‘Quietly brilliant’ is sinds de lancering de claim van smartphone-maker HTC. De exploderende vechtmarkt waarin het merk zich bevindt vraagt nu echter om een andere positionering. ‘Twee grote spelers verdwijnen’, zegt Mark Moons (@MarkMoons), executive director Emea channel & retailmanagement en oprichter HTC Nederland, tevens eindverantwoordelijk voor verkoop en merk. ‘HTC wordt brutaler.’
eer
eageer
Interessant interview met dé Steve Ballmer van Microsoft in gesprek met oud-hoofdredacteur Fred Sengers van MarketingTribune in ons komende nummer. Ballmer spreekt zich daarin uit over online advertising en social networks. Met zo’n hele grote kale man voor je neus is het lastig ‘m flink van repliek te dienen, maar dit teruglezend, vraagt de redactie van MarketingTribune zich af: bent u - online marketing gemeenschap - het met hem eens of juist niet? De vraag was hoe je als adverteerder kunt inspelen op social media…
Ballmer: ‘Wij verkopen de online advertising voor Facebook. Het is moeilijk om daar gericht te adverteren, net als bij Hotmail. Hoe kun je daar relevante boodschappen presenteren? Ik zou niet inzetten op social networks alleen, omdat er geen reden is te geloven dat ze zullen blijven bestaan in hun huidige vorm. Misschien zijn er een paar social networks pakweg tien jaar succesvol. Partijen als Microsoft moeten het voor adverteerders makkelijker maken om het internet te kopen. Je koopt nu bij grote spelers als MSN, Google, Hyves. Maar je kunt niet alle plekken kopen. Wij moeten investeren om het makkelijker maken om waar dan ook de juiste mensen te bereiken.’
Kán dat wel? Lekker makkelijk pitchen om je voor een prikkie aan een nieuw design te helpen? Opvallend vinden we de recente opkomst van het aantal ontwerpwedstrijd-sites voor logo’s als Logomatch of ontwerpen-voor-geld. Een site als Bootb.com vraagt zelfs om logo-ontwerp, package design, concept, grafisch ontwerp en zelfs de organisatie van evenementen zijn er vertegenwoordigd. De huidige technische oplossingen maken het gebruik van geavanceerde co-creatie platformen, zoals Battle of Concepts, Chaordix en Redesignme steeds eenvoudiger, flexibeler en betaalbaarder.
Terwijl de mediafielen als kemphanen op de vierkante centimeter elkaar de tent uitvechten over de Joop danwel Jaap (zoooo’n testosteron-issue, LR) lijkt het Echte Grote Marketingnieuws van nu-nu-nu een beetje naar de achtergrond te verdwijnen. Maar daar willen we wat aan doen en ik ben ten behoeve van de dodebomenjournalistiek toch heel benieuwd naar uw plenaire bijdrage aan de onvolprezen rubriek ‘facts inside’ in MarketingTribune en wel over snoepreclame voor kinderen. Toegegeven: Staat sedert 1302 op de marketingagenda en zal daar ook nog wel een tijdje blijven staan, maar gisteren werd er toch een besluit genomen, of misschien juist niet genomen want het mag nog steeds: reclame voor ongezonde producten keihard via de publieke zenders (en de commerciëlen) afvuren op kindertjes die het verschil tussen een banaan en een banaanschuimpje nauwelijks bevatten. Door sommigen wordt dat verschrikkelijk gevonden, anderen zuchten dat de freedom of commercial speech godzijdank intact blijft. Het ene kamp verfoeit de betutteling, het andere vraagt zich af waarom we anno nu, met alles wat we weten over volksziekte nummer 1, blijven hangen aan idealen die onszelf te gronde richten.
