Google, Amazon, Facebook en Twitter overwegen om hun sites ‘op zwart’ te zetten. Dit om de internetgebruiker te laten zien wat er kan gebeuren als de omstreden SOPA wet wordt. SOPA zou auteursrechthebbenden namelijk het recht geven websites te laten sluiten die auteursrechtinbreuk ‘faciliteren’. Dus niet materiaal laten verwijderen dat ergens illegaal staat, maar de site op zwart en de domeinnaam in beslag genomen omdat men een hyperlink náár illegaal materiaal heeft. Ook als de site niet inhoudelijk betrokken is bij dat materiaal. Een comment met een hyperlink naar illegaal aanbod onder deze blog zou dus tot sluiting van Marketingfacts! kunnen leiden.
eer
eageer
“Wij moeten een reglement voor internet en sociale media”, mailde een klant me afgelopen week. Hij had niet echt een voorstelling bij wat daar nu in zou moeten, maar het moest ‘geregeld’ worden zodat hij ingedekt zou zijn tegen claims als hij eens mailboxen moest doorzoeken of mensen rare dingen zouden roepen op Twitter. Een beetje gekke insteek, net zoals die bedrijven die e-maildisclaimers willen hebben terwijl ze niet weten wat ze moeten disclaimen (én die dingen geen nut hebben). Er is natuurlijk weinig op tegen om een reglement in te voeren over wat je mag met de bedrijfs-ICT-middelen en/of sociale media. Vrijwel elk artikel dat ik lees over het inzetten van sociale media voor bedrijven noemt dit ook ergens als actiepunt. Maar heb je er ook echt wat aan?
De cookiewet is er niet zonder slag of stoot gekomen. Vooral in de marketingbranche, die veel met zogenaamde tracking cookies werkt, is er sprake van veel verwarring. Mogen cookies nog, en zo ja, wanneer dan? Moet er voor elk cookie een venster getoond worden waarin toestemming gevraagd wordt, of kan worden volstaan met een algemene zin in de privacyverklaring?
Het korte antwoord: technisch noodzakelijke cookies blijven gewoon legaal, maar tracking cookies vallen onder de privacywet en vereisen expliciete en ondubbelzinnige toestemming voordat ze mogen worden geplaatst. En ja, dat wordt dus een probleem - toestemming in een popup vragen wil je écht niet, maar de opt-out van Youronlinechoices is niet genoeg. En voor het lange antwoord mag u doorklikken!
Vorige week is de “cookiewet” aangenomen in de Tweede Kamer. Rijkelijk laat, maar er was ook zó veel discussie over of en hoe er toestemming gevraagd moest worden voor het plaatsen van cookies. En ook nu de wet aangenomen is, blijft de controverse: hoewel de wet nu uitdrukkelijk toestemming eist, gaan de brancheorganisaties (onder meer DDMA, IAB en NUV) door met het cookie-icoon, dat webbezoekers informeert over het plaatsen van third party reclamecookies en hen de mogelijkheid biedt zich te registreren in een volg-me-niet register. Tijd dus om eens in detail te kijken naar het aangenomen wetsvoorstel en de praktische consequenties.
Vandaag is het zo ver: de wetten in alle Europese landen moeten een expliciete opt-in voor tracking cookies voorschrijven. Dit volgt uit de Europese e-Privacy Richtlijn. Wat de opt-in precies inhoudt en of je deze met browserinstellingen mag achterhalen, is volstrekt onduidelijk. Met name in Nederland is er een heftig debat gaande over de cookiewet. Het eerste Nederlandse wetsvoorstel sprak namelijk van “ondubbelzinnige toestemming”, wat zorgde voor veel beroering. Met een dergelijke formulering zou eigenlijk alleen een dialoogvenster met “Dit cookie volgt uw surfgedrag. Wilt u dit installeren?” aan de wet voldoen. Het moge duidelijk zijn dat dat niet gaat werken en door niemand gewenst is.
Wat dan het alternatief moet zijn, en hoe je dat in een wet formuleert, leidde echter tot zó veel discussie dat het huidige Nederlandse wetsvoorstel nog niet eens voorbij de Tweede Kamer is. Die deadline gaan we niet halen. En nu?
