daarover wordt niet veel getwitterd. 

Voor internet believers klinkt het misschien een beetje gek, maar winst is niet iets om leuke dingen mee te doen.

Op het internet worden vooral de winkels die filialen moeten sluiten of ermee ophouden vergeleken met online aanbieders. Het verlies van V&D is te wijten aan het succes van Zalando. Die denkrichting. Het faillissement van winkelketens is voor internet believers een belangrijke aanwijzing dat online retail wel succesvol zal zijn. Waarschijnlijk omdat ze net zelf een paar schoenen voor een prikje kochten bij een online discounter of een mooie korting kregen op de online aankoop van een stukje speelgoed. Of iemand er iets aan heeft verdiend, krijgt geen aandacht.

Toen ik afgelopen week, een bankman die juichend twitterde dat de EBITDA van Coolblue was toegenomen, meldde dat EBITDA nog geen winst was en dat de verhouding EBITDA versus omzet wellicht ietwat aan de krappe kant was, werd ik door hem neergezet als een dinosaurus. En we weten allemaal wat er met de dinosaurussen is gebeurd. Alles mag natuurlijk, maar van een bankman had ik iets meer verwacht. EBITDA, inkomsten voor aftrek van rente, belasting, afschrijvingen op activa, leningen en goodwill is voor de consument een vaag begrip. 

Het gebruik van het begrip EBITDA in plaats van het supersaaie begrip winst vloeit voort uit de tijd van de dotcomcrisis begin deze eeuw. Investeerders vroegen hoge rentes voor hun leningen aan internetbedrijven en er moest overal hard worden afgeschreven. Met de introductie van het begrip EBITDA waren bedrijven toch in staat om positieve cijfers tevoorschijn te toveren. 

Dat Coolblue nu rapporteert in EBITDA is opmerkelijk, over 2015 werd nog een gewone winst van circa. 3 miljoen gerapporteerd. Die winst was wel de helft lager dan het resultaat over 2014. Kort daarop werd een flink stuk van de onderneming verkocht aan een investeringsmaatschappij en dan is er over 2016 ineens een EBITDA van 19 miljoen. Misschien is er een verband. Investeringmaatschappijen zijn nogal bedreven in het opkloppen van resultaten. 

Eigenlijk is de reactie van de bankman symptomatisch voor de online believers. Het gaat allemaal om groei, resultaten komen dan vanzelf. Ik heb niet de moeite genomen om de bankman te herinneren aan de beloftevolle EBITDA van Enron. Niet dat ik Coolblue daarmee wil vergelijken. Pieter Zwart verdient veel respect voor wat hij tot stand brengt. Sterker: Pieter loopt voorop om te luisteren naar ideeën, hij was een van de eersten die mij uitnodigde naar aanleiding van mijn retailschrijfsels. Maar cijfers zijn gewoon wel cijfers. 

De aanwezigheid van het internet als het gaat om ons handelen is onmiskenbaar. Kanttekeningen plaatsen bij de ontwikkeling van online shoppen maakt je automatisch tot een nonbeliever. Dat een belangrijk deel van mijn eigen business te maken heeft met het internet, maakt niet dat ik minder kritisch ben. Als ondernemer vind ik groei natuurlijk mooi, maar het resultaat van mijn inspanningen wordt nog altijd uitgedrukt in winst onder de streep, na belastingen. 

Voor internet believers klinkt het misschien een beetje gek, maar winst is niet iets dat je overhoudt om leuke dingen te doen. Je moet winst maken om ervoor te zorgen dat je weerstandvermogen kunt opbouwen zodat je adequaat kunt schakelen bij veranderingen. Als je extra moet investeren omdat de markt verandert. Als je tegenslagen hebt. Winst gebruik je om nieuwe markten te ontginnen en om te investeren in kansrijke innovaties. Winst is zuurstof voor elke onderneming. 

Amazon is nog steeds het excuusbedrijf voor veel online retailers, maar Amazon is allang geen retailer meer.