We zijn benieuwd naar uw mening. Snoepreclame op tv: ‘vreselijk’, ‘moet mogen’, ‘moet mogen, maar niet bij de publieken’ of ‘sorry, next…’ Uw beste en prikkelend onderbouwde bijdragen halen de drukkerij…
Vanochtend een artikel verschenen naar aanleiding van het Marketingtrend-onderzoek dat we samen met Berenschot lieten uitvoeren onder een stuk of 350 marketing-professionals: Kortste samenvatting: De marketing-prof denkt nogal na over Social Media, online netwerken en Communities, maar doet er nog niet zoveel mee. Of kán er nog niet zoveel mee.
Op zich niet verbazingwekkend, want wat voor UPC geldt, geldt natuurlijk niet zo maar voor Heinz Ketchup, MediaMarkt of Randstad Uitzendbureau. Bovendien gaat marketing uiteindelijk over het verkopen van spullen. Zaken als reputatiemanagement, PR of CRM worden niet overal tot marketing gerekend. Vraag die wij ons stellen is wie binnen de bedrijven chef social media & communities wordt, want die vraag leeft zéér - hier - maar ook bij vooral de grotere organisaties: de PR-afdeling? Marketing? Sales? Customer Service? Operations? een afdeling webcare? een klantenmanager? Of hoger in de organisatie? Outsourcen? En mag je die zaken wel bij elkaar vegen? En waarom? Hoe? U bent online marketing adept en heeft daar verstand van. Voor de laatste Facts Inside van dit voorjaar.
‘Kidsmarketeers zijn vergelijkbaar met pedofielen.’ Goedemiddag. Lekkere oneliner, halverwege de recente documentaire Consuming Kids van Adriana Barbaro & Jeremy Earp. Lijkt ons een wat boude stelling, maar het illustreert wel dat het onderwerp gevoelig ligt, met name waar het jongere kinderen betreft. Anderzijds, er ís op het moment wel een duidelijke mentaliteits- en gedragsverandering waarneembaar bij organisaties en marketeers die zich nadrukkelijk tot kinderen richten. Dat stelt Dennis Hoogervorst, oprichter en hoofdredacteur van youngmarketing.nl in zijn eerste bijdrage als vaste jongerenmarketingschrijver - yep zijn we heel blij mee - aan MarketingTribune:
‘Eerder in dit millennium kon een zoutjesverkoper op het jaarlijkse congres Trends in Kids- en Jongerenmarketing nog zonder blikken of blozen verkondigen alles te doen om zoveel mogelijk dozen chips te over de toonbank te krijgen. Op de laatste editie van dat congres, een paar weken geleden, sprak niemand over dozenschuiven of iets wat daarop lijkt. Nee, in meerdere presentaties kwamen de begrippen echtheid, eerlijkheid en relevantie terug.’ Dennis geeft ook voorbeelden die dat illustreren als de Blue Band Healthy Heroes, de Pepsi Mystery Footvolley Tournaments en de Unox Hollandse Vliegerdag. De vraag aan u voor Facts Inside: Is dit echt en goed - die nieuwe maatschappelijke betrokkenheid - of is dit extra fout? Of iets daar tussenin?
Hardcore reclameblokken uitzenden tussen de peuterprogramma’s op de publieke omroep, consumentenwaarschuwingen in lettertypes die met een 120 inch plasmabreedbeeld nog steeds niet te lezen zijn, non stop platte naaktheid in de nachtelijke uren, kinderen en blije gezinnen in leenreclames: allemaal blijken van vrij ondernemerschap die vooral niet te zeer betutteld moeten worden, want adverteerders steken nadrukkelijk in op zelfregulering. Dat lijkt althans de insteek van adverteerders zelf. In een algemene ledenvergadering van de BVA, de branchevereniging waarin de grote adverteerders van Nederland zijn verenigd werd vorige week bevestigd dat het doel van BVA is om - quote - ‘maximale bewegingsvrijheid in communicatie te behouden’. Anderzijds, ‘Wil je vrijheid behouden dan kan dat alleen vrijheid in verantwoordelijkheid zijn’, aldus de BVA-voorzitter….
