Arnoud J Rademaker

Algmeen - Gezondheidszorg -, Eerst Verantwoordelijk Begeleider

Biografie

Arnoud Rademaker, auteur van het boek ‘Beleggen, volgens de principes van de beurscyclus, heeft grote belangstelling voor het menselijk (beleggers)gedrag. Met behulp van eenvoudige psychologische inzichten reflecteert hij ons gedrag op actuele economische ontwikkelingen. Hij is geïnteresseerd in economische- en beurscycli. De geschiedenis leert ons dat politici, toezichthouders, ‘het bedrijfsleven’ en consumenten zich continue laten verrassen door economische schokken. ‘Ken de geschiedenis, ken jezelf’. Hij weet als geen ander dat iedereen vanuit zijn eigen perceptie kijkt naar economische gebeurtenissen en dat hij daarmee ook zijn standpunten zijn inkleurt.

Meest populaire berichten van deze blogger

eer

Meest recente berichten van deze blogger

eer

Meest recente reacties

  • Economisch weerbericht (104): Het grote misverstand Jaap, een prachtige aanvulling. Je schrijft: ‘In de afgelopen twee jaar is zeker onder economen (evenals onder bankiers en politici) de neiging zienderogen afgenomen om eenduidig richting te willen geven. Dat gedrag, Kees, spreekt boekdelen. Het crisiscomplex (People, Planet en Profit) waar we ons in bevinden is wellicht nog niet diep genoeg en met zekerheid is het gedrag onvoldoende veranderd/verbeterd.’ Dit doet me denken aan Kodrattieff. Hij heeft tijdens zijn leven veel onderzoek gedaan naar de ontwikkeling, en vooral naar de implementatie en acceptatie van nieuwe producten en of de opkomst van technologieën. Als ik zo vrij mag zijn om gedachtegoed op mijn manier te interpreteren dan toont hij in zijn onderzoeken aan, dat het globaal gesproken circa 60 jaar duurt voordat grote transities in de samenleving zijn geïmplementeerd. In zijn beleving zijn financiële crisissituaties omslagpunten. Op dit moment staan we, ik ben het dan ook helemaal met Jaap eens, voor een (groot) aantal omslagpunten. Het water stroomt altijd naar het diepste punt. Of dit nu via een waterval, een stroomversnelling of via een kabbelend beekje het geval is, dat maakt ten aanzien van het eindresultaat niets uit. De kwantitatieve verruiming, zoals dat zo mooi heet, kan het ontwikkelen van nieuwe oplossingen voor de drie P’s op het gebied van het ontwikkelen van nieuwe producten en of technologische ontwikkelingen in de weg staan omdat met het ‘financiële pappen en nat houden’ de een bestaande situatie (hoe ziek het ook is) wordt bestendigd in plaats dat er ruimte wordt gecreëerd voor noodzakelijke en vernieuwende oplossingen. Het bestendigen van de huidige situatie vloeit naar mijn idee voort uit het feit dat we ons overtuigingen hebben eigen gemaakt die we als een reflex oplepelen in plaats van deze overtuigingen diepgaand uit te dagen. Zo hoorde ik op BNR vandaag iemand zeggen dat dankzij het linkse beleid van de afgelopen jaren het zo’n zooitje was geworden. In werkelijkheid heeft het kapitalisme een steeds grotere invloed gehad op het denken van bijna politieke partijen sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw. Overigens probeer ik me hierover geen oordeel te vellen over deze ontwikkelingen, want ik realiseer me heel goed tot welke sociale problemen bijvoorbeeld het terugdraaien van de kwantitatieve verruiming kan leiden. Vanuit een zo objectief mogelijk standpunt probeer ik een aantal processen te beschrijven en ja, daarmee kleur ik mogelijke oplossingen op een persoonlijke wijze in, waarbij ik inderdaad hoop dat ik een bescheiden bijdrage heb geleverd aan het opgang brengen van het maken van een vertaalslag voor de persoonlijke situatie van de lezer, zodat hij/zij er in zijn persoonlijke situatie mee aan de slag kan. Als ik een controversieel standpunt mag innemen ten aanzien van een transitie waar we ons in bevinden, is het deze: ‘Langzaam maar zeker bewegen we ons richting het einde van onze democratie, tenzij….’