Winst is een belangrijk gegeven, daarom wordt er ook zoveel over gefabuleerd. De begrippen EBIT en EBITDA werden belangrijker tijdens de opkomst van de dotcombedrijven begin deze eeuw. Bedrijven presenteerden vol trots hun burnrate, de snelheid waarmee geld werd verbrand en rapporteerden zonder blikken of blozen een negatief resultaat. Amazon introduceerde in februari dit jaar nog een mooi nieuw begrip in deze categorie: unearned revenue. Vrij vertaald: niet verdiende winst. Of Ahold, dat het begrip consumer sales bedacht, om de gerapporteerde omzet van Bol.com naar een hoger niveau te fantaseren. 

Op het internet gaat groei nog steeds voor resultaat. Winst komt immers vanzelf. En soms gebeurt dat ook. Amazon verdient geld, weliswaar niet met hun initiële retailbelofte, het online verkopen van boeken, maar wat maakt dat uit. Investeerders hebben Jeff Bezos zoveel geld gegeven dat hij uiteindelijk geld ging verdienen met een dienst die ten tijde van de beursgang van Amazon nog niet eens bestond. Dat had hij zelf nooit kunnen zien aankomen. Amazon is nog steeds het excuusbedrijf voor veel online retailers, maar Amazon is allang geen retailer meer.  

Winst maken is niet belangrijk als het gaat om de discussie tussen internet believers en non believers. Nu hangt het resultaat voor de investeerders ook niet samen met de winstgevendheid van een onderneming. Dat wil zeggen voor de early investors. De eerste kapitaalverschaffers zijn geïnteresseerd in een exit. Dat kan op de golven van het vertrouwen van de internet believers en hebzucht via een beursgang, zoals bijvoorbeeld bij Takeaway. De eerste investeerders in Snap.inc zijn nog maandenlang dronken. 

Het internet is de speeltuin van investeerders. Het casino voor de echte players. Er is een muur van geld die nergens naar toe kan. Geld moet renderen; de 150 miljard cash van Apple staat echt niet ergens op een bankrekening weg te infleren. Pensioenfondsen moeten rendement maken en investeren; ook in beursnieuwkomers. Zo kan het dat een onderneming als Takeaway, die in 18 jaar tijd met de hulp van investeerders een verlieslatende omzet van circa. 75 miljoen euro bij elkaar sprokkelden, op de beurs een miljard waard werd. 

Ben ik negatief? Nee, ik geloof het niet. Takeaway kan best een succes worden. Met zoveel cash omhanden moet je wel een enorme hork zijn, wil je daar niet iets zinvols mee doen. Als je voldoende cash hebt kan je immers van alles bedenken, ontwikkelen en kopen. Misschien is Takeaway straks wel de grootste online dealer in Europa van elektrische scooters. Je weet het niet. Amazon is immers geen verkoper van boeken, maar groot in cloud-diensten. Tesla wil inmiddels mensen naar Mars sturen of tunnels boren voor het verkeer. Taxivervoerder Uber oriënteert, zich gesteund met kapitaal van investeerders, op een maaltijdservice. Zeg het maar.

De rapportages van thuiswinkel en GFK hebben dezelfde toon. In 2015 gaven we 8.41 miljard euro uit aan internetgoederen en in 2016 11 miljard euro. Een mooie groei. Volgens GFK en Thuiswinkel gaat nu zo’n 11 procent van het totaal, 97,2 miljard euro, digitaal over de toonbank. Tussen alle percentages en getallen, was er een andere belangrijke trend waarneembaar. Gino Thuij (GfK):

“De druk op de prijzen zorgt ervoor dat de gemiddelde prijs online nu ook aan het dalen is. Nederlanders zoeken en vinden voor merkartikelen steeds vaker online koopjes.”

Het is maar een klein regeltje tekst, maar vertolkt de kern van een belangrijk online probleem. Het is moeilijk om op het internet geld te verdienen. De margedruk is voortdurend neerwaarts omdat de prijzen op het internet transparant zijn en het koperspubliek op het internet de prijzen makkelijk kan vergelijken. Google maakt dat immers supermakkelijk. Het is misschien wel de belangrijkste reden waarom online winkels het nog steeds zo moeilijk hebben. 