Bijzonder. Een tamelijk opmerkelijk programma is online gezet door product ontwerpbureau Scope uit Amersfoort. Via een online visuele brand tool, te vinden op visualbrandlanguage.nl kan een bezoeker die redelijk is ingevoerd in de eigen merkwaarden aan de hand van beelden bepalen hoe de visuele merkidentiteit eruit zou kunnen zien.
Via een test die ongeveer een half uur in beslag neemt en die voert langs tientallen productontwerpen, van telefoons tot wekkerradio’s, kan de merkstrateeg zelf aangeven in welke mate een willekeurig ontwerp bij het merk hoort. Aan het eind volgt een inschatting van de visuele merkidentiteit. Waarom bijzonder: omdat het een veel steviger programma is dan je op het eerste gezicht zou denken en omdat het een ‘probleem’ probeert te verlichten dat iedere marketeer herkent die weleens heeft lopen worstelen met creatieven die het nét niet lukt woord en gevoel om te zetten in beeld.
Voor Facts Inside dit keer een verzoek om bijval of commentaar. Kwestie waar DeMeter, jongeren- of beter de beginnersvereniging rond het meanderende thema Direct Marketing, mee komt. DeMeter organiseert op 19 mei een bijeenkomst rond de De Toekomst van DM, met mooie sprekers als Ben Tiggelaar, Vincent Everts en Rick Nieman. Eén van de organisatoren namens DeMeter, Sheila Koster van TDA Almere draagt een stelling aan, of misschien meer een observatie dat het titel/thema van dit jaar ‘Mind The Gap!’ toelicht: ‘The Gap verwijst naar de mogelijkheden die op niveau 4 liggen, bureaus die hun opdrachtgevers voorlichten op niveau 3, niveau 2 mogen offeren en we mogen weer blij zijn als we 1 mogen uitvoeren. Terwijl consumenten liever verrast willen worden door bijvoorbeeld 2 of 3.’
Strekking of stelling: als marketeer wil je graag presteren op het toppunt van je kunnen, maar merken kiezen nog te vaak voor een veilige weg, waarmee ze in feite hun klant mee tekort doen. Ofwel, mind the gap.’ Herkent u dat, wat is eraan te doen, hoort dat er niet gewoon bij en waar laat je de niet gebruikte ideeën? Hier? Lijden we een beetje teveel aan het ‘nu even niet’ virus?
Leuke discussie hier op de redactie, op de site van Adformatie en bij Molblog en ook onze eigen MT-site over een filmpje dat vorige week werd vrijgegeven (op voorwaarde van een interview) door de afdeling Media Relations van Unilever. En wij horen graag wat u ervan denkt.
In een notendop: Aan de vooravond van Nederland-Macedonië (een zeker succes voor Oranje, dus een vrij risicoloos feel good moment, fluistert de advocaat van de duivel) is door Unilever een filmpje vertoont aan perscontacten. Het uitstekend geproduceerde videootje bleek een soort kick off voor een periode waarin marketingmedewerkers van Unilever een etmaal logeren bij gezinnen in Nederland. Het is de bedoeling dat de komende twee maanden honderd marketingmedewerkers van Unilever het land in gaan. Ze blijven een etmaal bij de gezinnen. De achterliggende gedachte is dat medewerkers echt meemaken wat er leeft onder de consumenten. De gezinnen worden geleverd door onderzoeksbureau Beautiful Lives in Hilversum. De exposure van deze actie is enorm, de PR-waarde navenant.
Komt de vraag: Is dit een oprechte beweging van de marketeers om inderdaad dichter bij hun eindgebruikers te staan om zo inzichten op te doen, wijzer te worden, te zien hoe en door wie producten worden gebruikt en aangeschaft. Kortom een nuttige deep dive. Of is dit één grote set up waarbij vak- en publieksmedia heel geraffineerd worden ingezet om ons allen het gevoel te geven dat Unilever heel goed naar zijn klanten luistert, niet in een ivoren toren woont, lekker midden in de samenleving staat, kortom sympathiek is. Of een toevallige combinatie van die twee?
RSS?