. Helaas een aantal voorbeelden leidt ertoe om eerder te spreken over dankzij, bijvoorbeeld omdat: Paradoxaal genoeg er een situatie lijkt te ontstaan die erop duidt dat China in staat is om steeds meer hongerige monden te voeden, terwijl het aantal hongerige Amerikanen (afhankelijk van voedselbonnen) steeds groter wordt. Steeds meer Europeanen of Amerikanen lijken op te rukken naar rechts omdat de traditionele partijen sinds de jaren 80 met toestemming van de overheid de sociaaldemocratie de rug toe hebben gekeerd ten gunste van het kapitalisme. De argumentatie dat concurrentie goed is voor de consument, bleek achteraf niet helemaal te kloppen of werd teniet gedaan vanwege het feit dat er een grote consolidatieslag heeft plaatsgevonden, waardoor de concurrentie zienderogen afnam. Zoals Jaap schrijft in het Economisch Weerbericht 103, hebben de lobbyisten het bijvoorbeeld in Amerika voor elkaar gekregen om de ontwikkeling van alternatieve energiebronnen, qua tijdsbeeld aardig passend in de cyclus van Kondratieff, de kop in te drukken. Jaap kan wel eens gelijk hebben met zijn stelling dat we nog niet diep genoeg in de ellende zitten. Ook volgens de cyclus van Kondratieff (welke mening je er ook over hebt) zou deze stelling kunnen bevestigen omdat tijdens zijn ‘Winterperiode’ er een schuldsanering op gang komen. Vooralsnog hebben overheden de schulden alleen maar laten oplopen. Nu pas lijkt er hier en daar een begin gemaakt te worden aan het terugdringen van het overheidstekort. Jaap, nu we zo aan het terugblikken zijn, mede dankzij Kees Dullemond, realiseer ik me dat we de afgelopen twee jaar samen iets moois hebben neergezet. Het kost alleen zo verschrikkelijk veel tijd. Meer informatie over Kondratieff: www.iex.nl/columns/columns_artikel.asp?colid=41869 dinsdag 12 oktober 2010 13:33
  • Economisch weerbericht (104): Het grote misverstand Beste Kees, Leuk dat je reageert op onze column. Ik had niet verwacht dat je op de valreep van mijn laatste bijdrage op MF nog een actieve rol zou spelen met een aantal opbouwende opmerkingen en een aantal terecht vragen. Om de woorden van Jaap aan te halen: ‘Je bevordert de dialoog’. Prachtig. In Economisch Weerbericht 74 heb je een actieve rol gespeeld door mee te denken over de inhoud van mijn column ‘Rijk worden door niets te doen’. Verder weet ik niet eens of je onze serie Economisch Weerbericht wekelijks heb gevolgd. Gek eigenlijk. Wikipedia beschrijft een transitie als volgt: ‘ Een transitie is een structurele verandering die het resultaat is van op elkaar inwerkende en elkaar versterkende ontwikkelingen op het gebied van bijvoorbeeld economie, cultuur, technologie, instituties, natuur en milieu.’ De overgang van een industriële economie naar een diensteneconomie is een voorbeeld hiervan. Begrijp me goed. Jouw reactie zie ik als positief. Laat dat duidelijk zijn. Ik gebruik jouw reactie als een moment van zelfreflectie en terugblik. Ik denk dat we gedurende de afgelopen twee jaar elk Economisch Weerbericht vooral hebben laten afhangen van actuele ontwikkelingen, die zijn te herleiden nar maatschappelijke- en politieke trends of onderliggende economische processen. Omdat onze samenwerking in historisch opzicht is uitgegroeid tot wat het nu is, heeft het wat tijd nodig gehad voordat het Economisch Weerbericht steeds meer een “Eigen smoel” kreeg. Ik kan ik me voorstellen dat de (wekelijks terugkerende) lezer elke bijdrage als een op zichzelf staande column heeft gelezen. Wij zijn niet in staat zijn geweest om de context duidelijk te maken. Dt komt omdat ik me pas veel later bewust werd van het feit dat we over transities schreven. Ik had het aanvankelijk niet eens door. Hierdoor zijn ze goed in de tekst verborgen omdat deze stijl van schrijven iets is wat ik (we?) blijkbaar van nature doen zonder dat we ons van bewust zijn. Nu wel overigens. We verbergen dus op elkaar inwerkende en elkaar versterkende ontwikkelingen in de tekst door vooral aandacht te vragen voor actuele ontwikkelingen en (sluimerende) trends op het gebied van politiek, ict, natuur en milieu en economie. Het Economisch Weerbericht 99 ‘Don’t Be Evil – snel naar PPP 2.0’is hier in mijn optiek een prachtig voorbeeld van. De voorbereidingen voor een marathon zijn in wezen persoonlijke en vastomlijnde transitie. Dit in tegenstelling tot transities in de economie. Brandende dijen In jouw boek ‘Brandende dijen’, heb je geschreven over je eigen transitie. Al je inspanningen om een marathon te kunnen lopen zijn het resultaat van op elkaar inwerkende en elkaar versterkende ontwikkelingen: zoals jouw voedingsschema, trainingsschema, jouw netwerk, jouw sociale omstandigheden, jouw gezeur tegen Ellis over het aantal kcal, sportmassage en jouw individuele coach. Feitelijk past dit plaatje volgens de beschrijving van Wikipeda. Economisch Weerbericht In tegenstelling tot het lopen van een Marathon, overigens zou ik de hardlopers onder ons dat boek van jou echt aanraden, hebben Jaap en ik vooral over economische transities geschreven die weliswaar niet afgebakend zijn, waar we midden in zitten en die nog volop gaande zijn en daardoor nog voortdurend aan verandering onderhevig zijn. Het feit dat ik mezelf hiervan pas veel later van bewust werd, komt ook omdat transities in de economie vaak door allerlei andere op elkaar inwerkende en versterkende ontwikkelingen wordt beïnvloed. Ook hier geldt dat het nogal eens voorkomt dat er in de media de nadruk op hele andere zaken wordt gelegd, terwijl er onderliggend sprake kan zijn van een enorm grote economische verandering. Daarnaast is het heel lastig om grip te krijgen op transities omdat je er als columnist ook deel uitmaakt van de transitie. Je zit er vaak nog midden in. Vandaar de opmerking over een vergezicht. Hierbij moet ik onwillekeurig ook aan jouw boek ‘Brandende dijen’ denken. Ik Bovengenoemde schrijf ik helemaal namens mijzelf. Ik ben benieuwd wat Jaap hierover te zeggen heeft. Kees bedankt voor je reactie. maandag 11 oktober 2010 23:39
  • Economisch weerbericht (104): Het grote misverstand Beste Kees, Leuk dat je reageert op onze column. Ik had niet verwacht dat je op de valreep van mijn laatste bijdrage op MF nog een actieve rol zou spelen met een aantal opbouwende opmerkingen en een aantal terecht vragen. Om de woorden van Jaap aan te halen: ‘Je bevordert de dialoog’. Prachtig. In Economisch Weerbericht 74 heb je een actieve rol gespeeld door mee te denken over de inhoud van mijn column ‘Rijk worden door niets te doen’. Verder weet ik niet eens of je onze serie Economisch Weerbericht wekelijks heb gevolgd. Gek eigenlijk. Wikipedia beschrijft een transitie als volgt: ‘ Een transitie is een structurele verandering die het resultaat is van op elkaar inwerkende en elkaar versterkende ontwikkelingen op het gebied van bijvoorbeeld economie, cultuur, technologie, instituties, natuur en milieu.’ De overgang van een industriële economie naar een diensteneconomie is een voorbeeld hiervan. Begrijp me goed. Jouw reactie zie ik als positief. Laat dat duidelijk zijn. Ik gebruik jouw reactie als een moment van zelfreflectie en terugblik. Ik denk dat we gedurende de afgelopen twee jaar elk Economisch Weerbericht vooral hebben laten afhangen van actuele ontwikkelingen, die zijn te herleiden nar maatschappelijke- en politieke trends of onderliggende economische processen. Omdat onze samenwerking in historisch opzicht is uitgegroeid tot wat het nu is, heeft het wat tijd nodig gehad voordat het Economisch Weerbericht steeds meer een “Eigen smoel” kreeg. Ik kan ik me voorstellen dat de (wekelijks terugkerende) lezer elke bijdrage als een op zichzelf staande column heeft gelezen. Wij zijn niet in staat zijn geweest om de context duidelijk te maken. Dt komt omdat ik me pas veel later bewust werd van het feit dat we over transities schreven. Ik had het aanvankelijk niet eens door. Hierdoor zijn ze goed in de tekst verborgen omdat deze stijl van schrijven iets is wat ik (we?) blijkbaar van nature doen zonder dat we ons van bewust zijn. Nu wel overigens. We verbergen dus op elkaar inwerkende en elkaar versterkende ontwikkelingen in de tekst door vooral aandacht te vragen voor actuele ontwikkelingen en (sluimerende) trends op het gebied van politiek, ict, natuur en milieu en economie. Het Economisch Weerbericht 99 ‘Don’t Be Evil – snel naar PPP 2.0’is hier in mijn optiek een prachtig voorbeeld van. De voorbereidingen voor een marathon zijn in wezen persoonlijke en vastomlijnde transitie. Dit in tegenstelling tot transities in de economie. Brandende dijen In jouw boek ‘Brandende dijen’, heb je geschreven over je eigen transitie. Al je inspanningen om een marathon te kunnen lopen zijn het resultaat van op elkaar inwerkende en elkaar versterkende ontwikkelingen: zoals jouw voedingsschema, trainingsschema, jouw netwerk, jouw sociale omstandigheden, jouw gezeur tegen Ellis over het aantal kcal, sportmassage en jouw individuele coach. Feitelijk past dit plaatje volgens de beschrijving van Wikipeda. Economisch Weerbericht In tegenstelling tot het lopen van een Marathon, overigens zou ik de hardlopers onder ons dat boek van jou echt aanraden, hebben Jaap en ik vooral over economische transities geschreven die weliswaar niet afgebakend zijn, waar we midden in zitten en die nog volop gaande zijn en daardoor nog voortdurend aan verandering onderhevig zijn. Het feit dat ik mezelf hiervan pas veel later van bewust werd, komt ook omdat transities in de economie vaak door allerlei andere op elkaar inwerkende en versterkende ontwikkelingen wordt beïnvloed. Ook hier geldt dat het nogal eens voorkomt dat er in de media de nadruk op hele andere zaken wordt gelegd, terwijl er onderliggend sprake kan zijn van een enorm grote economische verandering. Daarnaast is het heel lastig om grip te krijgen op transities omdat je er als columnist ook deel uitmaakt van de transitie. Je zit er vaak nog midden in. Vandaar de opmerking over een vergezicht. Hierbij moet ik onwillekeurig ook aan jouw boek ‘Brandende dijen’ denken. Ik Bovengenoemde schrijf ik helemaal namens mijzelf. Ik ben benieuwd wat Jaap hierover te zeggen heeft. Kees bedankt voor je reactie. maandag 11 oktober 2010 23:39
eer