"Slechts 10 procent omnichannelretailers winstgevend", hoewel de termen ‘digitaal’ en ‘omnichannel’ inmiddels al enkele jaren tot de belangrijkste modewoorden in de detailhandel behoren, lijkt het erop dat retailers wereldwijd nog steeds moeite hebben de twee strategieën daadwerkelijk op een goede manier te implementeren. Een online kanaal ontwikkelen bij een fysieke winkel staat daardoor niet altijd garant voor succes en zelfs slechts 10 procent van de retailers zegt in staat te zijn winst te maken uit omnichannel aanvullingen". Fashion United. 

Wat geldt voor de moeizame resultaten van omnichannel, geldt evenzeer voor de paradepaardjes onder de pure players in Nederland. Wehkamp maakte het afgelopen jaar 21 miljoen euro verlies en houdt al een tijdje zelf uitverkoop, Coolblue verkocht een substantieel deel aan investeerders en rapporteert inmiddels in EBITDA en volgens Ahold maakt Bol.com voorlopig nog geen winst. Dan heb je de Nederlandse top qua pure players te pakken. Drie topspelers, bij elkaar goed voor misschien wel 2.5 miljard omzet, die per saldo dus nog steeds helemaal niets opleveren. Voor de goede orde: dit zijn geen startups. Bol bestaat al 18 jaar, Wehkamp sinds mensenheugenis en Coolblue timmert ook alweer sinds 1999 aan de weg. 

Het is denk ik de hoogste tijd dat we online verkopen niet meer behandelen alsof we water zien branden.

Natuurlijk wordt er geld online geld verdiend in specifieke markten met op maat gesneden producten. Maar zodra je online veel aanbieders krijgt, verdampen die marges. Daar hebben online winkels nog steeds geen antwoord op. 

Het is denk ik de hoogste tijd dat we online verkopen niet meer behandelen alsof we water zien branden. Dat we het niet meer vreemd vinden dat massa's consumenten gebruik maken van een kanaal waar spullen onder kostprijs worden verkocht. Het is na 20 jaar internet misschien wel tijd dat we niet meer kijken naar groei, maar naar winst. Dat GFK en Thuiswinkel hun onderzoek verleggen van groei naar resultaat. Het zou een mooie stap zijn op weg naar volwassenheid. 

Elf miljard omzet is natuurlijk een indrukwekkend getal. In perspectief is het nog steeds maar evenveel als de halfjaaromzet van Zara, dat er met zijn stenen winkels meer dan een miljard netto aan overhoudt. Wat in Nederland wordt verdiend met het verplaatsten van die elf miljard euro online omzet, waar online believers zo voor op de banken staan, weet niemand. 

De verliezen die door online retailers worden geleden wegen waarschijnlijk niet op tegen de positieve uitschieters. Elf miljard omzet, resultaat per saldo waarschijnlijk nul. En dan ben ik nog positief, want de online verkopen waar niemand een bal aan verdient, met uitzondering van een kleine groep investeerders, zorgen voor margedruk bij de stenen winkels. Banen verdwijnen van de voorkant naar minder banen aan de achterkant van het proces, IT, callcenters en distributie. Een proces waar in werkelijkheid niemand iets mee opschiet. 

Omdat retailers niet het risico willen lopen de digitale boot te missen, wordt er nog elke dag geïnvesteerd in online oplossingen.

“Van de verlieslijdende retailers geeft drie vierde aan dit vooral te wijten aan de hogere kosten die met omnichannel gemoeid zijn. 75 procent van de retailers verklaart dat de operationele kosten als percentage ‘significant’ zijn gestegen in de afgelopen twaalf maanden”. Fashion United 

Het zou mij daarom niet verbazen dat het resultaat van al die online retailinspanningen voor de detailhandel tot nu toe per saldo negatief is en ik geloof niet dat dat nu de bedoeling is. 

