Mindfulness is hot. Je kunt bijna geen tijdschrift meer open slaan of er staat wel een artikel in over mindfulness. Mindfulness lijkt iets nieuws, maar dat is het niet. Sterker nog, het komt uit de Boeddhistische traditie en is al meer dan 2500 jaar oud. Bij mindfulness gaat het om aandacht. Aandacht voor het hier en nu. Mindfulness trainingen zijn gewild. En niet alleen voor persoonlijke groei. Klinkt het je te zweverig? Toch is de kans groot dat je het binnenkort ook op je werk zult tegenkomen. Want wie zijn werk met bewuste aandacht doet, leeft en werkt meer ‘in het nu’ en daarmee gelukkiger, zo valt te lezen op de website van intermediair. En zo is ook gebleken uit wetenschappelijk onderzoek.
Een paar weken geleden las ik een artikel in Advertising Age van Jeffrey Davidoff. In dat artikel stelt Davidoff dat wanneer we kijken naar alle marketingtools en alle communicatiemogelijkheden die we hebben, bedrijven steeds meer gaan vertrouwen op PR, websites en online media. Daar zijn de belangrijkste beinvloeders te bereiken, die meer invloed hebben op potentiele kopers dan traditionele vormen van reclame. In het artikel staat uit recent onderzoek van de Association of National Advertisers blijkt dat PR nummer een is voor wat betreft algehele toegevoegde waarde.
Veronis Suhler Stevenson publiceerde onlangs in de Communications Industry Forecast: “Public relations bureaus zijn er goed op ingericht om succesvol te kunnen opereren in het huidige medialandschap omdat ze eraan gewend zijn meerdere media te selecteren voor verschillende doelgroepen. Grotere bedrijven zien steeds meer in dat public relations een essentieel onderdeel is van de marketing mix. Zij stellen in hun rapport dat dat de jaarlijkse groei van 2006 tot 2011 gemiddeld tien procent zal zijn. Dat is volgens dit rapport significant hoger dan de cijfers voor reclame.
Waar gehakt wordt, vallen spaanders. Het elke klant honderd procent naar de zin maken is onmogelijk. Maar dat bedrijven er alles aan zouden moeten doen om klanten de beste service te bieden, dat staat buiten kijf. Vodafone heeft al vaker onder vuur gelegen, ook hier op Marketingfacts, bijvoorbeeld toen collega blogger Carl Mangold in februari van dit jaar niet blij was met de factuur die hij van Vodafone kreeg. Marco Derksen was een paar weken geleden niet erg gelukkig met de factuur die hij kreeg en blogde daarover op Upstream.
Onlangs had Peter Breedveld ook een ongunstige ervaring met Vodafone. Hij werd ongevraagd door de klantenservice van Vodafone gebeld. Overstappen van een prepaid abonnement op een postpaid abonnement zou volgens de medewerkster van de klantenservice veel gunstiger voor hem zijn. Breedveld ging in op het aanbod, waarbij hij ook een gratis telefoon zou krijgen, maar kreeg al snel spijt van deze beslissing. Zijn oude simkaart werd onbruikbaar gemaakt, nog voordat hij de nieuwe telefoon en de nieuwe simkaart had ontvangen. Hij kon niet meer bellen en was ook niet meer bereikbaar. Hij blogde hierover op zijn blog Frontaal Naakt. Hij maakte echter niet alleen zijn ongenoegen kenbaar aan zijn lezerspubliek, maar noemde ook de naam van de Vodafone medewerkster die in zijn ogen het probleem heeft veroorzaakt.
Net voor mijn vakantie kwam ik op een Duitse website de Media studie 2007 (pdf) tegen. Uit het onderzoek onder 1200 journalisten kwam naar voren dat voor meer dan de helft van de ondervraagden Web 2.0 niet relevant is. Voor slechts een derde van de ondervraagden is web 2.0 wel relevant. Slechts een op de tien journalisten uit het onderzoek heeft zelf een blog en 87% heeft nog nooit een reactie op een artikel op een blog achtergelaten. Weblogs en podcasts worden door het overgrote deel van de deelnemers niet gezien als journalistieke bron en slechts 5% laat zich door artikelen op blogs inspireren om zelf iets te schrijven over het behandelde thema. Hoewel de deelnemers aan het onderzoek zelf de mogelijkheden van web 2.0 amper gebruiken, geloven de meesten wel in burgerjournalistiek. Meer dan 40% geeft aan dat blogs en fora een verrijking zijn voor de traditionele journalistiek.
De Duitse uitgevers zijn in elk geval nog niet klaar voor de digitale toekomst. Slechts een kwart van de ondervraagden geeft aan dat de Duitse uitgevers voorbereid zijn op de digitale toekomst. En terwijl het Tijdschrift voor Marketing hier in Nederland in april zich afvroeg of print dood is, gelooft bijna de helft van de Duitse journalisten dat de kranten in de toekomst toch vooral in gedrukte vorm zullen verschijnen.
PR Week publiceerde gisteren een interessant artikel over de balans tussen traditionele en nieuwe media bij crisis PR. In het artikel staat dat bij een crisis het bedrijf niet alleen kan rekenen op aandacht vanuit de traditionele media maar ook steeds vaker vanuit blogs en andere sociale media. PR Week stelt dat bloggers belangrijk zijn en soms zelfs de primaire doelgroep zouden moeten zijn bij crisis PR. Volgens het blad zijn er echter nog steeds te veel bedrijven die bij crisis PR te veel alleen naar de traditionele media kijken. Volgens PR Week is het zowel voor PR-bureaus als voor bedrijven belangrijk om mensen te vinden die een goede balans kunnen vinden in nieuwe en traditionele media bij het promoten van goed nieuws. En door de manier waarop slecht nieuws zijn bij een crisis kan verspreiden, zou het zeker zo belangrijk moeten zijn om mensen te vinden die een dergelijke balans ook bij een crisis kunnen hanteren.
Eind mei schreef ik hier al een artikel over crisis bloggen en dat naar mijn mening bedrijven de blogosfeer serieuzer zouden moeten gaan nemen. Ik denk dus dat PR Week een goed punt heeft. Hoewel het blad zich met name richt op de Amerikaanse markt, wordt naar mijn idee in Nederland bij crisis PR ook nog veel te weinig gebruik gemaakt van de blogosfeer. Ik ken zelf nog geen voorbeelden van bedrijven die bij een crisis de blogosfeer als primaire doelgroep heeft aangesproken en ben benieuwd of jullie wel Nederlandse bedrijven kennen die dat wel al hebben gedaan.