Vorige week is de “cookiewet” aangenomen in de Tweede Kamer. Rijkelijk laat, maar er was ook zó veel discussie over of en hoe er toestemming gevraagd moest worden voor het plaatsen van cookies. En ook nu de wet aangenomen is, blijft de controverse: hoewel de wet nu uitdrukkelijk toestemming eist, gaan de brancheorganisaties (onder meer DDMA, IAB en NUV) door met het cookie-icoon, dat webbezoekers informeert over het plaatsen van third party reclamecookies en hen de mogelijkheid biedt zich te registreren in een volg-me-niet register. Tijd dus om eens in detail te kijken naar het aangenomen wetsvoorstel en de praktische consequenties.
eer
eageer
De cookiewet is er niet zonder slag of stoot gekomen. Vooral in de marketingbranche, die veel met zogenaamde tracking cookies werkt, is er sprake van veel verwarring. Mogen cookies nog, en zo ja, wanneer dan? Moet er voor elk cookie een venster getoond worden waarin toestemming gevraagd wordt, of kan worden volstaan met een algemene zin in de privacyverklaring?
Het korte antwoord: technisch noodzakelijke cookies blijven gewoon legaal, maar tracking cookies vallen onder de privacywet en vereisen expliciete en ondubbelzinnige toestemming voordat ze mogen worden geplaatst. En ja, dat wordt dus een probleem - toestemming in een popup vragen wil je écht niet, maar de opt-out van Youronlinechoices is niet genoeg. En voor het lange antwoord mag u doorklikken!
Google, Amazon, Facebook en Twitter overwegen om hun sites ‘op zwart’ te zetten. Dit om de internetgebruiker te laten zien wat er kan gebeuren als de omstreden SOPA wet wordt. SOPA zou auteursrechthebbenden namelijk het recht geven websites te laten sluiten die auteursrechtinbreuk ‘faciliteren’. Dus niet materiaal laten verwijderen dat ergens illegaal staat, maar de site op zwart en de domeinnaam in beslag genomen omdat men een hyperlink náár illegaal materiaal heeft. Ook als de site niet inhoudelijk betrokken is bij dat materiaal. Een comment met een hyperlink naar illegaal aanbod onder deze blog zou dus tot sluiting van Marketingfacts! kunnen leiden.
Ik word niet snel kwaad maar nu ben ik het wel. “Je betaalt er niet voor, dus is het niet legaal’, zegt DLA Piper advocaat Carja Mastenbroek in de Volkskrant. Dit naar aanleiding van oprispingen
uitlatingen van Tim Kuik dat “aankoopvervangend downloaden” niet onder de thuiskopieregeling zou vallen. “Wie denkt hij rechtmatig handelt als hij een gisteren uitgekomen dvd gratis downloadt, heeft een gaatje in zijn hoofd” staat er dan nog. Mevrouw Mastenbroek, meneer Kuik: u heeft zelf een gaatje in het hoofd als u dergelijke onzin werkelijk meent.
Vandaag is het zo ver: de wetten in alle Europese landen moeten een expliciete opt-in voor tracking cookies voorschrijven. Dit volgt uit de Europese e-Privacy Richtlijn. Wat de opt-in precies inhoudt en of je deze met browserinstellingen mag achterhalen, is volstrekt onduidelijk. Met name in Nederland is er een heftig debat gaande over de cookiewet. Het eerste Nederlandse wetsvoorstel sprak namelijk van “ondubbelzinnige toestemming”, wat zorgde voor veel beroering. Met een dergelijke formulering zou eigenlijk alleen een dialoogvenster met “Dit cookie volgt uw surfgedrag. Wilt u dit installeren?” aan de wet voldoen. Het moge duidelijk zijn dat dat niet gaat werken en door niemand gewenst is.
Wat dan het alternatief moet zijn, en hoe je dat in een wet formuleert, leidde echter tot zó veel discussie dat het huidige Nederlandse wetsvoorstel nog niet eens voorbij de Tweede Kamer is. Die deadline gaan we niet halen. En nu?