Credits afbeelding: Glen Scott, licentie: Alle rechten voorbehouden

Delen

0
6


Er zijn 6 reacties op dit artikel

  • Prachtig stuk heer Solarz, mogen wij dit delen met de abonnees van Vastgoedjournaal? Daar zijn veel winkeleigenaren op geabonneerd die dit stuk wel interessant vinden.

    geplaatst op
  • Ik bewonder het doorzettingsvermogen van Tadek in zijn strijd voor het behoud van de klassieke, fysieke retail maar ik begin de draad van het verhaal een beetje kwijt te raken.

    (ik negeer overigens even het wegzetten van rapporten als nepnieuws, zeker als delen later in het artikel als ondersteuning aangehaald worden).

    Allereerst is ditmaal het gebruik van EBITDA het bewijs dat online retail geen recht van bestaan heeft of een verkeerde voorstelling van zaken geeft. Welnu, de rekenmethode EBITDA stamt uit de jaren tachtig van de vorige eeuw en wordt vooral gebruikt door investeerders, beleggers en journalisten om cijfers en bedrijven makkelijker te kunnen vergelijken. Vanwege verschillen in belastingregimes, financiering en waarderingen. (zie wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/Earnings_before_interest,_taxes,_depreciation,_and_amortization).
    De methode werd dus lang voor de dotcom bubble ingezet en is bij lange na niet een exclusief begrip voor technologie of online bedrijven. Zo hanteren Ahold en Delhaize bijvoorbeeld zelfs de schimmige variant van EBITDA (adjusted EBITDA) bij de aankondiging van hun fusie. Naast ook zaken als omzet en net income.

    Ahold and Delhaize businesses reported aggregated net sales of €54.1 billion, adjusted EBITDA of €3.5 billion, net income from continued operations of €1.0 billion and free cash flow of €1.8 billion in 2014(1)
    https://www.aholddelhaize.com/en/media/media-releases/ahold-and-delhaize-announce-intention-to-merge/

    Dan het terugkerende probleem met bedrijven die ervoor kiezen om te groeien en (nog) geen winst te maken. Allereerst is dat wederom niet een exclusief model voor online retail. Het chemiebedrijf Avantium wil binnenkort graag naar de beurs en hoopt daarmee 100 miljoen op te halen om een proeffabriek te bouwen. De financiële man over het toekomstperspectief: “Beleggers die in Avantium willen gaan beleggen moeten weten dat het bedrijf 'zich primair de komende jaren richt op investeren en zich minder druk zal maken om het uitkeren van dividend', stelt Tom van Aken. 'We investeren in groei. Daarop zetten we onze middelen in. Het is niet voorzien dat er op korte termijn cash terugkomt', vult Frank Roerink aan.” Groei in plaats van winst dus.
    “https://fd.nl/ondernemen/1187486/beursintroductie-avantium-moet-geld-opbrengen-voor-groei

    Is dat slecht? Of is dat een keuze? Binnen de techwereld in elk geval het laatste. De gedachte is dat er straks maar één Takeaway in Europa is. Dus moet je hard groeien en acquireren om die te worden. In dat geval kun je er voor kiezen om geen winst te maken als je denkt dat het investeren in verdere groei uiteindelijk meer oplevert.
    Uiteraard kun je vinden dat dit een slechte zaak is, oneerlijk of alleen maar bedoeld om de investeerders rijk te maken maar het is hun geld en hun aanpak en blijkbaar werkt het.

    Opmerkingen over bedrijven die gaandeweg een ander of kansrijker product of dienst zien en die opportunity (mede) gaan najagen laat ik even liggen en ook besteed ik hier even geen aandacht aan het uitleggen van de tamelijk doordachte en succesvolle strategie van Amazon (die zichzelf overigens ook niet als retailer ziet).

