“Mag ik je een paar vragen stellen?” Er stond een aardige jongen van begin 20 voor mijn proeftafel op het altaar van die Goese kerk enkele weken geleden waar een fair plaats vond. “Ga eerst even zitten dan mag je wat moois proeven en kun je gelijk je vragen stellen” antwoordde ik. Hij nam plaats op de biechtbank, ik schonk wat voor hem in en hij stak van wal. Hij studeerde aan Fontys en ze waren bezig met een project met en over Social Media, daar wou hij me graag voor interviewen. “Heb je mijn boek al gelezen?” vroeg ik hem. Nee dat had hij niet. Ik vertelde hem dat ik wekelijks meerdere verzoeken in de mail krijg van studenten om mee te werken aan hun projecten en scripties. Dat ik dat in principe ook leuk vind, maar de vragen per mail meestal vragen zijn die in mijn boek allemaal beantwoord worden en ik niet voor elke student mijn boek ga herschrijven. Dat begreep hij wel. Hij zou nu eerst mijn boek lezen, kijken of hij dan nog vragen had en dan weer contact met me opnemen.
eer
eageer
Marketeers vinden het over het algemeen geweldig als mensen over hun merk twitteren. Hoe meer exposure hoe beter. Bavaria was vorige week dagenlang een trending topic op Twitter en dat is in de Social Media wel zo’n beetje het hoogst haalbare. Hashtags zijn labeltjes die je aan een tweet hangt om te categoriseren, te zoeken en die soms als grap worden gebruikt. Ze zijn zeker niet bedoeld voor reclame-uitingen,wat niet wegneemt dat elk merk of bedrijf graag gebruik maakt van de hashtags. Bijvoorbeeld om te kijken wat er over hun merk of bedrijf wordt gezegd en daar vervolgens op in te kunnen spelen. Hashtags komen voort uit het gebruik op IRC waar een # het kanaal aanduidt en dus het topic, het onderwerp.
Gisteravond werd de site Politiek Archief officieel geopend door burgemeester Cohen in Amsterdam en ik werd er eigenlijk een beetje opgewonden van. Dit belooft namelijk een hele grote stap voorwaarts te zijn in de transparantie van lokale en regionale overheden en hun volksvertegenwoordigers. Als je wel eens op zoek bent geweest op gemeentelijke of provinciale sites naar besluitvorming en stemgedrag weet je ook dat het vaak een onmogelijke opgave is dingen te vinden die je zoekt. Of iedereen in de lokale politiek ook al klaar is voor zoveel transparantie is nog maar de vraag, want elke politicus kan vanaf nu eenvoudig aan zijn eerdere uitspraken herinnerd worden. Politiek 2.0 lijkt wel echt in een stroomversnelling te komen met dit initiatief. Ik heb het even getest en vond met twee klikken mijn eigen bijdragen aan commissievergaderingen terug in audiofragmenten. Op de site van mijn eigen gemeente kost dat een klik of 12, áls je het al kunt vinden. Uit het persbericht:
Crowdsourcen, ik ken het woord nog niet zo lang. Ik vind het wel altijd bijzonder om te lezen dat er een naam is voor dingen die ik al langer doe. Dat ervaarde ik al eerder met het woord Calimeromarketing, en nu weer met Crowdsourcing.
Ik denk dat ik in 2004 al aan crowdsourcing deed via mijn weblog. Het enige dat er in die jaren veranderde is dat de menigte gegroeid is en sneller met elkaar communiceert via de diverse Social Media. De snelste en meest effectieve tool daarbij is zonder enige twijfel Twitter. Met mijn idee en het ontstaan van de Zeeuwierjenever zelf hebben die Social Media weinig of niets te maken, maar wel met de uiteindelijke naam van het product, het ontwerp van het etiket en de promotie. De u tussen de Zeewier werd geopperd op Twitter, de zilte zucht (vrij naar een Zeeuwse band) komt daar ook vandaan.
Onlangs is het toevoegsel ‘1912’ geschrapt uit de titel van de Auteurswet, om hem aan te passen aan de moderne tijd. Maar is de Auteurswet ook werkelijk modern genoeg voor de nieuwe economie en nieuwe media? Gisteren vond op initiatief van de Stichting Copyright en Nieuwe Media bij Seats to Meet in Utrecht een Masterclass copyright plaats.
ICT-jurist Arnoud Engelfriet besprak aan de hand van prikkelende voorbeelden de belangrijkste rechten en plichten uit de auteurswet. Hoe mag je werk van anderen hergebruiken, waar moet je rekening mee houden en wat kunnen de gevolgen zijn als je je niet aan de wet houdt? Een belangrijk deel van het college was Creative Commons, de nieuwe manier van werken met auteursrechten. Met Creative Commons sta je mensen juist toe je werk te hergebruiken. Hoe kun je daarmee uit de voeten? Componist en sounddesigner Marco Raaphorst gaf praktijkvoorbeelden van de creativiteit van prosumenten in een sharing economie.