Matthijs las het zowaar in één keer uit: mijn boek De wet op internet uit 2008. Maar sinds die tijd is er heel wat gebeurd, de hoogste tijd voor een update dus. De afgelopen maanden heb ik hard gewerkt om alle recente rechtspraak (van meningsuiting op blogs tot auteursrecht bij torrentsites of privacy op Hyves) te verwerken, alle teksten te actualiseren en 90 pagina’s met bronnen toe te voegen. Het boek is nu (bijna) af, en alle Marketingfacts!-lezers geef ik hierbij graag gelegenheid om te voorintekenen. Het boek gaat 29,95 kosten (iets duurder dan editie 2008, ik weet het) maar iedereen die vóór 1 september een bestelling doorgeeft, betaalt slechts 22,50 (25% korting dus) per stuk en bovendien geen verzendkosten.
De belangrijkste gebeurtenis op het gebied van internetrecht in 2009 is het per maand kunnen opzeggen van internet- en telefonieabonnementen. Dat blijkt uit de meer dan 1000 vragen van consumenten die mijn juridisch adviesbureau ICTRecht dit jaar ontving. Dankzij een wetswijziging per 1 juli behoort de bekende ergernis van steeds een jaar aan een abonnement vastzitten nu tot het verleden.
Ook hoog scoorde het falende auteursrechtenbeleid van sociale netwerksites zoals Hyves en Web-log. Zij verwijderden zonder enige controle een gebruikersprofiel na een evident incorrecte klacht over auteursrechtenschending, en negeerden daarbij hun eigen procedures over dergelijke klachten. De vonnissen tegen Mininova en Pirate Bay en het kabinetsstandpunt om downloaden uit illegale bron te gaan verbieden, nemen de gezamenlijke derde plaats in.
Wie zei er dat bureaucratische clubs niet snel kunnen opereren? Krap een week nadat Buma/Stemra aankondigde geld van bloggers te willen trekt ze haar keutel alweer in. In een persbericht meldt de auteursrechtenincassoclub “niet onberoerd” te zijn geraakt door alle commotie die de aankondiging opgeroepen heeft, en meldt:
Buma / Stemra heeft na overleg binnen haar branche organisatie, VOICE, besloten om het tarief voor niet-bedrijfsmatig gebruik van muziek in embedded files niet ten uitvoer te brengen (zoals particuliere profielen op sociale netwerken).
Particulieren hoeven dus geen 130 euro te betalen als ze een paar Youtube-filmpjes willen embedden op hun site. Voor bedrijven lijken de plannen ongewijzigd. Hoewel dit een welkome stap is van de Buma/Stemra, blijven er nog onduidelijkheden genoeg. Want er zijn genoeg sites en blogs waarbij het niet mee zal vallen of iemand particulier is. Oh ja, en ik weet wat de viral video van de week wordt.
Het uitgebreide spamverbod per 1 oktober heeft nogal wat losgemaakt. Mag je bijvoorbeeld nog ongevraagd reageren op CV’s (nee) of persberichten rondsturen (ja, mits naar daarvoor geadverteerde adressen)? En zo zijn er nog wel meer vragen.
Mijn kantoor ICTRecht heeft daarom een factsheet “De regels rond commerciële communicatie” uitgebracht waarin we proberen deze vragen te beantwoorden. Lees hierin wanneer de wet een bericht “commerciële communicatie” vindt, wat de spelregels zijn en hoe u wel of niet toestemming kunt vragen. Uw privacyverklaring en algemene voorwaarden zijn in ieder geval onvoldoende.
Uiteraard beantwoord ik hieronder graag alle vragen over het onderwerp.
Communitysites zoals Hyves, Web-log en Myspace geven veel te makkelijk toe aan claims van derden over inbreuk op auteursrechten. Zonder enig overleg met de gebruiker of zelfs maar controle van de juistheid van de claim verwijderen de beheerders materiaal waarover geklaagd wordt. Dat blijkt uit een onderzoek (PDF) onder de zeven belangrijkste communitysites dat (mijn) juridisch adviesbureau ICTRecht in maart en april 2009 heeft uitgevoerd.
Onder het motto “Auteursrecht kan niet zomaar vervallen lijkt me” bleek het geen enkel probleem om een artikel of zelfs een hele blog of profiel verwijderd te krijgen na een duur klinkende klacht van een fictieve jurist. Overleg met de gebruiker? Nergens voor nodig. Heeft u dus nog last van een concurrent met een te mooie site, dan weet u nu wat u te doen staat.
RSS?