    Dan eerst nog de losse opmerking over Apple. Een groot deel van de cash van Apple staat wel degelijk niet renderend geparkeerd. Net als heel veel geld van andere bedrijven. Vooral buiten de VS omdat het fiscaal nogal ongunstig is om het geld terug te brengen.
    https://www.bloomberg.com/news/articles/2015-03-04/u-s-companies-are-stashing-2-1-trillion-overseas-to-avoid-taxes

    En als laatste natuurlijk het marge-probleem. Want het is inderdaad waar dat online zorgt voor meer concurrentie. Maar de kosten liggen ook lager.

    “De internethandel drukt de inflatie op twee manieren, schrijft DNB. Online-winkels hebben doorgaans lagere kosten dan fysieke zaken en kunnen daardoor lagere prijzen hanteren. Daarnaast kunnen consumenten duidelijker prijsvergelijkingen maken, wat de concurrentie bevordert en de prijzen drukt.”
    https://www.nrc.nl/nieuws/2017/02/23/dnb-opmars-van-online-winkelen-drukt-inflatie-6952386-a1547411

    Dan eindig graag met de de vraag waar die 11 miljard vandaan komt (als ik de link volg kom ik bij een artikel dat rept over 20 miljard) en hoe Tadek het resultaat van 0 berekent (aangezien hij zelf ook graag een onderbouwing bij cijfers ziet).

    geplaatst op
  • Dag Johan, maak je geen zorgen over d draad die je kwijt bent ik houd m"m wel voor je vast. Vragen stellen is makkelijker dan antwoorden geven. Dank voor je interesse.

    Om mee te beginnen ben ik niet geïnteresseerd in het behoud fysieke of klassieke retail. Ik heb geen enkele belang. Daar gaat het artikel overigens ook niet over. Het artikel gaat over duiding van investeringen en uitblijven van winst. Het gaat over context. Ik kijk ook niet in de toekomst want dat kan niemand. Ik kijk naar nu. als al die bedrijven volgend jaar bakken geld verdienen dan schrijven ik daar met liefde een stukje over.

    Ik voer het gebruik van het begrip EBITDA of EBIT niet aan als een argument waarom iets niet of wel recht van bestaan heeft. Ik schrijf ook niet dat het exclusief wordt gebruikt door internetbedrijven. Ik schrijf wel dat het gebruik in zwang raakt tijdens de dotcom crisis en Ik schrijf wel dat het vaak, meestal gebruikt wordt door de bedrijven die geen winst onder de streep maken.

    Harvard Business Review.

    FINANCE & ACCOUNTING, How EBITDA Can Mislead. During the dot-com boom, EBITDA became a popular way to measure how healthy a business was. EBITDA scores became the talk of Silicon Valley cocktail parties, where party goers would ask each other, “How soon will you be EBITDA positive?” Today EBITDA remains a valuable, if controversial, number for evaluating a company’s earnings. After all, the WorldCom meltdown was facilitated by financial fraud related to EBITDA.

    https://hbr.org/2009/11/how-ebidta-can-mislead

    Dat bedrijven die nog geen winst maken uit andere sectoren geld ophalen om naar de beurs te gaan wordt nergens betwist, maar daar gaat het artikel niet over.

    Dat er voor gekozen wordt om geen winst te maken is het napraten van de pers. Ik schrijf ook niet dat ik dat een slechte zaak vind en ook niet dat ik het oneerlijk vind ik, schrijf dat er geen winst wordt gemaakt niet meer en niet minder. Ik bevestig dat je in de toekomst winst kunt maken wanneer je voldoende cash hebt. Waarmee maakt niemand dan nog uit.

    Overigens is het in het geval van Takeaway niet zo dat het “hun” geld is. Er wordt door institutionele beleggers in geïnvesteerd. Ondermeer door pensioenfondsen in dat geval is het geld van anderen. Van jou en mij.