Ayman van Bregt schreef hier al eerder over Poken, het digitale visitekaartje in de vorm van een sleutelhanger waarmee je je gegevens en je profielen op social networks uitwisselt.
De distributie verloopt voorlopig voornamelijk via vriendennetwerken. Je kunt namelijk via de site een doosje van 12 voor jou en je vrienden bestellen. Er is een puntensysteem en een wedstrijdelement is altijd leuk. Hoe meer punten je vergaart, hoe hoger je korting wordt.
Nu zijn er in Nederland mensen met heel veel vrienden, en dan kan dat best een klein beetje uit hand lopen. Zoals bij Jilles Groenendijk, die inmiddels al twee Poken Meetings organiseerde. De eerste vond afgelopen zondag in Renesse plaats. Omdat er een voorraadprobleem dreigde bij de 020 Meet Up gisteren werd Marco Spirig van Poken ingevlogen vanuit Zwitserland.
Poken lijkt hard op weg te zijn de opvolger van swaffelen te worden als nieuw woord van 2009, poken past zelfs in het huidige kabinetsbeleid, lekker platonisch en veilig. Leg een Zwitser maar eens uit wat swaffelen dan is, dat is nog niet zo eenvoudig…
Dagelijks krijg ik drankenmailings in de bus en in drukke tijden zoals aan het einde van het jaar eindigen die ook wel eens niet of slechts half gelezen in de papiercontainer. Vorige week werd ik door een collega gebeld. Of ik wel gezien had dat ik in de mailing van Hooghoudt stond. Nee dat had ik niet gezien en ik wist er ook niets van.
Ik haalde de mailing boven water. Bij die mailing over nieuwe uitmonsteringen van hun producten zat een boekje ter grootte van een creditcard die je kon uitvouwen. In die mailing een blogposting van mij onder het kopje ‘andere jenevertoepassing’, integraal overgenomen, wel met bronvermelding, maar zonder toestemming. En dat terwijl ik op al mijn blogs een Creative Commons licentie heb waarin onderscheid wordt gemaakt tussen niet-commerciële en commerciële overnames.
Natuurlijk vind ik ook wel eens “gejat werk” van me op andere blogs, maar als ze de bron vermelden met link heb ik daar geen enkel probleem mee. Als dat niet het geval is stuur ik een mailtje waarin ik vraag die link en bron toe te voegen en dat wordt ook altijd wel gedaan.
Het is al een hele tijd stil rondom de rechtszaak die Cozzmoss aanspande tegen blogger Joffrey Vermeule.
Op 10 december deed de kantonrechter in Arnhem dan eindelijk uitspraak. Joffrey is veroordeeld tot het betalen van 365 euro en dat is maar een fractie van de bijna 5000 euro die Irene van den Berg eiste. Die 365 euro staat eigenlijk gelijk aan het bedrag wat betaald had moeten worden voor het niet vermelden van de bron. Joffrey zag zelf ook wel in dat hij een fout had gemaakt. Per saldo zijn er alleen verliezers. Beide partijen betalen de eigen proceskosten, waarmee het hele bestaansrecht van een bureau als Cozzmoss wel verdwenen is, zo’n bedrijf dat volgens de rechter “op commerciële basis auteursrechten exploiteert en daartoe op internet speurt naar overtredingen”. Het complete vonnis is hier te downloaden.
Ik feliciteer Joffrey, maar ook heel internettend Nederland met deze uitspraak. Ook vind ik deze uitspraak een opsteker voor onze, nog steeds verse, stichting Copyright & Nieuwe Media. Zonder de bemoeienis van, inmiddels voorzitter, Ronald van den Hoff was het waarschijnlijk nooit tot een rechtszaak gekomen.
Update: De Stichting Copyright en Nieuwe Media heeft inmiddels een officiële reactie gepubliceerd.
Compilatie Marketingfacts Jaarfeest 2008 from Slijterijmeisje on Vimeo.
Marco had natuurlijk zelf al een vroege posting vanochtend over het Marketingfacts Jaarfeest. Maar wie waren er allemaal? En wat deden ze eigenlijk op dat inmiddels traditie geworden feest? In het filmpje zie en hoor je een selectie van quotes van aanwezigen. Ik heb in ieder geval genoten. Marco nog heel erg bedankt!
Ik, en ook de rest van de familie, weet het al jaren. Onze volgende auto is een Ford Transit. Een bedrijfswagen met een dubbele cabine waar we dozen wijn mee kunnen bezorgen, waar in het weekend een koersfiets achterin kan, waar de kinderen comfortabel in mee kunnen, waar op beide kanten Meisjevandeslijterij.nl komt te staan en waar af en toe ook manlief wel in mag rijden ook al wordt het wel de auto van het Meisje van de Slijterij. Het wachten is op het moment dat onze huidige auto ons in de steek laat en dat kan nooit lang meer duren gezien de leeftijd van die auto en het aantal kilometers die ik tegenwoordig rijd.
RSS?
