Deze week deed een filmpje de virale ronde waarbij werd getoond hoe een FedEx bezorger een pakje - met daarin een dure monitor - over het hek heen smeet. Het bewuste filmpje is, op het moment van schrijven, meer dan 4 miljoen keer bekeken. Een reactie van FedEx kon dan ook niet uitblijven.

Matthew Thornton III, Senior Vice President van de US Operations, schreef een blogpost en publiceerde een YouTube filmpje, waarin hij benadrukte dat deze bezorger een uitzondering op de regel is en dat FedEx meer dan 290.000 toegewijde mensen in dienst heeft om haar klanten op een uiterst zorgvuldige manier te helpen. Een uitstekend voorbeeld van hoe je als bedrijf om moet gaan met dit soort reputatie schade.

Afgelopen jaar zijn in filmpjes op YouTube meer dan 1.000.000.000.000 keer bekeken. Dit betekent dat iedereen op aarde gemiddeld zo’n 140 keer naar een filmpje op YouTube heeft zitten kijken. Of zoals ze zelf zeggen: “more than twice as many stars as in the Milky Way.” Aan het eind van het jaar is natuurlijk de vraag wat de meest bekeken filmpjes zijn. Onderstaande video geeft hierop het antwoord. Van de top 10 ken ik er zelf 8. Hoeveel filmpjes ken jij?

Het einde van 2011 nadert, dus binnenkort worden we weer doodgegooid met allerlei lijstjes. Tijd dus om terug te blikken. Het bureau InSites Consulting heeft een aardig overzicht gemaakt over 2011, met als voornaamste boodschap “Power To The People” (zie ook de bijbehorende slideshare presentatie). Een indrukwekkende reeks gebeurtenissen wordt in het filmpje behandeld: de dood van Steve Jobs, de Arabische Lente, de rellen in Londen (en de positieve tegenhanger #riotcleanup), de dood van Osama Bin Laden, #hasselthelpt en de kernramp in Fukushima.

Het einde van 2011 is in zicht. Tijd dus om stil te staan bij wat er allemaal is gebeurd in het land van sociale media. Bovenstaand filmpje vat de ontwikkelingen van het afgelopen jaar allemaal mooi samen. Mochten er nog ontwikkelingen ontbreken, laat het mij dan weten via de comments. Misschien is het wel eens tijd voor een Sociale Media film specifiek gericht op de Nederlandse markt? #idee

In onderstaand filmpje wordt het leven van Alex Droner gevolgd. Zijn feestjes, zijn (verbroken) relaties, zijn huwelijk, zijn kinderen en uiteindelijk zijn dood. En dit alles op de muziek van Paint It Black van de Rolling Stones. Het filmpje maakt voor mij eens te meer duidelijk hoe sociale netwerken in ons dagelijkse leven zijn doorgedrongen. Niet meer weg te denken. En dat in een zeer korte tijd. Het interessante aan het filmpje is ook hoe er door het leven van iemand heen gebladerd kan worden. Een echte must-see:

Er is al veel geschreven over de iPad. Wordt het nu wel of niet een succes? Gaat Steve Jobs wederom de wereld veranderen? Betekent de iPad de redding van de kranten-industrie of niet? Steeds vaker zien we echter signalen dat bedrijven de iPad wel degelijk serieus nemen. Onlangs zagen we een demo van de digitale versie van Wired op de iPad, recentelijk konden we ook zien hoe uitgever Penguin tegen het nieuwe device van Apple aankijkt. En sinds gisteren mengt ook de Telegraaf zich in de strijd.

“A company on Steroids, with a finger in every industry.” Dat zegt Andy Grove van Intel over Google. Hieronder een fraaie animatie over het “gevaar” dat Google heet.  Google wil jouw one-stop-shop zijn voor… nou ja eigenlijk alles wat jij belangrijk vindt in je leven. Google wil alles van je weten, wil toegang tot je DNA en je zorggegevens. “If you have something that you don’t want anyone to know, maybe you shouldn’t be doing it in the first place.” Dat zei Google CEO Eric Schmidt onlangs over privacy. Hieronder het filmpje, op YouTube. Een must see voor deze week:

Al eerder is er op Marketingfacts aandacht besteed aan het gedachtengoed van Helge Tennø. Zie hiervoor de presentatie “When the marketing becomes the product”. Nu heeft Tennø wederom een fantastische presentatie afgeleverd: “No More Middle Men”. Een visueel hoogstandje die bol (97 sheets) staat met theorieen en wetenswaardigheden. Wees dus gewaarschuwd, het is geen presentatie waar je even snel doorheen klikt. Je moet er echt voor gaan zitten om alle materie goed te kunnen bevatten.

Het is de nieuwste hype op Internet: Chatroulette. Uitgevonden door een zeventienjarige Russische jongen, die zich stierlijk verveelde met iedere dag dezelfde koppen op Skype. Door zelf te programmeren wist hij in een mum van tijd een programma in elkaar te hacken waarmee het mogelijk is om via de webcam met anderen te communiceren. Niks bijzonders aan zul je denken, maar waarom dan toch die hype? Het heeft te maken met de Next button. Deze heeft een verrassende werking op de gebruiker. Aan mijn kant van de webcam ben ik de baas over deze knop. Ik bepaal zelf wie ik interessant genoeg vind om mee te chatten. Aan de andere kant van de webcam heb ik echter totaal geen controle over deze knop. Mensen die naar mij kijken kunnen mij op ieder moment wegklikken. Waarom doen ze dat? Vouyeuristisch en verslavend tegelijk.

Foursquare is momenteel een van de snelst groeiende sociale netwerken. Het is een op locatie gebasseerde variant van Twitter. Via FourSquare kunnen gebruikers hun verblijfplaats delen. Mensen die vele informatie publiceren, verdienen punten. Deze punten kun je vervolgens inwisselen voor badges. Nu blijkt echter dat het hele systeem van inchecken in een locatie zo lek is als een mandje. Het systeem kan bespeeld worden. Zo heeft iedereen al de mogelijkheid om zijn eigen gefingeerde locaties toe te voegen aan Foursquare, maar via de Foursquare API is nog veel meer mogelijk. Zo is het bijvoorbeeld heel gemakkelijk om in te checken op plekken waar je nog nooit bent geweest, zie bijvoorbeeld mijn Noordpool venue waar ik zojuist ben ingecheckt. Wanneer je dus meerdere keren op een plek registreert, waar je in werkelijkheid nooit komt, dan pak je de badges af van mensen die er wel zijn geweest. Het hele gaming element is op deze wijze gemakkelijk kapot te maken.