    Voor wat betreft de cash van Apple, ik schrijf zelden uit de losse pols;

    Apple isn’t really sitting on $216 billion in cash. The problem with Apple’s “cash pile” is that most of it is not actually “cash” nor “on hand,” and it doesn’t take into account Apple’s debt. Apple has about $16.7 billion in cash and equivalents on its balance sheet. The majority of the assets included in its reserve is stashed in long-term marketable securities, meaning Apple plans to let those funds — roughly $177.7 billion — accrue interest for more than a year

    http://www.marketwatch.com/story/apple-isnt-really-sitting-on-216-billion-in-cash-2016-01-26

    Voor jou duidelijkheid securities zijn aandelen in bedrijven obligaties en termijncontracten. Dat geld van Apple wordt geïnvesteerd.

    Voor de 11 miljard verwijs ik graag naar het onderzoek. Online is 20 miljard. 9 miljard in diensten en 11 miljard aan goederen die over de toonbank gaan. Daar gaat dit artikel over.

    Wat betreft de uitsmijter dat er misschien wel niets wordt verdiend als je alles saldeert dat is een aanname zo staat het ook opschreven is een aanname “waarschijnlijk” Die aanname is gebaseerd op het onderzoek dat “ruim 80 procent van de online ondernemers nog nooit een modaal inkomen verdiende met een webwinkel”. Laat staan winst maakte. De Gemiddelde webwinkel zet niet meer dan 10.000 euro om. Het is een onderzoek uit 2014. Oud maar ik heb nog nergens het tegendeel gelezen. Daar komt bij dat slechts tien procent van de retailers die investeren in omnichannel er iets aan overhouden aangevuld met het feit dat de grote spelers nog steeds bergen geld investeren en verlies maken.

    geplaatst op
  • Ha Tadek,

    Dank wederom voor je reactie. Zoals ik het lees, maar ik vind het nog steeds lastig te volgen, stel je dat online retail op dit moment (en in het verleden) niet of nauwelijks winst maakt. Daaruit, en ik probeer je geen woorden in de mond te leggen, concludeer je dat online retail geen sustainable business is. Want, zonder winst blijft een bedrijf niet bestaan.

    Begrijp ik je zo goed?

    geplaatst op
  • Johan,

    Mijn verhaaltje is vrij simpel. Je hebt bedrijven die geld verdienen en bedrijven die geld verliezen. Of dat nu offline is of online maakt wat mij geen bal uit. Online speelt er wel iets ander. Online speelt het rotsvaste geloof dat alles wat aangeraakt wordt een succes kan worden. Als je maar lang genoeg doorgaat komt het succes vanzelf. Alsof normale bedrijfseconomische principes online niet gelden. Alsof de zwaartekracht geen feit is maar een aanname.

    Al je na 5, 10 of 20 jaar online ploeteren nog geen dubbeltje hebt verdiend moet je misschien eens ophouden met beloftevol te zijn. Het aan en uitzetten van winst is een verzinsel. Zo werkt een bedrijf niet je maakt kosten en hebt afschrijvingen die over meerdere jaren in de boeken staan. Die kan je niet aan of uit zetten. De kosten van personeel kan je niet, zonder het maken van veel kosten, aan of uit zetten. Je kunt alleen de kosten van marketing uitzetten, meestal het begin van het einde.

    Dat er dan nog zoveel geloof is bij investeerders dat ze er iets van kunnen maken is prima. Maar dan moeten er wel nieuwe bedrijfsconcepten worden ontwikkeld. Kijk naar Bol.com begonnen als een online boekwinkel, waarschijnlijk het beste businessmodel vanwege de vaste boekenprijs, veranderd in de winkel van ons allemaal, een mislukking, wordt nu omgebouwd naar een handelsplatform. Het mag allemaal maar we moeten misschien eens een keer ophouden met dat onvoorwaardelijke geloof en gewoon naar dingen kijken zoals ze zijn. Ahold zou eens moeten stoppen met het fantaseren, nou ja dat stopt vanzelf zodra de aandeelhouders zien dat marges teruglopen vanwege investeringen zonder vooruitzichten. Daar gaat dit artikel over.