Het uitgebreide spamverbod per 1 oktober heeft nogal wat losgemaakt. Mag je bijvoorbeeld nog ongevraagd reageren op CV’s (nee) of persberichten rondsturen (ja, mits naar daarvoor geadverteerde adressen)? En zo zijn er nog wel meer vragen.
Mijn kantoor ICTRecht heeft daarom een factsheet “De regels rond commerciële communicatie” uitgebracht waarin we proberen deze vragen te beantwoorden. Lees hierin wanneer de wet een bericht “commerciële communicatie” vindt, wat de spelregels zijn en hoe u wel of niet toestemming kunt vragen. Uw privacyverklaring en algemene voorwaarden zijn in ieder geval onvoldoende.
Uiteraard beantwoord ik hieronder graag alle vragen over het onderwerp.
Klik hier om dit bericht door te sturen naar een vriend. Die tell a friend systemen zijn niet alleen irritant, maar in Spanje overtreedt je er ook nog de privacywetgeving mee. Spaanse listbrokers liggen onder vuur, meldde de DDMA vorige week. E-mailadressen zijn ook persoonsgegevens, net als naam en adres. En verwerking daarvan mag alleen met toestemming van de eigenaar. De Spaanse wetgeving komt uit dezelfde Europese richtlijn als onze Wet Bescherming Persoonsgegevens, dus het ligt in de lijn der verwachting dat onze rechter net zo zal oordelen. Is het dan nu eindelijk afgelopen met die knopjes?
De NS is niet blij met de iPhone App Trein van de informaticastudent Dennis Stevense, meldde o.a. Bright vorige week. Deze App maakt gebruik van de mobiele NS-site, maar toont de informatie op een veel handiger manier dan een gewone browser. Mooi toch, zou je zeggen? Nou, de NS vond van niet. De NS had namelijk, zo verklaarde een woordvoerder ‘geen toestemming gegeven’ voor dit gebruik. ‘Bovendien zijn we zelf bezig met het ontwikkelen van onze eigen iPhone-app.’ Met juridische stappen is ‘nog’ niet gedreigd.
Dit doet denken aan al die rechtszaken over zoekmachines zoals Zoekallehuizen, Gaspedaal of Veilingnotaris, die zich ook baseren op informatie die ze van andere sites scrapen. Maar er is een belangrijk verschil hier: Trein is geen website die de informatie herpubliceert, maar een speciale webbrowser die eigenlijk maar één site aankan maar wel heel mooi. Kan de NS hier iets aan doen? En moeten ze dat wel doen?
Matthijs las het zowaar in één keer uit: mijn boek De wet op internet uit 2008. Maar sinds die tijd is er heel wat gebeurd, de hoogste tijd voor een update dus. De afgelopen maanden heb ik hard gewerkt om alle recente rechtspraak (van meningsuiting op blogs tot auteursrecht bij torrentsites of privacy op Hyves) te verwerken, alle teksten te actualiseren en 90 pagina’s met bronnen toe te voegen. Het boek is nu (bijna) af, en alle Marketingfacts!-lezers geef ik hierbij graag gelegenheid om te voorintekenen. Het boek gaat 29,95 kosten (iets duurder dan editie 2008, ik weet het) maar iedereen die vóór 1 september een bestelling doorgeeft, betaalt slechts 22,50 (25% korting dus) per stuk en bovendien geen verzendkosten.
Vanaf aanstaande maandag is het zo ver: digitale facturen mogen gewoon als PDF of zelfs platte e-mail worden verstuurd. Met deze maatregel hoopt staatssecretaris Jan Kees de Jager (Financiën) een fikse besparing op de kosten voor factureren te kunnen realiseren. Elektronisch of digitaal factureren was tot nu toe aan strenge regels gebonden. Met name was het verplicht om een ‘geavanceerde digitale handtekening’ op je digitale factuur te hebben staan, iets dat maar weinig boekhoudprogramma’s ondersteunden. Deze verplichting wordt nu afgeschaft (voor binnenlandse facturen).
Wat vinden we hiervan? Tijd voor een ouderwetse Marketingfacts!-poll.
RSS?