    Van het rijtje van 10 belangrijke ipo’s van bedrijven die op de golven van de internet-believers plaats vonden kwamen er bij de introductie koers slechts twee de eerste dag boven de richtprijs. Alibaba en Facebook. Oh ja en SnapChat, dat duurde een dag. Internetlieveling en vlaggenschip disrupters als Uber verbranden miljarden. Hoezo is het belangrijk dat de taxiwereld wordt geliberaliseerd. Voor wie? Maaltijdboxen als Hellofresh zijn een ramp, voor elke euro groei komt er een halve euro verlies bij. Supermarkten gaan gratis boodschappen, met verlies, bezorgen met als enige motivatie dat voldoende klandizie zal leiden tot winst. Hoezo, hoe weet je dat? Twitter heeft ondanks meer dan 300 miljoen klanten geen zicht op een verdienmodel en verbrandde sinds de beursintroductie al twee miljard.

    Omnichannel werkt (misschien wel nog )niet. In Nederland wordt gewoon nog steeds, ook na twintig jaar internet beloftes, geen grootgeld verdiend met online retail. Nederland is misschien wel als markt gewoon wel veel te klein.
    Wordt er helemaal geen geld verdiend? Ja natuurlijk wel, natuurlijk zijn er bedrijven die met een online shop geld verdienen, bergen geld zelf. Net zo goed als er bedrijven zijn die offline geld verdienen, bergen geld. Benoem gewoon wat goed en wat slecht is maar blijf nu eens weg bij die toekomst verwachtingen. Niemand kan in de toekomst kijken.

    Online dienstverlening gaat uitstekend. Digitale zaken, muziek, tickets enzovoort. Maar dat is een volstrekt ander proces als het verkopen van een bankstel of een leverworst. Mijn artikel gaat over de vooringenomenheid van de online community. Een community die zelf toeleverancier is van digitale oplossingen en daarmee het objectieve zicht op de werkelijkheid uit het oog heeft verloren.

    Een community de oprecht gelooft dat de waarde van een gewone tulpenbol even hoog kan zijn als een Amsterdams grachtenpand. Goed samengevat in jouw reactie alsof ik ergens voor strijdt. Strijdt voor behoud van wat eens was. Het interesseert me niets, ik kijk naar de werkelijkheid van vandaag en die valt niet mee.

    Waarom mij dat interesseert? Geen echt idee, het is waarschijnlijk ingegeven door verwondering, dat een leger online-adviseurs in staat zijn om bedrijven oplossingen aan te praten die niet werken. Of dat nu gaat over marketing of e-commerce. Adviezen die bakken geld kosten en waarvan simpel wordt gesteld dat je maar door moet gaan, wanneer je genoeg schaal hebt verdien je vanzelf geld.

    Dat is gewoon niet de realiteit, de realiteit is dat je goede en slechte bedrijven hebt. Online en Offline. Als opstap naar digitale volwassenheid zou helpen om zaken eens te benoemen zoals ze zijn.

    geplaatst op
  • Ondanks dat ik zelf ook een webwinkel heb, verbaas ik me ook wel wat over de gang van zaken in deze wereld.

    Het lijkt inderdaad wel alsof alles en iedereen ineens een webwinkel moet hebben en verwacht omdat de markt groeit, daar makkelijk even geld mee te kunnen verdienen.
    Zo werkt het dus inderdaad niet.

    Laat niet onverlet dat de markt voorlopig nog wel zal blijven groeien, maar de marges staan zeker onder druk, dus zul je gewoon een goed plan moeten hebben om werkelijk geld te verdienen (winst te maken).

    geplaatst op

Plaats zelf een reactie

Log in zodat je (in het vervolg) nóg sneller kunt reageren

Vul jouw naam in.
Vul jouw e-mailadres in. Vul een geldig e-mailadres in.
Vul jouw reactie in.

Herhaal de tekens die je ziet in de afbeelding hieronder


Let op: je reactie blijft voor altijd staan. We verwijderen deze dus later niet als je op zoek bent naar een nieuwe werkgever (of schoonmoeder). Reacties die beledigend zijn of zelfpromotioneel daarentegen, verwijderen we maar al te graag. Door te reageren ga je akkoord met onze voorwaarden.